جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، از رییس دولت تا وزرا و وکلای مجلس همه یک صدا می گویند:«پول نیست».
طبق آمار خود دولتی ها از جمله وزیر نفت که گفته:« ما در دوران جنگ۴۰ روزه نفت مان را ۲ برابر قیمت بهمن ماه فروختیم » تا اخذ عوارض ۲ میلیونی از تنگه هرمز تا اعلام خبرگزاری فارس که:«از اول شهریورماه تا دیروز (۱۲ شهریور) بیش از یک میلیارد دلار نفتی به ذخایر کشور اضافه شد و در ۵ ماهه اول سال هم رقم فروش نفت کشور بیش از ۸۰ درصد از درآمد بودجه سال ۱۴۰۵ را پوشش داده شد»
چگونه می توان باور کرد که پول نیست آنهم با توجه به اینکه هنوز ششماه تا پایان سال باقی است و با این روند بی تردید نه تنها ۲۰ درصد باقی مانده بودجه تامین خواهد شد بلکه بیش از برآورد کارشناسان درآمد و پول در خزانه اندوخته می شود.
پرسش این است: قسم حضرت عباس را باور کنیم یا دم خروس را؟!؟؟
این درآمدها ورای اخذ جریمه راهنمایی و رانندگی، موارد مالیاتی، و بسیاری دیگر از درآمد های دیگر است. *پس چرا پول نیست؟؟*
ما پاسخ می دهیم:
وزیر اقتصاد و رییس بانک مرکزی تمامی بودجه را واریز آبکشی به نام «هدر سازی بودجه» می کنند.
برای نمونه بانک مرکزی هزار دلار بی زبان را با یک تصمیم ضداقتصادی به هر ایرانی می فروشد که در نهایت به جیب همان مافیای ارز خواهد رفت. چون هزار دلار ۲۰۰ هزار تومانی را مردم محروم و فقیر می خواهند چه کنند؟؟ پس به مافیای ارز خواهد فروخت و یا اینکه با دادن کارت ملی خود به این مافیای قاچاق ارز، مبلغی را گرفته و به دنبال زندگیش خواهد رفت.
این دلار پاشی در بازار ارز به معنای کاهش ارزش پول ملی و بالا رفتن قیمت اجناس و تولید روند نارضایتی تراشی مردم و زمینه سازی برای شورش خیابانی است تا پتانسیل متراکم نارضایتی را توسط دولت درهم کوبد.
بیش از ده برابر حجم کوه دماوند دلار از کشور خارج شده و همچنان خارج خواهد شد تا توان مردم محروم به قیمت ثروتمندتر شدن آقازاده ها و خانم زاده های حرمزاده مافیا، گرفته شود و توانی برای جنگیدن برای اینده ای بهتر نماند.
۳ میلیون کودک ترک تحصیل کرده اند، بیش از ۳ میلیون نفر بیکار شده اند از جنگ ۱۲ روزه تا اعتراضات دیماه و جنگ ۴۰ روزه و جنگ فرسایشی کنونی که همچنان ادامه دارد و اعدام های هر روزه، حداقل بیش از ۸ هزار ایرانی کشته شده اند. ۸ هزار پتانسیلی که می توانست در اینده کشور موثر باشد ولی از بین رفتند تا توانی برای نبرد برای رفاه و زندگی بهتر نماند.
مافیای داخلی به همراه مافیای جهانی خوب پاسکاری می کنند تا مردم ایران مایوس، منفرد، درمانده و سرخورده کنند که اگر این رفت و دیگری آمد باز هم توانی برای مبارزه باقی نماند.
در شرایط کنونی وظیفه ای سخت برای سندیکاهای کارگری و کوشندگان مدنی برای مقابله با این ترفند مافیای داخلی و خارجی، در این برهه تاریخی ایجاد شده است که همانا غلبه بر این برنامه ریزی ضد انسانی است.
یکشنبه های اعتراضی بخشی از این مقابله است که باید با آن همراه شد.
کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران