شنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۴
شبه نظامیان نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) با استفاده از پهپاد و توپخانه ۶۰ غیرنظامی را در الفاشر کشتند و محاصره و بحران انسانی در دارفور را در بحبوحهٔ بیتوجهی و بیعملی جهانی تشدید کردند.
امید مجد – اندیشهٔ نو: به گزارش خبرگزاری تلهسور، در حملهٔ «نیروهای پشتیبانی سریع» به اردوگاه آوارگان در الفاشر، پایتخت دارفور شمالی، دستکم ۶۰ غیرنظامی – از جمله کودکان، زنان، و سالمندان– کشته شدند، جنایتی که گروههای حقوق بشری آن را فصل دیگری از نسلکشی خاموش در منطقهٔ دارفور سودان توصیف میکنند.
به گفتهٔ کمیته مقاومت الفاشر، نیروهای پشتیبانی سریع (RSF)– شبهنظامیان سودان مورد حمایت خارجی- بهعمد اردوگاه آوارگان دارالارقم را هدف قرار دادند که خانوادههای جنگزده در آن پناه گرفته بودند. این کمیته گزارش داد: «کودکان، زنان، و سالمندان را بیرحمانه کشتند. بسیاری از آنها کاملاً سوختند.» این کمیته خواستار مداخلهٔ فوری بینالمللی علیه وضعی شد که آن را «وضعی فراتر از فاجعه و نسلکشی» نامید.
الفاشر آخرین شهر بزرگ دارفور زیر کنترل ارتش سودان است و به همین دلیل به هدفی استراتژیک برای RSF تبدیل شده است. از زمان آغاز جنگ داخلی در آوریل ۲۰۲۳، که بهعلت اختلاف بین ژنرالهای رقیب آغاز شد، این کشور در وضعی قرار دارد که نهادهای بشردوستانه آن را بزرگترین وضع اضطراری انسانی جهان مینامند.
حملهٔ روز شنبه بخشی از یک کارزار سیستماتیک RSF برای وادار کردن شهر به تسلیم از طریق ترور است. محمد بداوی از مرکز آفریقایی مطالعات عدالت و صلح توضیح داد: «بهطور کلی، نیروهای پشتیبانی سریع برای بیرون راندن غیرنظامیان از شهر به حملههای هوایی متکی بودهاند تا بتوانند آن را تصرف کنند.»
اوضاع انسانی در الفاشر فاجعهبار است. به گزارش برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد، فروپاشی کامل بازارهای محلی، کمبود مواد غذایی، و مسدود شدن جادهها مانع ارسال کمکهای انساندوستانه میشود. ساکنان مجبورند با مصرف خوراک دام و ضایعات مواد غذایی دور ریخته زنده بمانند.
قتلعام اخیر در الفاشر بر پیچیدگی ژئوپلیتیکی درگیری سودان تأکید دارد، جایی که منافع نیابتی به خشونت دامن میزند و فروپاشی وضع زندگی مردم را شدیدتر میکند. پیشرویهای RFS نهفقط کنترل نظامی سودان را هدف قرار میدهد، بلکه منطقهٔ وسیعتر ساحل را نیز بیثبات میکند و پیامدهای بالقوهای برای جریان مهاجرت جنگزدگان، امنیت مرزی، و اتحادهای منطقهیی دارد.
نهادهای بشردوستانه تأکید میکنند که فشار مداوم بر حامیان خارجی RSF و افزایش حمایت از کانالهای کمکرسانی بیطرف برای جلوگیری از سقوط کامل دارفور و جلوگیری از جنایتهای گستردهٔ بیشتر ضروری است.