مهدی فرحی شاندیز، معلم زندانی و فعال صنفی، در جریان تجمعی که با فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران برگزار شد، با ضرب و شتم شدید بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. از آن زمان تاکنون، هیچ خبر موثقی از وضعیت جسمی، حقوقی یا محل دقیق نگهداری او منتشر نشده است.
پس از بمباران زندان اوین، تنها نشانه حیات او، یک تماس کوتاه بوده است. اما همچنان در مورد سلامت، روند پرونده قضایی و شرایط نگهداری وی هیچ اطلاع شفافی در دست نیست.
این بیخبری مطلق، آن هم پس از گذشت هفتهها از بازداشت، نه تنها مصداق بارز نقض حقوق اولیه یک زندانی است، بلکه مسئولیت مستقیم آن بر عهده نهادهای امنیتی، دستگاه قضایی، و مقامات زندان اوین است.
در شرایطی که امکان ملاقات، پیگیری و اطلاعرسانی از سوی خانواده و نهادهای صنفی بهطور سیستماتیک مسدود شده، اینگونه رفتارها تنها به گسترش فضای رعب، بیاعتمادی و خشونت ساختاری دامن میزند.
سکوت سازمانهای مسئول و ادامه بیخبری از فرحی شاندیز، بار دیگر ضرورت پاسخگویی، شفافسازی، و نظارت مستقل بر وضعیت بازداشتشدگان صنفی و سیاسی را برجسته میسازد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
یکشنبه ۲۲ تیر۱۴۰۴