دوشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۴
شنبه ۱۷ آبان
ــ انجمن قلم امریکا با انتشار بیانیهای یورش به خانههای مهسا اسدالهنژاد، شیرین کریمی، پرویز صداقت، محمد مالجو، هیمن رحیمی و رسول قنبری را محکوم کرد. در بخشهایی از این بیانیه آمده است: «یورشهای خانگی، بازجوییها و بازداشتهای بیسابقهی این هفته علیه شماری از نویسندگان و اندیشمندان مستقل هشدار جدیای است مبنی بر اینکه هر نوع تحلیل علمی یا نقد سیاستهای اقتصادی و اجتماعی در ایران میتواند زمینهساز اتهامات کیفری ناعادلانه باشد»… «ما این اقدامات سرکوبگرانه را که با هدف خاموش کردن اندیشه مستقل، تحلیل و بیان آزاد صورت میگیرد به شدت محکوم میکنیم و خواستار آزادی تمامی نویسندگان زندانی هستیم».
ــ محمد مالجو (نویسنده، پژوهشگر اقتصادی و مترجم) با انتشار متنی در شبکهی اجتماعی «ایکس» اعلام کرد که «سه نوبت در دفتر پیگیری و نظارت اطلاعات سپاه ساعاتی طولانی در معرض انواع پرسشهای خارج از ضوابط قضایی» قرار گرفته است و با اشاره به فشار جسمی و ذهنی این بازجوییها افزود: «به باقی احضارها توسط اطلاعات سپاه پاسخ مثبت نخواهد داد و فقط پاسخگوی مقام قضایی خواهد بود».
ــ ادریس منبری (معلم و فعال فرهنگی) که به اتهام «تشکیل گروه و دستهجات به قصد برهم زدن امنیت کشور» به دو سال حبس محکوم شده است برای اجرای حکم حبس بازداشت و به زندان سنندج منتقل شد.
ــ به گفتهی خبرگزاریها، سه «فعال رسانهای و مدنی» عرب اهوازی (حسن سلامات، جواد ساعدی و صادق آلبوشوکه) به دلیل انتشار «خبرهای مرتبط با خودسوزی اعتراضی احمد بالدی» بازداشت شدهاند.
ــ لیلا عدالتی (بنگاله)، شهروند بهائی ساکن شیراز، به دست ماموران امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
یکشنبه ۱۸ آبان
ــ نزدیکان فاطمه ضیایی (شهروند محبوس در زندان اوین» اعلام کردند که جلسهی رسیدگی به اتهامهای او «در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی برگزار شد و در جریان این جلسه، او از بابت اتهاماتی همچون تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و عضویت در گروههای مخالف نظام به دفاع از خود پرداخت». آنان همچنین افزودهاند: فاطمه ضیایی «بهرغم مشکلات جسمانی ناشی از ابتلا به بیماری اماس حاد، از رسیدگی مناسب پزشکی نیز محروم مانده است».
ــ فیضالله آذرنوش، پدر پدرام آذرنوش (از کشتهشدگان جنبش آزادیخواهانهی ۱۴۰۱)، به دست ماموران امنیتی یاسوج احضار و بازجویی شد.
ــ نزدیکان سیامک امینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، اعلام کردند که او «از بیماری خودایمنی (بهجت) رنج میبرد و ماههاست نیازمند تزریق آمپولهای سالانه مربوط به درمان پوکی استخوان است. با این حال، به دلیل سنگاندازی مسئولان زندان اوین، از اعزام به بیمارستان و دریافت درمان تخصصی محروم مانده است. این وضعیت نگرانی خانواده او را نسبت به سلامت وی افزایش داده است».
دوشنبه ۱۹ آبان
ــ وکیل کیوان مهتدی (نویسنده، مترجم و عضو کانون نویسندگان ایران) با انتشار متنی در شبکهی اجتماعی «ایکس» خبر داد: «ماموران امنیتی برای بازداشت کیوان مهتدی به منزل یکی از بستگان او مراجعه کردند و با توجه به اینکه او در منزل حضور نداشت، تمام وسایل الکترونیک او و همهی اعضای خانواده [میزبان] را ضبط کردند. آنها همچنین ابلاغیهای با مهلت پنجروزه برای حضور در دادسرای امنیت به خانواده تحویل دادند».
ــ به گفتهی خبرگزاریها، یورش نیروهای گارد زندان اوین برای انتقال احسان افرشته (زندانی سیاسی محکوم به اعدام) با اعتراض دیگر زندانیان مواجه شده است و مأموران این زندانی سیاسی را «با خشونت» به مکانی نامعلوم منتقل کردهاند.
ــ الهه خسروی، روزنامهنگار و خالق پادکست «گازت»، با انتشار متنی در شبکهی اجتماعی «ایکس» اعلام کرد: «از پلیس امنیت دوباره من رو خواستند. این دفعه گفتند همه صفحات مجازیات رو مسدود میکنیم».
