دوشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۴
با سلام خدمت همه همکاران محترم
آخرین تقلاهای مدیریت برای خاموش کردن صدای حق
احضار کارگران گروه ملی فولاد اهواز به کمیته انضباطی، واضحتر از همیشه نشان میدهد که مدیریت شرکت نه برنامهای برای حل مشکلات دارد، نه ارادهای برای شنیدن حقیقت. وقتی مدیران از پاسخگویی عاجز میشوند، به تهدید، فشار، و نمایشهای تکراری کمیته انضباطی پناه میبرند؛ اما باید بدانند این دوره تمام شده است.
مسئولان شرکت سالهاست به خیال خود با احضاریه، بستن کارت، اخراج، و کاهش حقوق میخواهند کارگر را وادار به سکوت کنند. اما یک سؤال مهم:
اگر این روشها نتیجه میداد، امروز دوباره مجبور نبودید همین بازی پوسیده را تکرار کنید.
کارگری که ماهها حقوقش عقب افتاده، با تورم و بدهکاری میجنگد، توان اجارهخانهاش را از دست داده و همه فشارهای زندگی را تحمل میکند، با این تهدیدها کوچکترین عقبنشینی نمیکند.
این اقدامات نه قدرت است و نه مدیریت؛ نشانه ضعف، ترس و آشفتگی درون سیستم مدیریتی شماست.
بگذارید واضح بگوییم:
کارگران نهتنها نمیترسند، بلکه میدانند اگر وضعیت ادامه پیدا کند، دوباره و با قدرت بیشتر به خیابان برمیگردند.
هیچ کمیته انضباطی، هیچ پروندهسازی و هیچ تهدیدی نمیتواند جلوی انفجار اعتراضی را که خودتان با سوءمدیریت و بیعدالتی ساختهاید بگیرد.
مسئولان کمیته انضباطی باید این پیام را روشن دریافت کنند:
اگر به این سناریوهای نخنما، احضارهای بیپایه و فشارهای ساختگی پایان ندهید، کارگران نیز ناچار خواهند شد اسناد و مدارکی را که از تخلفات، فساد و سوءاستفادههای پشتپرده وجود دارد منتشر کنند.
پنهانکاری تا یک جایی جواب میدهد بعد از آن، واقعیت خودش راهش را باز میکند.
گروه ملی فولاد با این شیوهها اداره نمیشود؛
نه با تهدید،
نه با ارعاب،
و نه با سیاست خفهکردن صدای مطالبهگری.
اگر مدیران واقعاً نگران آینده شرکت هستند، بهتر است بهجای کشاندن کارگران به اتاقهای انضباطی، حقوقها را بهموقع پرداخت کنند، شفافیت ایجاد کنند و احترام حداقلی به کارگر بگذارند.
کارگران گروه ملی فولاد اهواز