فقر و فلاکت روز افزون،ابر بحرانها، ورشکستگی اقتصادی، رانت و فساد و ناکارآمدی، تخریب وغارت منابع و محیط زیست که امروزه هستی جامعه را به مخاطره انداخته است، محصول دهه ها سرکوب وبی حقوقی صاحبان حقیقی ثروت و سامان جامعه است
اما این نیمه حقیقت است و نیمه دیگر حقیقت، تکاپوی جامعه زنده و تشنه ی رهائی است که بیش از این توان و امکان تحمل چنين در خود ماندگی تحمیلی و بن بست فراگیری را ندارد.
ما جمعی از زندانیان سياسی، همراه خیل کارگران، معلمان، پرستاران،دانشجویان و اساتید دانشگاه، زنان و مردان آزادیخواه، فعالان حقوق کودک، محیط زیست،روزنامه نگاران،اقلیت ها همگی در نفی تبعیض و بهره کشی، استبداد و کهنه پرستی در یک سمت ایستاده ایم.
ما بیشماران جامعه هستیم و روز کارگر روز همه ماست.
مایی که برای پی ریزی و ساختن جامعه ای نوین و در شان انسان مدرن امروزی، جامعه ای بدون فقر و بهره کشی و سرکوب ، همراه و هم نبرد همدیگریم.
در شرایط حاضر بایستی گامهای کوچکمان را مستحکم و از تمام فرصت ها و امکانات عمل بهره بگیریم. ارتباطات فردی و اجتماعی مان را گسترش و تحکیم ببخشیم و با همبستگی و ایجاد شبکهها به طرح و تدارک و سازماندهی مبارازاتمان بپردازیم و از مطالبات یکدیگر حمایت بعمل آوریم و به استقبال گشایش های عظیم اجتماعی برویم که خود آنرا رقم خواهیم زد.
جمعی از زندانیان سياسی محبوس در زندان اوین
یکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