(تصویر افزودهٔ اندیشه نو است.)
دوشنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۵
لیندا سارنگ – اندیشهٔ نو: تاکر کارلسون (Tucker Carlson)، مفسر سیاسی، روزنامه‌نگار، و مجری تلویزیونی محافظه‌کار و راستگرای آمریکایی، که پیش از این در شبکهٔ تلویزیونی فاکس نیوز مجری برنامه‌های سیاسی بود و اکنون فعالیت مستقل خودش را با «شو تاکر کارلسون» دارد، روز یکشنبه اول نوامبر [۱۰ آبان] در شبکهٔ اجتماعی ایکس یادداشتی منتشر کرد و دربارهٔ احتمال استفادهٔ آمریکا از بمب اتمی در حمله به ایران هشدار داد.
در ادامه، ترجمهٔ فارسی متن یادداشت تاکر کارلسون را می‌خوانید.
زیر فشار بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، دولت ترامپ ممکن است در چند روز آینده حملهٔ هسته‌یی به ایران را آغاز کند. هدف این حمله «کوه کلنگ» [به انگلیسی Pickax Mountain] در مرکز ایران خواهد بود، جایی که بنا به ادعاهای مبتنی بر اطلاعات اسرائیل، دولت ایران برنامهٔ غنی‌سازی هسته‌یی‌اش را از سر گرفته است. هیچ سلاح متعارفی در زرادخانهٔ آمریکا نمی‌تواند به ۳۰۰ فوت گرانیت جامد [در کوه کلنگ] نفوذ کند تا تونل‌هایی را نابود کند که گفته می‌شود غنی‌سازی در آنها صورت می‌گیرد. تنها گزینهٔ نظامی حملهٔ هسته‌یی است. نتانیاهو برای این حمله فشار زیادی می‌آورد. یک ناظر مطلع می‌گوید: «بیبی [نتانیاهو] هر روز به ترامپ تلفن می‌زند.»
نتانیاهو در تنگنا قرار دارد و ناامید است. با توجه به نتایج انتخابات هفتهٔ گذشته [در اسرائیل]، او نمی‌تواند دولت تشکیل دهد، مگر اینکه ترامپ مستقیماً در سیاست اسرائیل دخالت کند و معامله‌ای با حزب‌های دیگر بکند که ۶۱ کرسی [از ۱۲۰ کرسی] کنست به نتانیاهو برسد. در غیر این صورت، او از مقام نخست‌وزیری کنار و به‌سمت بی‌آبرویی، بازپرسی و تحقیق قضایی، و احتمالاً زندان می‌رود. نتانیاهو باید نزدیک ترامپ بماند. او به این جنگ نیاز دارد.
به همین منظور، او حداکثر فشار را بر نزدیک‌ترین متحدانش در دولت [آمریکا]، از جمله وزیر دفاع [جنگ] پیت هگست و فرمانده سنتکام برد کوپر وارد کرده است. هر دو مخالف مذاکره برای حل‌وفصل جنگی‌اند که آن را بسیار بد مدیریت کرده‌اند؛ هر دو برای از سرگیری عملیات جنگی عمده فشار می‌آورند. وزیر خارجه مارکو روبیو و مدیر سیا جان رتکلیف نیز دنباله‌رو نتانیاهو هستند، همان‌طور که رهبران حزب دموکرات دنباله‌رو او هستند. در جلسه‌ای اخیر دربارهٔ این موضوع، باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق، گفت که با توافق صلح کنونی ایران که در دوحه [در قطر] در حال تدوین است، مخالف است.
بقیهٔ متحدان دیرینهٔ آمریکا در خاورمیانه از چشم‌انداز وقوع جنگ بیشتر وحشت‌زده‌اند. نتانیاهو در در ۲۷ سپتامبر [۵ مهر] مخفیانه به ابوظبی پرواز کرد تا با لابیگری امارات را برای حملهٔ نهایی به ایران همراه کند. اماراتی‌ها نپذیرفتند. پس از هشت ماه درگیری، اقتصادهای [کشورهای حاشیهٔ] خلیج فارس ناپایدارند. بازارهای جهانی انرژی و کود شیمیایی نیز همین‌طور. این وضع به این زودی‌ها بهبود نخواهد یافت. در سراسر جهان، حدود ۸۵۰ سوپرتانکر برای حمل نفت از کشورهای تولیدکننده به بقیهٔ جهان وجود دارد. فقط در ماه اکتبر، یازده تانکر در تنگهٔ هرمز به‌شدت آسیب دیدند. با این سرعت، رکود اقتصادی جهانی قریب‌الوقوع است. حملهٔ هسته‌یی ویرانی‌ها را بسیار شتاب می‌دهد. پیامدهای رادیواکتیو انفجار زمینی [بمب اتمی] در کوه کلنگ خلیج فارس را آلوده می‌کند و منبع آب ۱۰۰میلیون نفر را مسموم می‌کند.
