اعتراض اسپانیایی‌ها به بحران مسکن: ده‌ها هزار نفر خواستار اعتصاب عمومی شدند

دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵

در مادرید، راه‌پیمایی‌کنندگان با بنر بزرگی که روی آن نوشته شده بود «پیش به‌سوی اعتصاب عمومی» به طرف یکی از میدان‌های مرکزی شهر حرکت کردند. به گفتۀ مقام‌ها، حدود ۷۰هزار نفر در پایتخت حضور داشتند. اما اتحادیهٔ مستأجران شمار شرکت‌کنندگان را تا ۵۰۰هزار نفر اعلام کرد. معترضان در نقاط متعدد شهر شعار می‌دادند: «مادرید گور سوداگران مسکن خواهد شد.» در همین میدان‌ها اردوگاهی متشکل از حدود صد فعال از یک هفتۀ گذشته برپا شده است.

والریا راکو، یکی از سخنگویان معترضان، گفت یک هفته خشم مردمی بیش از هشت سال حاکمیت دولت اثرگذار بوده است. او تأکید کرد که این جنبش قصد دارد با اتکا به «اعتصاب عمومی»، که ابزاری تاریخی در دست طبقهٔ کارگر است، به «کسب‌وکار و کالایی شدن مسکن» پایان دهد. دانیل، دانشجوی ۲۵ ساله، گفت پس از رد شدن طرح دولت پدرو سانچز در پارلمان، فضای میان معترضان آمیزه‌ای از اندوه، خشم، و عصبانیت است. به گفتۀ او، طبقهٔ سیاسی حاکم «کاملاً از واقعیت فاصله گرفته است».

دیه‌گو، مهندس صدا که ناچار است آپارتمانی را با دو همکار شریک شود، راهبرد جنبش را این‌گونه خلاصه کرد: «دو چیز بر سرشان توافق کرده‌ایم: اعتصاب عمومی و انتقال قدرتی که اینجا داریم به محله‌ها، برای دفاع از مسکن شایسته در محله‌ها.»

ریشۀ این موج اعتراض‌ها رد شدن دو طرح دولت پدرو سانچز با گرایش‌های سوسیالیستی در پارلمان در دوم اکتبر (۱۱ مهر) است. حزب محافظه‌کار «خلق»، حزب راست‌تندرو «ووکس»، و حزب جدایی‌طلب کاتالونیایی «خونتس» به هر دو طرح دولت رأی منفی دادند.

این شکست پرسش‌هایی دربارۀ ادامۀ دورۀ پارلمانی مطرح کرده است که قرار بود تا ۲۰۲۷ ادامه یابد. به گزارش مطبوعات اسپانیا، نخست‌وزیر پدرو سانچز چند روز فرصت خواسته تا اوضاع را ارزیابی کند و دربارۀ برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام تصمیم بگیرد. برای سانچز بحران مسکن می‌تواند هم تهدیدی جدّی باشد و هم فرصتی سیاسی. برخی تحلیلگران می‌گویند او ممکن است بکوشد این موضوع را به محور کارزار انتخاباتی‌اش تبدیل کند، به‌ویژه آنکه پرونده‌های فساد نیز دولتش را زیر فشار گذاشته‌ است.

جرقۀ اعتراض‌های اخیر اخراج ماریا دل کارمن آباسکال معروف به «ماریکارمن» بود، زنی ۸۷ساله که پس از هفت دهه زندگی در آپارتمانش در مادرید از خانه بیرون رانده شد. شرکت سرمایه‌گذاری املاکی که ساختمان را خریده بود خواستار افزایش ۲۷۵درصدی اجاره‌بها شده بود. پس از موج گستردۀ اعتراض‌ها، توافقی حاصل شد که بر اساس آن ماریکارمن به خانه‌اش بازگردد و اجاره‌بهای او در حدّی متناسب با حقوق بازنشستگی‌اش تنظیم شود. اما معترضان می‌گویند پروندۀ او تنها نمونه‌ای از بحرانی بزرگ‌تر است.

در اسپانیا کمبود مسکن ارزان یکی از مهم‌ترین مشکلات اجتماعی شده است. پلتفرم‌های گردشگری مانند ایربی‌ان‌بی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری متهم‌اند با خرید گستردۀ املاک و کاهش عرضهٔ مسکن برای ساکنان قیمت‌ها را افزایش داده‌اند. بر اساس برآورد بانک اسپانیا، آن کشور با حدود ۵۰میلیون نفر جمعیت با کسری حدود ۷۰۰هزار واحد مسکونی روبه‌روست.

از ار.اف.ای فرانسه