دوشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۴
در پی برخوردهای اخیر با نهادهای مدنی و انجمنهای صنفی همچون خانهٔ اندیشمندان علوم انسانی و انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران، جمعی از استادان و پیشکِسوتان روزنامهنگاری بیانیهای در این باره منتشر کردند. متن این بیانیه به نقل از کانال تلگرامی «اصل ۲۰» به این شرح است:
به نام قلم
جای بسی شگفتی است که افزون بر «رنجِ قلم و بیان» و نوشتنها و گفتنهای نصف و نیمه، فضاهای «گفتوگو» و «مشارکت و همفکری» نیز در این هنگامهٔ پرتلاطم نهتنها گرفتار مانع، که گاه «مسدود» میشوند.
در این میان، برخی حتی همین خانهها، نهادهای مدنی، و انجمنهای صنفی و علمی کمرمق را نیز- بهمنزلهٔ پایگاه و محفلهای گفتوگو- برنمیتابند. تا جایی که هر از چندگاهی باید با خبر بسته شدن درِ یکی از این انجمنها و نهادهای مدنی مواجه باشیم، روزی انجمن صنفی روزنامهنگاران و روزی خانهٔ اندیشمندان یا خانه و انجمنی دیگر. و آنچه باقی میماند جز تأسف چیزی نیست که نیست.
تلاش برای «حفظ انسجام ملی» هم گویی عمری بسیار کوتاه داشت و قرار نیست جز اینکه دری بسته شود گشوده شود. گشایشها مگر جز خیر و مصلحت ملی چه دستاوردی دارد که با آن سر ناسازگاری داریم؟
ما معلمهای روزنامهنگاری از متولیان امر بهجدّ میخواهیم که به این اقدامها با نگاه خیرخواهانه و وحدتبخش ورود کنند و نگذارند که صدای نهادهای مدنی و انجمنهای علمی و حرفهای خاموش شود.
🔸این بیانیه به امضای علیاکبر قاضیزاده، بیژن نفیسی، بهروز بهزادی، هادی خانیکی، مهدی فرقانی، سید فرید قاسمی، محمود مختاریان، فریدون صدیقی، یونس شکرخواه، مجید رضاییان، و حسن نمکدوست تهرانی رسیده است.