مرتضی شریفی
یکشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۴
به گزارش ایلنا، وزیر کشور با تأکید بر «حفظ کرامت مهاجران افغانستانی» میگوید: «در مسیر ساماندهی اتباع غیرمجاز هماهنگیهایی با دولت سرپرستی افغانستان انجام شده است و ۷۰درصد اتباعی که امسال به افغانستان منتقل شدند داوطلبانه ایران را ترک کردند.»
این ادعای وزیر کشور دروغی بیش نیست! ما در نوشتهٔ دیگری تحت عنوان «سیاست مبتنی بر احترام و حفظ کرامت اتباع خارجی بهویژه افغانستانیها یا سیاستی بهغایت جنایتکارانه علیه مهاجران افغانستانی!» گوشههایی از این سیاست جنایتکارانه علیه مهاجرین افغانستانی را که سیدمالک حسینی (معاون توسعهٔ کارآفرینی و اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی) بیان کرده بود افشا کردیم.
در این نوشتهٔ کوتاه نیز به ذکر دو نمونه از طرف سازمان عفو بینالملل و آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد اکتفا نموده و به سهم خود تلاش میکنیم تا فریبکاریهای وزیر کشور دربارهٔ ترک داوطلبانهٔ مهاجران افغانستانی را افشا نماییم.
سازمان عفو بینالملل روز پنجشنبه ۲۶ تیر / ۱۷ ژوییه با انتشار اطلاعیهای تأکید کرد که مقامهای ایرانی با خشونت به خانههای افغانهای مهاجر یورش میبرند و آنها را بهشکل خودسرانهای بازداشت و اخراج میکنند.
بهگفتهٔ آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد، از ماه ژانویه تا کنون بیش از ۱٫۴میلیون افغان در جریان سرکوب پناهندگان بدون مدرک توسط دولت ایران از این کشور گریخته یا اخراج شدهاند. بیش از نیممیلیون نفر نیز درست پس از جنگ بین اسرائیل و ایران در ماه گذشته مجبور به ترک این کشور و ورود به افغانستان شدهاند. آنها به وطنی بازگشتهاند که از قبل با بحران شدید انسانی و محدودیتهای سختگیرانه علیه زنان و دختران دستوپنجه نرم میکند. این یکی از بدترین بحرانهای آوارگی در دههٔ گذشته است.
همانطوری که در نوشتهٔ «سیاست مبتنی بر احترام و حفظ کرامت اتباع…» اشاره کرده بودیم، کار به جایی رسیده است که ملا محمدحسن آخوند، نخستوزیر حکومت ضدّبشری طالبان، هم از مسئولان جمهوری اسلامی ایران خواسته است که هنگام اخراج از نقض حقوق و تحقیر مهاجران پرهیز کنند و به آنها اجازه دهند اموال منقول خود را منتقل کرده و اموال غیرمنقول و حسابهایشان را تسویه کنند! او همچنین از ایران خواست تا تسهیلات لازم را در توقفگاهها برای مهاجران فراهم کند!
واقعیت آن است حال که حاکمان در قدرت بهخاطر این سیاست جنایتکارانهٔ خود از هر طرف مورد سرزنش قرار گرفتهاند به فکر سرپوش گذاشتن بر این جنایت و توجیه اعمال خود افتادهاند. اما هیچکدام از یاوهگوییهای وزیر کشور دربارهٔ سالها «میزبان بودن» مردم افغانستان و اینکه افغانستانیها «کمک زیادی به اقتصاد و تولید» کشور کردهاند، و یا یادآوری «اشتراکات فرهنگی» فراوانی که بین مردم ایران و افغانستان وجود دارد، هیچکدام از این تملقگوییها نمیتواند سرپوشی بر این همه جنایت باشد. این جنایت علیه مهاجران افغانستانی بهمثابهٔ لکهٔ ننگ دیگری در پروندهٔ سیاه حکومت حک خواهد شد.
نقل از کانال تلگرامی اتحادیهٔ آزاد کارگران ایران