گرسنگی مرگبار در غزه. عکس: Getty Images
سهشنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴
اکونومیست: زمانی مردم در اینجا در حملههای هوایی کشته میشدند، اکنون در تلاش برای یافتن غذا
ترجمهٔ نیما حیدری – اندیشهٔ نو: اسرائیل ممکن است بمباران ایران را متوقف کرده باشد، اما وحشت در غزه همچنان ادامه دارد. به گزارش وزارت بهداشت غزه، در جریان جنگ دوازدهروزهٔ اسرائیل با ایران، شمار فلسطینیان کشتهشده در غزه از کل تلفات جنگ اسرائیل با ایران بیشتر بود.
تخریب گستردهٔ ساختمانها که از ماههای اول جنگ غزه آغاز شد (حدود ۶۰درصد از ساختمانها آسیب دیده است)، بسیار کاهش یافته است، اما شمار کشتهها نه. در حالیکه پیش از این مردم در حملههای هوایی کشته میشدند، اکنون خشونت بیشتر در چهار مرکز جدید توزیع کمکهای غذایی متمرکز شده که اسرائیل آنها را ایجاد کرده است و اداره میکند.
در ابتدا، «صندوق انساندوستانهٔ غزه» (GHF) که ادارهٔ این مراکز توزیع را بر عهده دارد خشونتها و کشتهها را به «مشکلات اولیهٔ اجرایی» نسبت میداد. اما در یکی دو ماهی که از شروع به کار این مراکز گذشته، شمار کشتهها در این مراکز بسیار افزایش یافته است. سازمان ملل متحد میگوید ۴۱۰ فلسطینی در تلاش برای دستیابی به غذا در این مراکز کشته شدهاند. روز ۲۴ ژوئن (۳ تیر)، دستکم ۴۰ فلسطینی در مناطق مرکزی و جنوبی غزه ضمن تلاش برای دریافت کمک کشته شدند.
روایتها متفاوت است: پزشکانی که زخمیها را مداوا کردهاند میگویند ترکشها با گلولههای توپخانه اسرائیلی مطابقت دارد. پناهجویان فلسطینی میگویند تانکهای اسرائیلی به آنها شلیک کردهاند.
شرکت آمریکایی «سِیف ریچ سولوشنز» (SRS) که مسئول حفظ امنیت در این مراکز است میگوید بسیاری از این موارد خشنونت دور از حصارهای امنیتی آنها رخ داده و هیچکس در داخل این مراکز آسیب ندیده است. راستیآزمایی این ادعاها دشوار است، زیرا اسرائیل همچنان به روزنامهنگاران خارجی اجازهٔ ورود آزادانه به غزه نمیدهد.
یکی از پیمانکاران امنیتی میگوید: «ما با جمعیتی گرسنه سروکار داریم. در حال حاضر راهی مسالمتآمیز برای مدیریت این وضع وجود ندارد.» با این حال، افراد گرسنه همچنان برای گرفتن غذا به این مراکز میروند.
احمد مصری، پدری که پسرش عبد روز ۱۴ ژوئن [۲۴ خرداد] هنگام دریافت غذا از ناحیهٔ پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت، میگوید: «انتخاب ما بین مردن در راه دست یافتن غذا یا مردن از گرسنگی است.» اگر اسرائیل اجازهٔ ورود غذای بیشتری میداد، شاید اوضاع بهتر میشد.
«صندوق انساندوستانهٔ غزه» (GHF اعلام کرده است که از زمان شروع فعالیتش ۴۲میلیون وعدهٔ غذایی توزیع کرده است که اگر فرض کنیم همه، از جمله زنان و کودکان و سالمندان، غذا گرفته باشند، معادل کمتر از یک وعده در روز برای هر فلسطینی است. خودِ این بنیاد نیز اذعان دارد که همهٔ مردم غزه به غذا دسترسی ندارند.
اسرائیل تحویل و توزیع کمکهای سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای انساندوستانه را بسیار محدود کرده است. حتی خود «صندوق» نیز اکنون در مورد این محدودیت دسترسی به غذا ابراز نگرانی میکند. این بنیاد برنامه دارد که بیست مرکز کمکرسانی ایجاد کند، اما دولت اسرائیل هنوز فقط اجازهٔ راهاندازی چهار مرکز آزمایشی را داده است.
موجودی دیگر اقلام حیاتی نیز رو به پایان است. «صندوق» نه آب توزیع میکند، نه دارو. تأسیسات آبشیرینکن، تصفیهخانههای فاضلاب، لولههای انتقال آب، و بیمارستانها نابود شدهاند. پدر عبد پس از تیر خوردن پسرش او را به سه بیمارستان صحرایی برد، اما هیچکدام او را نپذیرفت، چون دارویی برای درمان نداشتند. مرگومیر ناشی از بیماری، گرسنگی، و کمبود دارو رو به افزایش است.
پژوهشگران دانشگاه رویال هالووی لندن و نهادهای دیگر اعلام کردهاند که تا ژانویه ۲۰۲۵ حدود ۸۵۰۰ نفر به علتهایی غیر از بمب و گلوله، اما مرتبط با جنگ کشته شدهاند. بر اساس مصاحبههای همان ماه با فلسطینیها و نمونهگیری از نزدیک به دههزار نفر، این پژوهشگران برآورد کردند که شمار قربانیان ناشی از گلوله و بمب جنگی ۳۹ تا ۹۰درصد بیشتر از آماری است که وزارت بهداشت غزه ارائه داده، آماری که اسرائیل آن را تبلیغات حماس میداند.
ناظران توجیه نظامی برای استفاده از غذا و آب و دارو بهعنوان سلاح کشتار نمیبینند، مگر آنکه هدف اسرائیل محدود کردن فلسطینیان به مناطق کوچکتر و باز هم کوچکتر در غزه باشد.
با همهٔ اینها، مقاومت فلسطینیها در میدان نبرد همچنان ادامه دارد. روز ۲۴ ژوئن (۳ تیر)، هفت سرباز اسرائیلی که خودرو زرهیشان آتش گرفته بود کشته شدند. سخنگوی ارتش اسرائیل علت این واقعه را مواد منفجره اعلام کرد.
امید به برقراری آتشبس اکنون به این بستگی دارد که دونالد ترامپ پس از کمک کردن به بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در عملیات نظامی در ایران او را وادار خواهد کرد که توافقی را در مورد غزه بپذیرد یا نه.