یکشنبه ۵ مهر ۱۴۰۵
طبق گزارشهای رسیده به انجمن صنفی معلمان فارس، ظهر جمعه ۳ مهر ۱۴۰۵، نیروهای امنیتی با یورش به محل حضور تعدادی از فعالان صنفی معلمان در شهرستان #ممسنی، آقایان
شکراله احمدی
علی صفری
رسول بداقی
غفار دیندار
علی حسن بهامین
حجت سادات
را بازداشت کردند و پس از بازجویی در روز شنبه ١۴٠۵/٠٧/٠۴ به زندان نورآباد ممسنی منتقل کردند.
پرسش ساده این است: در کجای جهانِ قانونمدار، عیادت چند معلم از همکار بیمار و یک مهمانی دوستانه، اینچنین ظرفیت امنیتی کشور را به خود مشغول میکند؟
در کشورهایی که آزادی تشکلیابی و فعالیت صنفی به رسمیت شناخته شده، معلمان میتوانند دور هم جمع شوند، درباره آموزش، معیشت و آینده دانشآموزان گفتوگو کنند و حتی از سیاستهای دولت انتقاد کنند؛ بدون اینکه مأمور امنیتی پشت در مهمانی منتظرشان باشد.
حتی شاخصهای بینالمللی نیز فاصله را روشن نشان میدهند: ایران در ارزیابی «خانه آزادی» در سال ۲۰۲۶ تنها ۱۰ امتیاز از ۱۰۰ در آزادی کسب کرده و در شاخص حاکمیت قانون ۲۰۲۵ نیز رتبه ۱۲۸ از ۱۴۳ کشور را داشته است. در مقابل، کشورهایی مانند دانمارک، نروژ و فنلاند در صدر حاکمیت قانون قرار دارند.
واقعاً جای تأمل دارد؛ کشوری که باید با فساد، رانت، اختلاس، تبعیض و اتلاف منابع عمومی بجنگد، چرا برای چند معلم که دور هم جمع شدهاند، اینهمه حساسیت امنیتی نشان میدهد؟
مسئله فقط بازداشت چند معلم نیست؛ مسئله، هراس از تشکلیابی و همبستگی اجتماعی است.
معلم نه دشمن جامعه است، نه تهدید امنیتی.
فعال صنفی نه مجرم است، نه برانداز.
مطالبهگری مسالمتآمیز جرم نیست.
و یک مهمانی دوستانه، در هیچ جامعهای که حاکمیت قانون را جدی گرفته، نباید به پرونده امنیتی تبدیل شود.
اگر قرار است ایران به استانداردهای یک جامعه آزاد، عادلانه و قانونمدار نزدیک شود، شاید بد نباشد به جای ترساندن معلمانی که درباره آینده آموزش هشدار میدهند، یکبار هم آینهای مقابل ساختار امنیتی گذاشته شود و پرسیده شود: مشکل واقعاً معلم است یا شیوه حکمرانی؟
صدای معلم، صدای جامعه است؛
و جامعهای که از صدای معلم میترسد، قبل از معلم باید نگران وضعیت خودش باشد.
#انجمن_صنفی_معلمان_فارس ضمن محکوم کردن این قبیل اقدامات که بیانگر استیصال مجریان امر می باشد، تاکید می کند حاکمیت اگر واقعاً نگران امنیت و آینده کشور است، باید به جای ترساندن مطالبهگران، با فساد و رانت مبارزه کند؛ به جای کنترل معلمان، آموزش را نجات دهد؛ و به جای محدود کردن صدای جامعه فرهنگی، آن را بشنود.
صدای معلم، صدای جامعه است.
#انجمن_صنفی_معلمان_فارس