چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵
روز یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ جمعی از رانندگان و پیکهای زحمتکش اسنپپیک و سرویسهای وابسته در اراک مقابل استانداری این شهر تجمع کردند تا صدای اعتراضشان را علیه تعرفههای تحقیرآمیز، کمیسیونهای سنگین، و فشار اقتصادی کمرشکن به گوش همه برسانند.
رانندگان معترض اعلام کردند که با افزایش بیوقفهٔ هزینههای سوخت، تعمیرات، لاستیک، قطعات و استهلاک موتور، درآمد فعلی دیگر هیچ تناسبی با هزینههای واقعی زندگی و کار ندارد. این شرایط نه «همکاری» است و نه «اشتغال»، بلکه تبدیل شده به استثمار آشکار نیروی کار.
اتحادیهٔ کارگران حملونقل ایران با صراحت اعلام میکند:
شرکتهایی که با عنوان «پلتفرم» و «اقتصاد دیجیتال» کارگران را بدون بیمه، بدون امنیت شغلی، و با تعرفههای ناعادلانه به کار میگیرند درحال اجرای شکل جدیدی از بردهداری نوین هستند.
این شیوهها نهتنها غیرانسانی است، بلکه امنیت شغلی هزاران راننده و پیک را به خطر انداخته و سفرهٔ خانوادههای آنان را کوچکتر کرده است.
رانندگان و پیکهای اراک در پیام خود خطاب به همکارانشان در سراسر کشور خواستار اعتراض هماهنگ و سراسری به سیاستهای اقتصادی و کمیسیونهای ظالمانهٔ اسنپ شدهاند.
این نخستین بار نیست که این زحمتکشان چنین اعتراضی میکنند؛ در خرداد ۱۴۰۵ نیز اعتراضهای مشابهی در چند شهر گزارش شده بود. این استمرار اعتراضها نشان میدهد که مشکل ساختاری و جدّی است و نمیتوان با وعدههای مبهم آن را پنهان کرد.
اتحادیهٔ کارگران حملونقل ایران اعلام میکند:
– از تمام رانندگان سبک، سنگین، و موتورسیکلتسوار کشور حمایت کامل میکنیم
– سوءاستفاده از این قشر زحمتکش را قویاً محکوم میکنیم
– هرگونه سیاستی که کارگران را بیحقوق، بیپشتوانه، و بیامنیت رها کند محکوم است
– رانندگان حق دارند تعرفهٔ عادلانه، کمیسیون منطقی، بیمه، امنیت شغلی، و احترام دریافت کنند
رانندگان ستون فقرات حملونقل کشورند؛ بدون آنان هیچ شهری نمیچرخد، هیچ کالایی جابهجا نمیشود، و هیچ خدماتی به مقصد نمیرسد.
بیتوجهی به حقوق این قشر ضربهٔ مستقیم به اقتصاد و زندگی مردم است.
ما زمانی قدرتمند میشویم که هیچ کارگری تنها نماند.
قدرت ما در اتحاد، آگاهی، و پیگیری جمعی است.
بیایید دست در دست هم موانعی را که سد راه رشد، رفاه، و آزادی ما شدهاند کنار بزنیم.
سهشنبه ١٧ شهریور ۱۴۰۵