سهشنبه ۲۰ آبان
ــ نودوچهارمین هفتهی کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در 54 زندان با اعتصاب غذا و صدور بیانیه ادامه یافت. در بخشی از بیانیه آمده است: «در همین روزها، رضا عبدالی، زندانی سیاسی و از هموطنان عرب اهوازی، با حکم اعدام روبهرو شده است… در خبری دیگر روز دوشنبه احسان افرشته و مهدی فرید دو زندانی امنیتی محکوم به اعدام پس از ضربوشتم از بند هفت زندان اوین به مکان نامعلومی منتقل شدهاند… در روزگاری که صدای حقخواهی با زندان و شکنجه و اعدام پاسخ داده میشود، بازتاب اجتماعی سرکوب لجامگسیخته در میان محرومترین اقشار جامعه گاه بهشکل دردناکِ خودسوزی نمود پیدا میکند… در هفتهای که گذشت با خبر درگذشت کوروش خیری راننده اداره آموزش و پرورش خرمآباد که در اعتراض به اخراج از کار دست به خودسوزی زده بود روبرو شدیم؛ همچنین خبر دردناک خودسوزی احمد بالدی، دانشجوی اهوازی که پس از تخریب دکهاش در اعتراض به بیعدالتی دست به این اقدام زد جانهایمان را به آتش کشید. اینها نمونههایی تلخ از فریاد بیصدای مردمی است که زیر بار فشار و تحقیر، تنها جان خود را برای اعتراض مییابند».
ــ مهنوش عبداللهی، شهروند ساکن شیراز، در دادگاه تجدیدنظر استان فارس به اتهام «اقدام فرهنگی، رسانهای و تبلیغی در جهت تأیید، تقویت و تحکیم رژیم اسرائیل»، «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات» به ۹ سال حبس محکوم شد که ۳ سال آن تعزیری و ۶ سال آن تعلیقی است.
ــ چهار فعال مدنی ترک (عباس لسانی، علی خیرجو، یوسف کاری و بهزاد دشتی) مقابل زندان اوین بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند. به گفتهی خبرگزاریها، این شهروندان برای حمایت از تحصن شماری از خانوادههای زندانیان سیاسی محبوس در این زندان به تهران آمده بودند.
ــ افشین حیرتیان، شهروند بهائی ساکن تهران و «فعال حقوق کودکان»، در خانهی مادرش به دست نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. مأموران پس از تفتیش خانه برخی از وسایل شخصی او و مادرش را نیز ضبط کردهاند.
چهارشنبه ۲۱ آبان
ــ پرویز صداقت، شیرین کریمی و مهسا اسدالهنژاد به قید وثیقه آزاد شدند.
ــ محکومیت دو فعال سیاسی (مسعود وظیفه و سهراب حسنخانی)، که به اتهامهای «تبلیغ علیه نظام»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی» و «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» مجموعا به ۶ سال و ۸ ماه حبس، ۱۱۴ ضربه شلاق و یکصد میلیون تومان جزای نقدی محکوم شدهاند، در دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.
ــ امیررضا علیپور، شهروند ساکن آمل، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به دست نیروهای امنیتی بازداشت شد.
ــ سخنگوی دولت اعلام کرد که لایحهی «مقابله با نشر محتوای خلاف واقع» به مرحلهی بررسی بازگشته است. او اعلام کرد «هدف اصلی این طرح حمایت از اهالی رسانه و ارتقای دقت در اطلاعرسانی است» و افزود: «لایحه اکنون در کارگروهی ویژه در حال بررسی است».
پنجشنبه ۲۲ آبان
ــ پس از انتشار ویدئوی دو شهروند با لباس نظامی در متروی تهران، خبرگزاریها از بازداشت آنان به دست نیروهای امنیتی خبر دادند.
ــ زینب موسوی، طنزپرداز فعال در شبکههای اجتماعی، به دلیل برنامهای که با موضوع شاهنامهی فردوسی منتشر کرده بود به ۶ ماه حبس تعزیری و «نگارش یک رسالهی پژوهشی زیر نظر بنیاد فردوسی» محکوم شد.
جمعه ۲۳ آبان
ــ جمعی از گزارشگران ویژهی سازمان ملل متحد تخریب قطعهی ۴۱ بهشتزهرا در تهران را «نقض جدی حقوق بینالملل و تلاشی برای از میانبردن آثار جنایتهای دهه ۶۰» توصیف کردند.
ــ به گفتهی خبرگزاریها، ماموران امنیتی «با اعمال محدودیت و متفرق کردن حاضران» مخل مراسم سالمرگ کیانوش سنجری (روزنامهنگار) شدند.