مرتضی شریفی
جمعه ۲۱ شهریور ۱۴۰۴
صبح سهشنبه ۱۸ شهریور جلسهٔ غیرعلنی مجلس با حضور پزشکیان، جمعی از وزیران کابینهٔ او، رئیس بانک مرکزی و رئیس سازمان برنامه و بودجه برگزار شد. بنا به گفتهٔ محمدرضا عارف، معاون اول پزشکیان، «قرار شد ستادی با حضور وزیران صنعت، معدن و تجارت، جهاد کشاورزی، و امور اقتصادی و دارایی و رؤسای سازمان برنامه و بودجه و بانک مرکزی تشکیل و ظرف دو هفتهٔ آینده سازوکارهای لازم و برنامههای راهبردی برای اجرایی شدن منویات رهبر معظم انقلاب در خصوص توجه به معیشت مردم بهویژه تثبیت قیمت و تأمین کالاهای اساسی تدوین شود.»
این تعجیل «دو هفتهیی» جناب عارف برای تدوین برنامههای راهبردی در خصوص توجه به معیشت مردم بهویژه تثبیت قیمت و تأمین کالاهای اساسی ما را به یاد سبکمغزی پزشکیان میاندازد که پیش از سفر چهارروزهاش به چین، در فرودگاه خطاب به معاون علمی خود گفت: «پنلهای خورشیدی شهرستانها را با سرعت انجام بده. دستت درد نکنه.»
جناب پزشکیان شما بهعنوان یکی از دست اندرکاران حکومتی کجا بودید وقتی کارشناسان از اثرات مخرب حفر بیش از «یک میلیون چاه» که مملکت را به «آبکش بزرگی» تبدیل کرده است هشدار میدادند، که حالا با این عجله در فرودگاه به معاون خود دستور میدهید که پنلهای خورشیدی را «با سرعت انجام بده»؟ باید به جناب پزشکیان گفت شرمتان باد که زندگی و معیشت مردم را اینچنین به سخره گرفتهاید!
همچنین، ما کارگران و دیگر زحمتکشان جامعه از این آقای عارف میپرسیم این ستاد کذایی قرار است چه کاری انجام دهد که تا حالا و در طی زمامداری پزشکیان یا بهعبارتی بهتر در طی بیش از چهار دهه انجام نگرفته است!؟ این ستاد چگونه میخواهد در عرض دو هفته جلوی این تورم سرسامآور بر زندگی و معیشت را بگیرد!؟ چند ماه پیش و در همین دولت پزشکیان، حقوق روزانهٔ کارگران پول یک کیلو گوشت بود، حالا پول ۷ عدد نان سنگک است. حال، جناب عارف، با سیاستهای یارانهزدایی دولت، شما در عرض دو هفته قرار است چه معجزهای رخ دهد!؟
این ستادی که قرار است برنامههای راهبردی بهویژه برای تثبیت قیمت و تأمین کالاهای اساسی تدوین نماید در شرایطی در حال شکلگیری است که پزشکیان در پاسخ خبرنگار صدا و سیما از برنامهٔ دولت برای معیشت مردم میگوید: «برای معیشت مردم برنامه داریم/مصمم به ادامهٔ پرداخت کالابرگ به ۷ دهک هستیم.» پرداخت چندرغاز کالابرگ برای جوابگویی به قیمتهایی که هر روزه بهطور سرسامآوری بالا میروند!! واقعاً که شرمتان باد!!
قیمت برنج ایرانی به کیلویی ۳۰۰هزار تومان و قیمت هر کیلو گوشت قرمز به بیش از یکمیلیون تومان میرسد. در ماههای گذشته، برخی از داروهای مورد نیاز مردم با مجوز دولت و باز هم به بهانهٔ بالا رفتن هزینههای تولید دارو از سوی شرکتهای داروسازی ۴۰۰درصد گران میشود، ولی دولت عملاً حاضر به دادن یارانه برای داروی مردم نمیشود و وزیر اقتصاد از لزوم حرکت بهسمت ارز تکنرخی سخن میگوید.
واقعیت آن است که دولت پزشکیان و دیگر سران حکومت هیچ «برنامهای» برای بحرانهایی از جمله بحران معیشتی، که سراسر مملکت را فرا گرفته، ندارند. این گونه جلسات، علنی یا غیرعلنی، بیش از هر چیز نشاندهندهٔ ترس و وحشت حکومت و عکسالعملی است در مقابل آتش خشم مردمی که از این همه ظلم و ستمی که این حکومت در حق آنها روا داشته به ستوه آمدهاند و هر روز در چهار گوشهٔ کشور دست به تجمع اعتراضی میزنند.
ما کارگران و دیگر زحمتکشان به پزشکیان، وزرا، و دیگر دستاندرکاران در آن ستاد کذایی میگوییم ما فریب شما را نمیخوریم. ما برای مقابله با این همه ظلم و ستمی که شما بر ما روا میدارید راه تجمع خیابانی و کارگری را انتخاب کردهایم.
راه ما همان راه ۴,۰۰۰ کارگر شرکت آلومینیومسازی اراک (ایرالکو) است که با مبارزات جانانهشان دستاندرکاران حکومتی را وا دار به «عذرخواهی» کردند، بهطوری که بعد از ۴۳ روز تحصن و اعتصاب غدای عدهای از کارگران، بالاخره در روز چهارشنبه ۱۹ شهریور فرماندار اراک ناچار در میان کارگران تجمعکننده در محوطهٔ کارخانه حاضر شد و طی سخنانی با عذرخواهی از آنان پیرامون «مشکلات ایجادشده» اعلام کرد شرایط پیشآمده را به استاندار گزارش خواهد کرد و از کارگران خواست تا روز دوشنبهٔ آینده به او جهت رسیدگی به خواستهایشان فرصت دهند.
دیر یا زود ورق بر خواهد گشت! تجمعهای خیابانی و اعتصابهای کارگری بزرگ در راه است! اما آنچه مهم است این است که پیشروان کارگری و دیگر قشرهای اجتماعی خود و تودهٔ میلیونی مردم را برای آن روزهای پرشکوه سازماندهی و آماده کنند.
تنها در پرتو اتحاد و همبستگی همهٔ مزدبگیران و ایجاد تشکلهای مستقل کارگری و دیگر اقشار اجتماعی است که میتوان بهسوی تغییرات بنیادی در کشور حرکت کرد، بر بحرانهای متعدد از جمله بحران معیشتی فائق آمد، و جامعهای بر مبنای آزادی و برابری و رفاه همگانی ایجاد نمود.
از کانال تگرامی اتحادیهٔ آزاد کارگران ایران