صادق کار
دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵
دامنە و فشار بحران‌هایی کە مردم و کشور را در بر گرفتە است دم‌بە‌دم بیشتر می‌شود. در همین حال، رئیس‌جمهور آمریکا، طرف اصلی جنگ، نغمۀ شوم جنگ دیگری را سر دادە و تهدید کردە است کە اگر توافق نشود، جنگ نهایی علیە کشور ما را عملی خواهد کرد.
هیچ‌کدام از دو طرف در توازن کنونی جنگ را به سود خود نمی‌بینند، با این همە، زمانی کە تلاش‌ها برای برقراری آتش‌بس دشوار می‌شود، یک راە بیشتر باقی نمی‌ماند و آن جنگ یا گسترش تحریم‌ها یا تلفیقی از این دو است. هر دو، زمانی کە در مورد کشوری در موقعیت کنونی ایران به کار گرفتە شوند، ویرانگرند، و اگر هم‌زمان و همراە هم اعمال شوند، ویرانگرترند.
آمریکا قصد دارد جنگ و محاصرۀ اقتصادی ایران را در شرایطی تحمیل کند کە مردم زیر شدیدترین فشارهای اقتصادی، سیاسی، معیشتی، و سرکوب قرار دارند و از هم‌اکنون محاصرۀ اقتصادی بی‌سابقەای را بە مردم تحمیل کردە است.
ابعاد [آثار] محاصرۀ دریایی، هوایی، و زمینی بر معیشت و اقتصاد مردم آن‌چنان است کە مقامات ریز و درشت حکومتی نیز بە آن اذعان دارند. صاحبان تجارت و صنعت و کسب‌وکارهای خُرد، و بیشتر از همە مزدبگیران و بی‌چیزان، هر روز کە می‌گذرد بیشتر بە وضعی کە هر روز بدتر و غیرقابل تحمل‌تر می‌شود اعتراض می‌کنند.
این درست است کە بحران‌ها در کشور ریشە‌دارند، ولی از کسی پنهان نیست کە جنگ و گسترش همە‌روزۀ تحریم‌ها، کە حالا ارتقا دادە شدە، تحمل بحران‌ها را برای عموم مردم- بە غیر از آن اقلیت کوچکی کە تداوم جنگ را باعث رونق غارت مردم و پشتوانۀ ثروت‌اندوزی بی‌حساب‌وکتاب خودشان می‌دانند- غیرقابل تحمل کردە است. برای فهم این واقعیت کافی است بە ابعاد اعتراض‌ها و همچنین به رسانەهای مجازی و حتی بە رسانەهای متعلق بە جریان‌ها کم‌وبیش نزدیک بە حکومت مراجعە کنیم.
از مجموع شرایط می‌شود دریافت کە در حال حاضر تنها با تن دادن بە آتش‌بس و تداوم مذاکرات است کە می‌شود اولین گام مؤثر برای مهار کردن بحران‌ها را برداشت. البتە آ‌ن‌طور کە مخالفان مذاکرە ادعا می‌کنند، تن دادن بە مذاکرە و نشان دادن تفاهم برای توافق بر سر آتش‌بس بە‌منزلۀ تسلیم نیست و نباید اظهارات تبلیغاتی و پوپولیستی ترامپ را بە‌عنوان نشانه‌ای از «درخواست تسلیم» بە مردم فروخت.
بلە، ایران نشان دادە کە می‌تواند ضربه‌های تلافی‌جویانە هم بە آمریکا و متحدان نزدیکش در منطقە وارد نماید، ولی گذشتە از اینکە حملە بە کشورهای همسایە درست است یا نادرست، این نوع تلافی‌جویی، ولو اینکە انجام هم بگیرد، بە‌هیچ‌روی خسارت‌های کشور ما را جبران نمی‌کند.
در این روزهای بعد از محاصرۀ اقتصادی شدید آمریکا خوشبختانە فشار افکار عمومی برای رفتن پای آتش‌بس بیشتر شدە است. باید این صداها را کە محدود بە آتش‌بس نخواهد ماند و مطالبات دیگری مانند آزادی زندانیان سیاسی، توقف اعدام‌ها، و کاهش فشار بە زنان را هم می‌تواند در صورت موفقیت در بر بگیرد تقویت کرد و باور نمود کە نە هیچ‌کدام از بحران‌ها و نە مسئلۀ آزادی‌های اساسی بدون توقف جنگ و آتش‌بس حتی تخفیف هم پیدا نخواهد کرد. به‌خصوص اینکە مخالفان آتش‌بس در تشدید سرکوب‌ها نیز دست بالاتری در قدرت دارند.
از وبگاه به پیش