Skip to content
ژوئن 2, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • اعتراض دانشجویان علامه به سیاست‌های سرکوبگرایانه حاکمیتی و اعلام حمایت از دانشجویان در بند دانشگاه علامه
  • اجتماعی
  • جوانان و دانشجویان
  • خبرها

اعتراض دانشجویان علامه به سیاست‌های سرکوبگرایانه حاکمیتی و اعلام حمایت از دانشجویان در بند دانشگاه علامه

امروز ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه در اعتراض به سیاست‌های سرکوبگرایانه حاکمیتی و حمایت از دانشجویان در بند، در اقدامی ضمن حمل پلاکارد های اعتراضی به قرائت بیانیه پرداختند که متن کامل متعاقبا منتشر می‌شود.

⭕️ متن کامل بیانیه قرائت شده توسط دانشجویان:

◻️ظلم تکراری نمی‌شود و ظالم هر بار با تکرار آن به ما یادآور می‌شود که همان ظالمی‌ است که پیش‌تر نیز بوده. ظلم هرگز برای ما تکراری نمیشود و تکرار مکرر آن نیز هیچوقت سبب نمیشود تا صدای اعتراض به شر از عمق حنجره‌های بیدارمان خاموش شود. هر حنجره‌ای که به زندان یا اعدام محکوم شود ده‌ها حنجره دیگر میزاید و این زایشگری، خصوصیت آزادی است.

◻️ضیا نبوی و هستی امیری که گردهمایی امروز ما به نام آن‌هاست دو تن از آن حنجره‌های بیداری هستند که همواره نوای حق خواهی و آزادی طلبی‌اش در شب تاریک مسلط بر آسمان میهنمان طنین‌انداز بوده. ضیا نبوی تا چندی پیش به جرم اعتراض به مسمومیت‌های سریالی دختران دانش‌آموز در زمستان 1401 و اکنون به جرم اعتراض به ساقط نمودن هواپیمای اوکراینی در زمستان 98 پشت میله‌های زندان است. او تاوان اعتراض به ظلم‌هایی را میدهد که هرگز عاملین آن مجازات و تنبیه یا حتی شناسایی نشدند. ضیا حالا تقریبا ده سال از عمر گرانبهایش را به جرم حق‌طلبی و بیداری در بند گذرانده اما امیدواریم بداند که روح آزاد او در جسم‌های ما آزادگی را فریاد میزند و این مای قدرتمند با صلابت این پیام را به ظالم مخابره میکند که اعدام، زندان، سرکوب و وحشت هرگز نمیتواند حق‌طلبی و آزادیخواهی را خاموش کند.

◻️به بند کشیدن قانون در جهت امیال ظالم و نادیده گرفتن حقوق شهروندی نمیتواند حق را در خاطر ما از میان بردارد. ما میشنویم، میبینیم و فریاد مطالبه حق‌هایمان را سر می‌دهیم اما چه می‌توان کرد با گوش‌هایی که گوش می‌دهند اما نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نگاه می‌کنند اما نمی‌بینند؟ چه میتوان کرد با منطق دیکتاتوری متوهمانه که یک ملت، آزادی، کرامت انسانی و زندگی را در اسارت خود گرفته تا به آرمان‌های پوچش برسد.

◻️منطق سلطه درکی از زیست روزمره افراد ندارد و سیاست را به مثابه هرم و رابطه خود با شهروندان را عمودی میبیند. آنها سیاست را عرصه فرمان و اطاعت می‌دانند. خواست اصلی آن‌ها انسان‌های مطیع است نه شهروندان آزاد و آگاه. آنها هیچ ارزشی برای تکثر، تفاوت و تمایز انسانی قائل نیستند و همه چیز را در خدمت مقاصد ایدئولوژیک خود می‌دانند. در جزیره خیالی گمان می‌کنند به حقیقت دست پیدا کرده و به قله رسیده‌اند. آری آن‌ها به قله رسیده‌اند. آن‌ها در ظلم، سرکوب، اعدام، تحقیر و فقر به قله رسیده اند. قله‌ای متعفن که سر به شب سیاه مسلط بر سپهر میهن می‌ساید. قله‌ای در تراز حکومت ظلم.

◻️اما این ما، این مای قدرتمند اکنون در برابر منطق سلطه می‌ایستد، هرگز اجازه نمی‌دهد وحشت نهادینه شده توسط ساختار سرکوب امکان عمل سیاسی را از او سلب کند. ما در جهت آنچه برای رهایی از این ظلم مکرر لازم است، میدان‌های نو خلق میکنیم و میسازیم تا ایرانی آزاد، دموکرات و شهروند مدار داشته باشیم. سرزمینی که در آن افراد به واسطه عقاید خود زندانی نباشند و لازمه آن حفظ روابط فعال انسانی و انسجام در ساختارهای مدنی است. میدان‌هایی در خدمت جامعه مدنی و در تقابلی سخت با هر صورت از بنیادگرایی؛ چرا که موج بنیادگرایی را تنها صفوف به هم پیوسته جامعه مدنی می‌شکند.

یکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴

چاپ 🖨

Continue Reading

Previous: *یکشنبه های اعتراضی غمبار!
Next: پیام جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین به مناسبت فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • در باره ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved