سهشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵
مردم دلیر آبدانان، روز ۲۶ آبان، در اعتراض به واژگونی اتوبوس کارگران پتروپالایش که منجر به کشته شدن حداقل ۱۳ نفر شده است، به خیابانها آمدند و با برگزاری تجمعهای اعتراضی، جمهوری اسلامی را مقصر اصلی این فاجعه دانستند و شعار «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند.
این اعتراضها، طبق معمول، با سرکوب مردم توسط نیروهای امنیتی مواجه شد و طبق گزارشها، تا زمان نگارش این متن، دستکم ۶ نفر از جمله یک نوجوان ۱۵ساله، بازداشت شدهاند. همچنین، بنا بر بعضی گزارشها، حکومت اینترنت آبدانان را نیز قطع کرده و شهر محاصرهٔ نظامی شده است.
مسئولیت جان کارگران جانباختهای که در اتوبوس واژگونشده حضور داشتند و در نیمهٔ شب در حال بازگشت از شیفت شب به خانهٔ خود بودند، از اساس و مطلقاً با حاکمیت جمهوری اسلامی و نظام اقتصادی فاسد، رانتی و سرمایهمحور آن است. نظامی که در آن کارگران، همچون دانشجویان اقشاری زائد و پر سر و صدا در نظر گرفته میشوند که وجودشان برای بقای نظام ضروریست، اما در حد یک حیوان خانگی؛ نه بیشتر.
این همان نظامیست که برای سفرهای خارجی دکتر امید، ریاست دانشگاه تهران به چین و دیگر کشورها بودجه دارد، اما برای سقفی که دارد بر سر دانشجو خراب میشود، نه. همان نظامی که با خصوصیسازی روزافزونش، سفرهٔ کارگران را هر روز تنگتر از قبل و سفرهٔ رانتخواران حکومتیاش را بزرگتر از قبل میکند. همان نظامی که قاتل سوگند صیادی، دختر ۱۶سالهٔ کرمانشاهی را به امان خودش رها میکند، اما برای بهاره آقایی، دانشجوی دانشگاه تهران، ۲۶ سال حبس میبرد.
ما، دانشجویان دانشگاه تهران و هیئت تحریریهٔ تهران-دانشجو، همبستگی خود را با مردم شجاع آبدانان که برای خونخواهی عزیزانشان به خیابان آمدهاند، اعلام میکنیم. راه ما یکیست: جمهوری اسلامی زن را، کارگر را، دانشجو را و هر کسی را که دلش میخواهد میکشد. ما سکوت نخواهیم کرد.
از کانال تلگرام دانشگاه تهران-دانشجو