چهارشنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۴
اخبار روز: جشن سالانهٔ روزنامه اومانیته امسال از ۱۲ تا ۱۴ سپتامبر (۲۱ تا ۲۳ شهریور) در پایگاه هوایی پیشین در منطقهٔ پلسیس-پاته و برتینی-سور-اورژ (اِسون) برگزار شد و با حضور ۶۱۰هزار نفر رکورد تازهای از زمان انتقال به این مکان در سال ۲۰۲۲ برجای گذاشت. بلیتهای این رویداد، که ترکیبی از موسیقی و فرهنگ و سیاست است، برای نخستین بار در تاریخ این جشنواره در روز شنبه بعدازظهر بهطور کامل فروخته شد.
فابین گی، سناتور حزب کمونیست و مدیر روزنامهٔ اومانیته، در مراسم پایانی اعلام کرد: «این جشن بینظیر بود. برای نخستین بار شنبه بعدازظهر ظرفیت جشن تکمیل شد.» شمار شرکتکنندگان نسبت به سالهای گذشته جهش چشمگیری داشت؛ در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۵۰هزار نفر و در ۲۰۲۳ نزدیک به ۴۳۰هزار نفر در جشن حضور یافته بودند.
در کنار اجرای ستارههایی چون Gims، Eddy de Pretto، Fianso، Hoshi، Patti Smith، Adèle Castillon و Théodora، فضای جشن صحنهٔ مباحث جدّی نیز بود: از انتخابات شهرداریهای ۲۰۲۶ گرفته تا سخنرانی پل واتسون، بنیانگذار «سی شپرد»، دربارهٔ آیندهٔ کرهٔ زمین. مسائل مربوط به خاورمیانه و همچنین خشونتهای جنسی و جنسیتی نیز در دستور کار نشستها قرار داشت.
اما چهرهٔ واقعی جشن فقط به حضور میلیونی و اجراهای پُرشور محدود نشد. گزارشها نشان میدهد که مسیر رسیدن به محل جشن خود ماجرایی پُر از شور و هیجان بود: هزاران نفر در ایستگاه قطار برتینی پیاده شدند و در حالی که یک دیجی از پنجرهٔ ساختمان موسیقی پخش میکرد، جمعیت حدود ۴۰ دقیقه پیادهروی کردند تا به ورودی برسند. در همان آغاز، اجرای تئودورا فضای جشن را شعلهور کرد. او با قطعات محبوبش از جمله «Ils me rient tous au nez» حضار را به وجد آورد، هرچند مشکلات فنی صدا در بخشهایی شنیده شد.
یوسوفا، رپر پُرآوازه، نیز با اشارهای مستقیم به فلسطین و قدردانی از حضاری که پرچم و کفیه به همراه داشتند، شور و همبستگی سیاسی جشن را تقویت کرد. در بخش موسیقی الکترونیک، نامهایی چون Kompromat، Cassius، Ascendant Vierge و Canelle Doublekick اجراهایی درخشان داشتند، هرچند بهدلیل تراکم جمعیت بسیاری فقط توانستند از دور صدا را بشنوند.
یکی از لحظات ویژه اجرای پایانی گروه Bagarre بود که با سرودهای اعتراضی و فضای پُرانرژی خداحافظیاش را در میان شعارها جشن گرفت. همچنین، نمایش ویژهٔ La Haine – Jusqu’ici rien n’a changé با کارگردانی مشترک متیو کاسوویتس و سرژ دنونکو برای نخستین بار در صحنهٔ آنژلا دیویس اجرا شد که به گفتهٔ بسیاری، یکی از تأثیرگذارترین لحظات جشن بود. حضور رپر مدین با قطعهٔ «L’4mour» پایانی پرقدرت بر این اجرا گذاشت.
در آخرین شب، کنسرت Gims در فضایی شبیه به کارائوکهای عظیم برگزار شد. او از دوران Sexion d’Assaut تا آخرین آثارش حضار را همراه خود برد و با حضور غافلگیرکنندهٔ گروه La Mano 1.9 خاطرهای ماندگار ساخت.
جشن امسال با وجود باران و هوای نامساعد، به گفتهٔ ناظران، نهتنها لطمه نخورد، بلکه بیش از هر زمان دیگری درخشید؛ ترکیبی از همبستگی سیاسی، مقاومت فرهنگی، و شادی جمعی که جایگاه فِت دو لومانیته (جشن روزنامهٔ اومانیته) را بهعنوان بزرگترین گردهمایی مردمی و فرهنگی اروپا تثبیت کرد.
«فِت دو لُومانیته» (Fête de l’Humanité) به معنی «جشن اومانیته» است. این جشن بزرگترین گردهمایی فرهنگی و سیاسیِ چپ در فرانسه است که از سال ۱۹۳۰ به ابتکار روزنامهٔ چپگرای اومانیته برگزار میشود و هر سال صدها هزار نفر را با کنسرتها، مناظرههای سیاسی، فعالیتهای همبستگی، و غرفههای فرهنگی گرد هم میآورد.