یکشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۵
حکم سبعانه‌ی اعدام “ارغوان فلاحی”، زندانی سیاسی ۲۴ ساله، در دیوان عالی تأیید شد. جان او شدیداً در خطر است و نیاز به حمایت حداکثری دارد.
حکم اعدام “ارغوان فلاحی”، که پیشتر توسط شعبه‌ی ۱۵ بی‌دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی جانی ابوالقاسم صلواتی، از بابت اتهام کذب و واهی «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام و اقدام مسلحانه» صادر شده بود، توسط دیوان عالی تأیید شده است.
“ارغوان فلاحی”، اوایل بهمن ۱۴۰۳ توسط سرکوب‌گران ربوده و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او پس از حمله‌ی اسرائیل به زندان اوین در خرداد ۱۴۰۴، ابتدا به زندان تهران بزرگ و سپس به زندان قرچک ورامین منتقل شده بود و نهایتاً سرکوب‌گران او را به زندان اوین بازگرداندند.
پیشتر یک منبع مطلع در خصوص وضعیت ارغوان به هرانا گفته بود که او پس از بازداشت، مدتی را در بندهای ۲۰۹ و ۲۴۱ زندان اوین، تحت نظر حفاظت اطلاعات قوه‌ی قضائیه، در بازداشت به‌سر برد. او در این مدت تحت شکنجه‌های شدید روانی قرار داشته و تلاش‌هایی برای اخذ اعترافات اجباری از او در ارتباط با ترور دو قاضی، محمد مقیسه و علی رازینی، صورت گرفته است.
پیش از این نیز “ارغوان فلاحی”، به‌همراه پدرش در آبان ۱۴۰۱ توسط سرکوب‌گران بازداشت و چندی بعد به زندان اوین منتقل شده بود. سپس توسط شعبه‌ی ۲۶ بی‌دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی جنایت‌کار ایمان افشاری، با اتهامات بی‌اساس اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام، به ۲ سال حبس محکوم شد. او پس از اتمام دوران محکومیت از زندان اوین آزاد شده بود.
ارغوان مجدداً در بهمن ۱۴۰۳ توسط اوباش حکومتی ربوده و به زندان اوین منتقل شد. گفتنی است او در این مدت تحت شکنجه‌های شدید روانی و جسمی جهت اخذ اعترافات اجباری قرار گرفته است.
ارغوان در این پرونده‌سازی با بیژن کاظمی، زندانی سیاسی که چندی پیش به حبس محکوم شده بود، مشترک است.