سایت کانون زنان ایرانی
یکشنبه ۲ آذر ۱۴۰۴
صدها زن روز جمعه (۳۰ آبان)، پیش از نشست سران گروه۲۰ (G20) که آخر هفته در ژوهانسبورگ برگزار میشود، در شهرهای متعدد آفریقای جنوبی در اعتراض به خشونت جنسیتی تجمع کردند.
تظاهرکنندگان در ۱۵ نقطه، از جمله ژوهانسبورگ، پرتوریا، کیپتاون، و دوربان حاضر شدند و لباسهای مشکی به نشانهٔ «سوگواری و مقاومت» پوشیدند. آنها ۱۵ دقیقه روی زمین دراز کشیدند، نمادی از ۱۵ زنی که هر روز در نتیجهٔ خشونت جنسیتی در آن کشور جانشان را از دست میدهند.
آفریقای جنوبی یکی از بیشترین موارد خشونت جنسیتی را در جهان دارد؛ نرخ قتل زنان در آن کشور پنج برابر میانگین جهانی است.
این اعتراض را، که «تعطیلی G20 زنان» نام گرفت، سازمان غیردولتی «زنان برای تغییر» (Women For Change) برگزار کرد. این سازمان از زنان خواست که «یک روز از همهٔ کارهای مزدی و بیمزدی در محل کار، دانشگاه، و خانه دست بکشند و هیچ پولی خرج نکنند» تا تأثیر اقتصادی و اجتماعی غیبتشان را نشان دهند. آنها همچنین اعلام کردند: «تا زمانی که آفریقای جنوبی هر ۲٫۵ ساعت یک زن را به خاک میسپارد، گروه۲۰ نمیتواند از رشد و پیشرفت سخن بگوید.»
این اعتراض نقطهٔ اوج کارزاری یکماهه بود که دولت آفریقای جنوبی را برای اعلام خشونت جنسیتی بهعنوان فاجعهٔ ملی زیر فشار قرار میداد. در یک دادخواست آنلاین بیش از یکمیلیون امضا جمعآوری شد و بسیاری از مردم– از جمله خوانندهٔ برندهٔ گرمی، تایلا– تصویر پروفایلش را به رنگ بنفش تغییر داد که نماد حقوق زنان است.
دولت ابتدا از این طبقهبندی سر باز زده بود و گفته بود که این موضوع با تعریف قانونی «فاجعه» در قانون مدیریت بحران همخوانی ندارد، اما پس از بررسی مجدد «خطرات فوری و مستمر جانی ناشی از اعمال خشونت» موضعش را تغییر داد. همچنین، سیریل رامافوسا، رئیسجمهور آفریقای جنوبی، روز پنجشنبه (۲۹ آبان) در نشست جانبی گروه۲۰ (G20) اعلام کرد که دولت خشونت جنسیتی و فِمیساید (زنکُشی) را «بحران» اعلام خواهد کرد و به جامعهٔ مدنی گفت: «زنان کشور ما فریاد میزنند که به توجه بسیار بیشتری به مسئلهٔ خشونت جنسیتی نیاز دارند.»
این طبقهبندی به وزارتخانهها این امکان را میدهد که از بودجههایشان برای «اجرای هر اقدام ممکن» بهمنظور کاهش این معضل استفاده کنند. اگر این اقدامات مؤثر واقع نشود، دولت میتواند «وضع اضطراری ملی» اعلام کند.
سازمان «زنان برای تغییر» از این خبر در صفحهٔ اینستاگرامش استقبال کرد و نوشت: «ما پیروز شدیم.» این سازمان افزود: «ما با هم تاریخ را ساختیم. ما کشور را وادار کردیم حقیقت را بالاخره بپذیرد.» همچنین، اعلام کرد هفتهٔ آینده جلسهای برای تدوین «برنامهٔ اقدام و جدول زمانی دقیق» برگزار خواهد کرد.
کامرون کاسامبالا، سخنگوی این سازمان، گفت که با وجود «قوانین و اقدامات زیبا»، «فقدان اجرای واقعی و شفافیت» مانع پیشرفت شده است. او گفت: «ما خشونت را وارد فرهنگ و هنجارهای اجتماعیمان کردهایم.»
یک استاد دانشگاه که نمیخواست نامش فاش شود گفت برای شرکت در اعتراض از ایالت فریاستیت به ژوهانسبورگ سفر کرده است. او گفت حتی برای دویدن ساده در خیابان احساس امنیت نمیکند و امید دارد این اعتراض «سیلاب خشونت» را کم کند. اما برخی زنان در محل کار برای مشارکت در اعتراض با مخالفت و تهدید مواجه شدهاند.
بسیاری از زنان این گروه مورد تجاوز، حمله، یا سرقت قرار گرفتهاند.
زنی دیگر به نام پرودِنس پس از آنکه در سال ۲۰۲۲ مورد تجاوز قرار گرفت به گروه پیوست. او گفت: «گفتم نه. فریاد زدم، گریه کردم. اما او نه را نپذیرفت.» پروندهٔ او بهدلیل گم شدن کیت آزمایش دیانای بسته شد. او گفت: «این فقط مشکل پلیس نیست، مشکل یک ملت است.»