فریبا نظری
شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵
شب گذشته؛ شادی_خیری دانشجوی ۲۲ ساله ترم آخر دانشگاه شریف، در خوابگاه دخترانه طرشت این دانشگاه، خودکشی کرد و به زندگی خود پایان داد.
🏴🏴🏴🥀🥀🥀
در ویدئویی که از این دختر زیبا دیدم، از چسباندن عکس مریم میرزاخانی زیر جلد کتاب ریاضی دهم در جریان یک اعتراض میگوید و جمله انتهایی آن قابل درنگ است: «دلم میخواد برگردم به اون موقع واقعاً، درسم خوب بود، یه لوزری نبودم توی درسا!»
این تضاد میان دغدغه و انگیزه دوران دبیرستان تا احساس ناتوانی و فرسودگی در دانشگاه، مرا به یاد روایاتی از فشار شدید و سنگین آموزشی و درسی دانشگاه شریف بر دانشجویان انداخت. روایاتی که در زمان حضورم در بنیاد ملی نخبگان طی سالهای ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ در گفتوگو با برخی مشاوران، دانشجویان سابق، دانشآموختگان این دانشگاه، و از همه مهمتر دانشجویان در حال تحصیل آن، بر این فشار رنجآور و آسیبزننده تأکید داشت.
این میزان سختگیری، نظم خشک و غیرمنعطف و قفس آهنین دیوانسالاری یک نهاد آموزشی، جان چند فرزند دیگر مانند شادی عزیز و زیبارو را باید بگیرد یا آنها را از زیست عادی و سالم یک جوان با انگیزه و امیدوار دور کند تا دانشگاه از یک فضای بسته و فرساینده به جایی زنده، امن و بالنده برای یادگیری، رشد و توسعه زندگی آینده تبدیل شود؟
✍️ فریبا نظری
۳۰ آبان ۱۴۰۵