کارگران شاغل و بازنشسته این کارخانه باسابقه، ماههاست بدون حقوق و با شکمهای خالی به خانه میروند؛ ۴۰ میلیارد تومان مطالبات کارگری و ۳۰ میلیارد بدهی بیمهای روی هم انباشته شده است.
تجمع پشت تجمع، شکایت پشت شکایت؛ اما احکام توقیف اموال هم خاک میخورند و دارایی قابلدستیابی نیست!
کارگران میگویند: از زمان واگذاری به بخش خصوصی، تولید زمینگیر شد، جیب مدیران پر شد و سفره کارگران خالی ماند.
خانوادهها در بحران معیشتی، کارگران در برزخ حقوقی؛ و بازنشستگانی که حتی “سنوات” خود را ندیدهاند.
یک صدا: وزارت کار، تأمین اجتماعی و قوه قضائیه! تا کی تماشا؟!»
کارگران میگویند: «از زمان واگذاری به بخش خصوصی، تولید خوابید، معوقات بالا رفت و ما در جهنم بیپولی سوختیم. تا کی باید با شکم گرسنه به خانه برگردیم؟»
سهشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۴