شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در حالی در گفتار سیاسیون دولتی و چه اپوزیسیون هایی چون بیژن عبدالکریمی، یاسر جبراییلی، یزدی زاده از اقتدار و ونزوئلا نشدن ایران حرف می زنند که انگار چنین اتفاقی در کشور ما نیفتاده است.
در آمار وزارت بهداشت اعلام شده در ایران ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر معتاد هستند. اگر این افراد روزانه ۵ گرم موادمخدر از هر نوع استفاده کنند در ماه ۵۷۰ تن مواد در ایران مصرف می شود.
حال پرسش این است چه کسی جرات، توان، سازماندهی و منابع مالی برای ورود و پخش آن در سراسر ایران دارد؟؟ ارزش پولی این همه مواد طبق برآورد کارشناسان ۶ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار است.
این پولی است که هر ماهه از ایران خارج و به دست قاچاقچیان حرفه ای و بین المللی و داخلی می رسد. ۶ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار در هر ماه به عبارت ۷۴ میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار در هر سال است. برای آنکه تصویر بهتری از این رقم داشته باشیم باید به اطلاع خواننده برسانیم که بودجه کشور امسال ۱۰۵ میلیارد دلار است و ما سالانه به اندازه ۷۰ درصد بودجه کشور فقط اجازه می دهیم دود شود و به آسمان برود.
در ضمن در مذاکرات، کارمندان وزارت خارجه برای ۶ میلیارد دلار بدو بدو از قطر به پاکستان و امارات سگ دو زدند.
چرا اجازه داده می شود چنین حجمی از مواد در کشور جابجا شود؟؟ سود این پول به جیب چه کسانی می رود؟؟ آیا هدف از معتاد کردن جوانان ایران جز ساکت کردنشان در مقابل ظلم و دزدی ثروت ایران است؟؟
آمریکا فقط نفت ونزوئلا را مال خود کرده و می برد.
در ایران مافیا نفت را از پالایشگاهها لوله کشی کرده و می فروشد. ارزهای نفتی که از ثروت ملی بدست آمده فقط ۵۰۰ میلیارد دلارش در امارات انبار شده که بی تردید با احتساب دزدی های آشکار و پنهان بیش از ۵ هزار میلیارد دلار از دهه ۷۰ تاکنون به خارج برده شده است.
ارز برای دارو و درمان و غذا از ۲۸۸۰۰ تومان به ۲۰۰ هزار تومان با یک دستور افزایش یافتهاست. نان از ۲ هزار تومان به ۵۰ هزار تومان، گوشت، برنج، مرغ، روغن و دیگر مایحتاج ۳۰۰ درصد، دارو و درمان ۵۰۰ درصد گران شده است و سودهای باد آورده به جیب همان کسانی می رود که ۳ میلیارد دلار بودجه غذا و دارو را در دولت و مجلس اختصاص به واردات ماشین های لوکس و گران قیمت داده اند تا ثروتمندان از رنج سوار شدن به خودروهای داخلی خلاص شوند.
اگر در ونزوئلا فقط آمریکا نفت را می برد و قبل از آن رییس جمهوری را به گروگان می گیرد در کشور ما به یومن قدرت مافیا از نان تا نفت را می دزدند و از کشور خارج می کنند و رییس جمهور هم شب ها در تخت خواب همیشگی می خوابند.
ما سالهاست ونزوئلا شده ایم و کسانی چون جبراییلی و یزدی زاده و دیگر سخنرانان که در مقابل دوربین های فیلمبرداری سرخ و سفید می شوند و سالها در دستگاه اداری کار کرده اند حرفی از این مافیا به میان نمی اورند.
به قول معاون اول رییسجمهور، سقای اصفهانی چه اصلاحطلب و چه اصولگرا همگی در دزدی ها سهیم اند و از آنچنان قدرتی برخوردارند که می توانند شیشههای دفتر معاون رییس جمهور را بشکنند و او سکوت کند.
سیستم دزدپرور باید از اعدام حمایت کند، باید از گرسنگی دادن و بیمار نگه داشتن مردم حمایت کند، باید چشمان کور خود را بر روی ترانزیت زنان و دختران برای فاحشه گری ببندد.
به قول صادق هدایت:
«فاحشه را خدا فاحشه نکرد. آنان که در شهر نان تقسیم می کنند او را لنگ نان گذاشتند تا هر زمانی لنگ هم آغوشی ماندند، او را به نانی بخرند»
این بنای کهنه ی پوسیده ویران گشته است
جای آن با طرح نو، از نو باید نمود.
تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا
۱۳ شهریور ۱۴۰۵
کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران