تجمع اعتراضی جوانان جویای کار قنیطره (دزفول) مقابل شرکت کشت و صنعت بهشتی
شنبه ۲۸ شهریور ۱۴۰۵
بر اساس گزارش دریافتی سازمان حقوق بشر کارون، روز جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ جمعی از جوانان جویای کار منطقهٔ «صلاح‌الدین» (میانرود)، از توابع شهرستان «القنیطره» (دزفول)، در اعتراض به بیکاری گسترده، به کار نگرفتن نیروهای بومی، و وعده‌های بی‌اساس مسئولان مقابل ورودی «شرکت کشت و صنعت شهید بهشتی» دست به تجمع و تحصن زدند.
به گفتهٔ معترضان، این شرکت عظیم، که وابسته به ارتش و «سازمان اتکا» است، با در اختیار داشتن هزاران هکتار از اراضی کشاورزی منطقه و امکانات وسیع صنعتی سال‌هاست که از جذب و استخدام جوانان بومی خودداری می‌کند. این در حالی است که نیروی کار مورد نیاز شرکت غالباً از میان افراد غیربومی و با روندی غیرشفاف تأمین می‌شود.
تحصن‌کنندگان تأکید دارند که با وجود گذشت چند روز از این رشته تجمع‌های اعتراضی در زیر گرمای طاقت‌فرسای منطقه، مدیریت شرکت تا کنون حاضر به حضور در میان جوانان و پاسخگویی به مطالبات برحق آنان نشده است.
معترضان ضمن انتقاد از خُلف وعدهٔ مسئولان شهری و استانی و بی‌اعتنایی سیستماتیک مسئولان، اعلام کردند که مقاماتی همچون سید حسن پاپی‌زاده (نماینده مجلس)، اعضای شورای شهر (سید ناصر موسوی، سید مهدی احمد پهلوان و سید محمود خانی)، سید آهو قلندری (شهردار)، حجت‌الاسلام علوی (امام جمعه)، و مدیریت شرکت سال‌هاست فقط به دادن وعده‌های توخالی برای حل کردن بحران اشتغال اکتفا کرده‌اند، اما در عمل هیچ‌گونه استخدامی صورت نگرفته است.
جوانان معترض با اشاره به گسترش فقر و آسیب‌های اجتماعی ناشی از بیکاری تأکید کردند در شرایطی که اراضی این شرکت عظیم در همسایگی آنها و در زمین‌های آباء و اجدادی‌شان قرار دارد و ظرفیت‌های زیادی برای اشتغال‌زایی موجود است، جوانان منطقه باید با سفره‌های خالی دست‌وپنجه نرم کنند.
این تجمع اعتراضی با سر دادن مکرر شعار «استخدام، استخدام» ادامه یافت و تحصن‌کنندگان خواستار پایان دادن به سیاستِ بازی با وعده‌های توخالی، ورود قاطع مراجع ذی‌ربط، و اقدام عملی و فوری برای به‌کارگیری و استخدام جوانان بومی منطقه شدند.
سازمان حقوق بشر کارون بی‌توجهی مسئولان و مدیریت شرکت کشت و صنعت شهید بهشتی به مطالبات شغلی جوانان بومی منطقه و رسیدگی نکردن به بحران بیکاری و اشتغال آنان را محکوم می‌کند و خواستار اقدام فوری و عملی برای رسیدگی به مطالبات قانونی جوانان و فراهم کردن فرصت‌های شغلی برابر برای نیروهای بومی است.