شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۴
کودکان معصومترین قربانیان جنگها و خشونتهای نظامی و سیاسی حاکمیتهای جنگطلب و تمامیتخواه هستند. امروز، در گوشهای از جهان، کودکانی که باید در آغوش مادرانشان مهرورزی و آرامش را تجربه کنند زیر بمبها و موشکهای جنایتکاران یا اقدامات پرخشونت آنان کشته میشوند، آواره میشوند، پدر و مادر و نزدیکان خود را از دست میدهند، مجروح یا معلول میشوند، از گرسنگی میمیرند یا دچار سوءتغذیهٔ غیرقابل جبران میشوند، از حق و امکان آموزش و بازی محروم میمانند، مجبور به ورود زودهنگام به دنیای سخت و بیعاطفهٔ بزرگسالان و کار و فعالیت اقتصادی میشوند، مورد انواع سوءاستفادهها و استثمار و آزار قرار میگیرند و… .
گزارههای زیر تنها بخش کوچکی از وضع کودکان را بیان میکند.
- تعداد کودکان کشته شده در جنگ غزه در مرز ۱۷۰۰۰ نفر. تعدادی از این کودکان، در اثر سوءتغذیه و یا بمباران در صف غذا از دست رفتهاند.
- ۹۷درصد از مراکز آموزشی در غزه تخریب شدهاند و ۹۱ درصد از آنها برای راهاندازی مجدد نیاز به بازسازی کامل دارند.
- مقامات اسرائیلی همچنان ورود لوازم آموزشی به غزه را محدود میکنند.
- در سیستان و بلوچستان بسیاری از کودکان بهویژه دختران از ابتداییترین امکانات برای آموزش محرومند.
- با گسترش فقر و بیکاری، سوختبری و کولبری به بسیاری از کودکان و نوجوانان مرزی غرب و شرق کشور تحمیل شده است.
ـ با حضور مجدد طالبان در رأس حکومت، دختران افغانستانی از تحصیل جز در مقطع ابتدایی محروم شدند. - در مدارس کشور از ثبتنام کودکان افغانستانی حتی آنها که اقامت مجاز دارند، خودداری میشود.
با هجوم به کودکان کار در خیابانها، بسیاری از آنان به مراکز خارج از نظارت و کنترل زیرزمینی پناه بردهاند. - و …
این اخبار و ارقام هولناک تنها بیانگر پرپر شدن جانهای بیگناه نیست، بلکه نشانگر حجم فاجعهٔ انسانی و عمق جنایات علیه کودکانی است که میباید تحت مراقبت و آموزش قرار بگیرند.
رژیم اشغالگر اسرائیل، با حمایت همهجانبه وبیقیدوشرط قدرتهای جهانی، بهویژه آمریکا، جنایات سازمانیافتهٔ بیسابقهای را در حق کودکان فلسطینی مرتکب شده و میشود؛ مدارس، بیمارستانها، خانهها و حتی چادرهای آوارگان بهصورت سیستماتیک هدف حملات هوایی و زمینی قرار میگیرند. هزاران کودک در غزه کشته، زخمی، یا یتیم شدهاند، و آنهایی که زنده ماندهاند با ترومای عمیق روانی و محرومیت از ابتداییترین نیازهای انسانی و گرسنگی شدید روبهرو هستند. این جنایات ناقض آشکار حقوق بینالملل و معاهدات حمایت از کودکان در جنگ است، اما جامعهٔ جهانی همچنان سکوت اختیار کرده است.
در ایران نیز کودکان قربانی سیاستهای استثمار کننده و تبعیضآمیز هستند. اصرار و لجاجت برای پیگیری سیاستگذاریهای اقتصادی غلط و شکست خوردهٔ ضدتوسعه، که جز فقر برای اکثریت و تعمیق شکافهای طبقاتی و فرهنگی حاصلی نداشته، توزیع ناعادلانهٔ همین منابع ناکافی و هدر دادن آن در توسعهطلبیهای شکستخوردهٔ ایدئولوژیک- از نوع برگزاری مناسکی به نام اربعین و سیاست خارجی تنشزا و ستیزهجویانهٔ منطقهای و بینالمللی که میلیاردها دلار سرمایه کشور را در طی چند روز دود کرده و به هوا فرستاد- حاصلی جز محرومیت بیش از پیش کودکان این سرزمین از ابتداییترین حقوق انسانی خود از جمله بهداشت و آموزش نداشته است.
نسلکشی آشکار در غزه، کار اجباری کودکان در خیابانها و کارگاههای زیرزمینی و دور از نظارتهای قانونی، تبعیض مضاعف علیه دختران، محرومیت از تحصیل و بازگشت اجباری برای کودکان مهاجر، پولیسازی آموزش و در حقیقت طبقاتی کردن آن، سلب مسئولیت حکومت [از خودش] در تأمین بهداشت و آموزش رایگان و باکیفیت و اختصاص ندادن بودجهٔ مناسب برای مدارس دولتی، سوءاستفاده از کودکان در جنگها و اقدامات تروریستی، و… تنها بخشی از نقض سیستماتیک حقوق کودک در منطقه و کشوری است که ما زندگی میکنیم.
کانون صنفی معلمان ایران اقداماتی از نوع موارد یادشده در این بیانیه را نقض آشکار حقوق کودکان میداند و شدیداً محکوم مینماید. از مجامع بینالمللی- هرچند امیدی به تأثیرگذاری آنان ندارد- خواهان اقدامات واقعی و جدّی برای متوقف نمودن ماشین جنگ و جنایت اسرائیل و آمریکا در غزه و کل منطقه است.
همینطور، از حاکمان جمهوری اسلامی انتظار دارد با مرور واقعبینانه وقایع دستکم یک سالهٔ گذشته، از خواب توهمات چند دههٔ اخیر خارج شده، ورشکستگی سیاسی، عقیدتی و اقتصادیشان را بپذیرند، و با تغییر پارادایم، هرچند دیرهنگام، دستکم عامل نهایی فروپاشی کشور نباشند. هرچند همین توصیهٔ مشفقانه نیز میتواند موجب برآشفتگیشان شود، کما فیالسابق!
کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۱۴۰۴/۶/۸
نقل از کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران