سهشنبه ۳ تیر ۱۴۰۴
سخنرانی محمد امیدوار در برابر «گروه چپ متحد اروپا در مجمع پارلمانی شورای اروپا»: ما همواره بهروشنی اعلام کردهایم که با وجود مخالفت با جمهوری اسلامی، قاطعانه با هرگونه اقدام تجاوزکارانه برای تجزیهٔ ایران و تحمیل نیروهایی مانند سلطنتطلبان، مجاهدین، یا هر گروهی که از ارادهٔ مردم برنخاسته و در چارچوب منافع قدرتهای خارجی، نظیر آمریکا، عمل میکند مخالفیم.
رفقا و دوستان عزیز،
از اینکه این فرصت را در اختیار ما گذاشتید تا در مورد اوضاع وخیم و خطرناکی با شما صحبت کنیم که در منطقهٔ ما در حال شکلگیری است صمیمانه سپاسگزاریم. در ابتدای همین نشست مطلع شدیم که جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به تجاوز آمریکا، به پایگاههای نظامی آمریکا در قطر حمله کرده است، که می تواند گامی دیگر در جهت تشدید تنشها در این زمانهٔ بسیار بحرانی باشد.
همانطور که آگاه هستید، دولت بنیامین نتانیاهو، که در دادگاه کیفری بینالمللی (ICC) بهدلیل جنایتهای هولناکش در غزه و حمله به کشورهای همسایه مانند سوریه، لبنان، یمن و کشتار بیش از ۵۵,۰۰۰ فلسطینی و بیش از ۱۸,۰۰۰ کودک به ارتکاب جنایتهای جنگی متهم شده است، روز جمعه ۱۳ ژوئن یکجانبه به ایران حمله کرد و در ده روز گذشته صدها نفر را کشته و زخمی کرده است. شایان ذکر است که این حملهٔ تحریکنشده در حالی رخ داد که ششمین دور مذاکرات میان ایران و آمریکا قرار بود روز یکشنبه ۱۵ ژوئن برگزار شود.
دولت اسرائیل به این بهانه دست به این تجاوز نظامی زد که ایران فقط چند هفته تا ساختن بمب هستهیی فاصله دارد، ادعایی که آژانس بینالمللی انرژی اتمی سازمان ملل متحد و نیز تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، در شهادتش در مارس گذشته به کنگره آمریکا، رد کردهاند. او در برابر کنگره اعلام کرد که ایران در تلاشهایش برای غنیسازی [اورانیوم] پیگیر برنامهٔ [تولید] تسلیحات هستهیی نیست.
شایان ذکر است که نتانیاهو سالهاست این ادعای مخدوش را مطرح میکند که ایران فقط چند هفته تا ساختن بمب هستهیی فاصله دارد. او در سخنرانیاش در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۵، ده سال پیش، گفت: «ایران فقط چند هفته تا دستیابی به مواد شکافتپذیر برای [تولید] زرادخانهٔ کامل بمبهای هستهیی فاصله دارد.»
حمله به ایران بخشی از یک طرح ژئوپلیتیکی بزرگتر برای بازآرایی خاورمیانه بر مبنای خواست امپریالیسم آمریکا برای کنترل این منطقه و منابع غنی نفت و گاز آن است؛ اسرائیل نیز نقش ژاندارم نظامی این پروژه را ایفا میکند.
رفقا و دوستان
همانطور که اطلاع دارید، در ساعتهای اولیهٔ یکشنبه ۲۲ ژوئن، جنگندهها و ناوگان دریایی آمریکا سه سایت هستهیی ایران در فردو، نطنز، و اصفهان را بمباران کردند و بدین ترتیب آمریکا مستقیماً به جنگ اسرائیل با ایران پیوست. همچنین، آمریکا به ایران هشدار داد که «هرگونه اقدام تلافیجویانهٔ ایران علیه آمریکا با نیرویی بسیار بیشتر از آنچه امشب دیدیم روبهرو خواهد شد.»
این حملهٔ دولت ترامپ، همانند حملههای دولت اسرائیل، اقدامی تجاوزکارانه علیه حاکمیت و استقلال و تمامیت ارضی ایران و نقض آشکار و فاحش قوانین بینالمللی مندرج در منشور سازمان ملل متحد است. طبق این اصول، هرگونه تهدید یا استفاده از زور علیه حاکمیت، تمامیت ارضی، و استقلال سیاسی هر یک از اعضای سازمان ملل متحد بهصراحت ممنوع شده است.
میبینیم که کایا کالاس، دیپلمات ارشد اتحادیهٔ اروپا، در ژنو میگوید: «نباید اجازه داد ایران به سلاح هستهیی دست یابد، چون تهدیدی برای امنیت بینالمللی خواهد بود.» همزمان، او از ایران خواسته است که به میز مذاکره بازگردد.
باید بگویم که ما مواضع دولتهای بزرگ اروپایی مانند فرانسه، آلمان، بریتانیا، و ایتالیا را در دو سال گذشته چیزی جز دادن چک سفید امضا به دولت اسرائیل برای ارتکاب نسلکشیهای هولناک بدون ترس از مجازات نمیدانیم. این رفتار اسرائیل یکی از بزرگترین تهدیدها برای صلح در منطقهٔ ما و جهان بوده است و هنوز هم هست.
از این رو، تعجب ندارد که دولتهای بریتانیا، فرانسه، آلمان، و ایتالیا از محکوم کردن تجاوز نظامی آمریکا به ایران خودداری کردهاند و نخستوزیر بریتانیا با وارونهگویی از ایران خواسته است که «به میز مذاکره بازگردد و از تشدید تنشها جلوگیری کند.» این اظهارنظری غریب و باورنکردنی است، چون ایران فقط یک روز قبل از حملهٔ آمریکا در حال مذاکره با وزیران امور خارجهٔ اتحادیهٔ اروپا بود.
سخن پایانی
میخواهم صحبتهایم را با بیان این نکته به پایان ببرم که وضع در کشور ما بسیار دشوار است؛ مردم عادی هر روز زیر بمبارانهای اسرائیل کشته یا زخمی میشوند و در همین حال نیروهای راستگرا در دو سوی اقیانوس اطلس از تغییر رژیم در ایران صحبت میکنند.
در دو سال گذشته، جنبشهای اجتماعی چشمگیری علیه رژیم ایران صورت گرفته که به شکل صدها اعتصاب کارگری، راهپیماییهای اعتراضی روزانهٔ هزاران بازنشسته و معلم و پرستار در سراسر کشور، و مبارزهٔ شجاعانهٔ زنان ایران با نقض و سرکوب وحشیانهٔ حقوقشان تجلی یافته است، مبارزهای که در سپتامبر ۲۰۲۲ با قتل مهسا امینی به اوج تازهای رسید و با شعار «زن، زندگی، آزادی» ادامه یافت.
رفقا
حزب ما در چند دههٔ گذشته همواره یکی از مخالفان اصلی جمهوری اسلامی بوده است. همانطور که میدانید، صدها تن از رفقای ما، از جمله تقریباً کل رهبری حزب، در سال ۱۳۶۷ یا زیر شکنجه کشته شدند یا اعدام شدند. ما و دیگر نیروهای ترقیخواه در ایران امروزه برای برپایی جمهوری ملی، دموکراتیک، و سکولار در ایران مبارزه میکنیم. ما همواره بهروشنی اعلام کردهایم که با وجود مخالفت با جمهوری اسلامی، قاطعانه با هرگونه اقدام تجاوزکارانه برای تجزیهٔ ایران و تحمیل نیروهایی مانند سلطنتطلبان، مجاهدین، یا هر گروهی که از ارادهٔ مردم برنخاسته و در چارچوب منافع قدرتهای خارجی، نظیر آمریکا، عمل میکند مخالفیم.
ما اعتقاد راسخ داریم که همهٔ تلاشها باید بر پایان دادن فوری به درگیریهای کنونی و آغاز مذاکرات صلح عادلانه متمرکز شود. هرگونه تشدید تنش میتواند فاجعهبار باشد و ممکن است سناریویی شبیه به تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق اجرا شود. همهٔ تلاشها باید متوجه اعمال فشار بر دولتهای اروپایی برای متوقف کردن ماشین جنگی اسرائیل، از جمله از طریق توقف تأمین تسلیحات، و نیز جلوگیری از گسترش مداخلهٔ آمریکا باشد.
همچنین، امیدواریم که نیروهای چپ در مجمع پارلمانی شورای اروپا با صدای رسا مخالفتشان را با خط سیاسی صهیونیستیمحوری اعلام کنند که برخی از دولتهای اروپایی مانند بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا و شورای اتحادیهٔ اروپا دنبال میکنند.
از توجه شما سپاسگزارم.