و اینها فقط برخی از پیامدهای فوری [چنین حمله‌ای] در این منطقه است. بقیهٔ جهان نیز به همان اندازه در معرض خطر است. هیچ کشوری غیر از ایالات متحد آمریکا هرگز از سلاح هسته‌یی در جنگ استفاده نکرده است. برخی دوست دارند استفاده کنند. حملهٔ هسته‌یی آمریکا به ایران سابقهٔ جدیدی به جا می‌گذارد. روس‌ها قبلاً به حداقل دو دولت دیگر گفته‌اند که حملهٔ هسته‌یی آمریکا به ایران دست آنها را آزاد می‌گذارد که از سلاح هسته‌یی علیه اوکراین استفاده کنند. پاکستان و هند هم وسوسه می‌شوند همین کار را علیه یکدیگر بکنند، و کرهٔ شمالی هم علیه سئول [کرهٔ جنوبی]. پس از نخستین حملهٔ هسته‌یی، جنگ جهانی سوم اجتناب‌ناپذیر است. چنان جنگی کوتاه و پایانی خواهد بود.
ما ماه‌هاست که در خوابیم و به‌سوی چنین لحظه‌ای راه می‌رویم. از ماه فوریه [بهمن]، دولت [ترامپ] دکترین هسته‌یی آمریکا را به‌آرامی بازنویسی کرده تا استفادهٔ اول از «سلاح‌های هسته‌یی میدان نبرد» را آسان‌تر و بنابراین محتمل‌تر کند. هیچ‌کس در واشنگتن از هیچ‌یک از دو حزب [دموکرات و جمهوری‌خواه] به نظر نمی‌رسد که از این موضوع ناراحت باشد. حالا ما در آستانهٔ این حمله هستیم.
ناظران نزدیک به موضوع می‌گویند ترامپ احتمالاً تا آخر هفتهٔ آینده تصمیم می‌گیرد که آیا از سلاح هسته‌یی استفاده کند یا نه. آن تاریخ ۷ نوامبر [۱۶ آبان] خواهد بود، شش روز از حالا. انصافاً باید گفت که او [ترامپ] هنوز تردید دارد و درنگ می‌کند. ترامپ فعلاً به حرف معاونش جی‌دی ونس و به فرستاده و دوستش استیو ویتکاف گوش می‌دهد؛ هر دو آنها بر این نظرند که می‌توان با ایران توافق کرد.
آنها درست می‌گویند، هرچند این کار ساده‌ای نخواهد بود. ایرانی‌ها به سرسختی و دشوار بودن در مذاکره، در هر شرایطی، شهرت دارند، و از زمان کشته شدن آیت‌الله علی خامنه‌ای و خانواده‌اش در فوریه [۹ اسفند]، عناصر [رژیم ایران] رادیکال‌تر شده‌اند. پس از دهه‌ها انزوا، حتی رهبران به‌نسبت میانه‌رو ایران نیز به نظر می‌رسد در مورد نحوهٔ تصمیم‌گیری در غرب گیج شده‌اند. (برای مثال، باور رایجی در تهران وجود دارد که دولت ایالات متحد آمریکاست که اسرائیل را کنترل می‌کند.) اما در مجموع، آنهایی که با تصمیم‌گیرندگان در ایران صحبت کرده‌اند می‌گویند که این اجماع در ایران وجود دارد که جنگِ بیشتر برای همه بد است و تلاش برای توافق کردن ارزشش را دارد.
گروهی که تا کنون با آنها هیچ مشورتی نشده است مردم جهان‌اند- صدها میلیون نفری که همراه با فرزندانشان کشته خواهند شد، اگر ترامپ زیر فشار نتانیاهو هفتهٔ آینده دست به حملهٔ هسته‌یی [به ایران] بزند. حالا وقتش است که مردم حرف بزنند.