نرگس محمدی
چهارشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۴
«اصلاحات» سالهاست که مرده.
از قضا «اصلاحات» را خود جمهوری اسلامی کشت و رهبرش بر جنازهٔ «اصلاحات» پیش از جنازهٔ سردارانش نماز خواند.
اکنون هم جمهوری اسلامی تلاش میکند برای انحراف افکار عمومی از مسئلهٔ اصلی، که نزاع و چالش بین کسانی است که به «بقای» جمهوری اسلامی باور دارند و کسانی که برای «پایان» دادن به جمهوری اسلامی تلاش میکنند، بازی جعلی «اصلاحات» را با بحث «اصلاح طلبان» و«غیراصلاحطلبان» داغ و پر بیننده کند تا فریبکارانه واقعیت را خاک کند.
زمین بازی را مردم عوض کردهاند. هراس جمهوری اسلامی از همین است.
آدرس غلط ندهید.
زمان اصلاحات سالهاست که گذشته است.
جدال اصلی بهواقع بین« بقاطلبان »و «پایانخواهان» رژیم دینی استبدادی است.
جمهوری اسلامی نه با شعار، بلکه در عمل، و نه ناآگاهانه، بلکه آگاهانه اثبات کرد که اصلاحناپذیر است. اکنون نیز چیزی از آن بر جای نمانده که نیرویی بخواهد اصلاحش کند.
اکنون «اصلاحات» بهواقع انحراف، توهم، و لجاجتی بیش نیست.
برای زندگی، دموکراسی، آزادی، برابری، توسعه، حقوق بشر، جامعهٔ مدنی، صلح و شأن و کرامت انسانی راهی جز «پایان» دادن به جمهوری اسلامی و گذار از استبداد به دموکراسی باقی نمانده است.
عهد و پیمان ما رسیدن به آزادی، دموکراسی، و برابری است، که شرط لازم آن پایان دادن به استبداد دینی است.
من بهعنوان مدافع حقوق بشر و صلحطلب، و اساساً با معیار «صلح» و «حقوق بشر»، قائل به گذارم و برای «پایان دادن» به جمهوری اسلامی بهمثابهٔ رژیم دینی استبدادی در تلاشم.
پیروزی سهل نیست، اما قطعی است.
نرگس محمدی
۱۳ آبان ۱۴۰۴