جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵
دانش اسماعیلی، در گفتوگو با خبرنگار ایلنا ضمن انتقاد از قطع شدن کالابرگ برخی کارگران ساختمانی که برای تأمین معاش به کشورهای ترکیه و عراق عزیمت کردهاند گفت: «این کارگران بهدلیل نبود فرصتهای شغلی مناسب، مزدهای کم، و کاهش ارزش پول ملی ناچار شدهاند برای کسب درآمد راهی کشورهای همجوار شوند.»
او افزود: «بسیاری از این کارگران بهتنهایی و بدون خانواده برای کار به ترکیه و عراق میروند و خانوادههایشان را در ایران تنها میگذارند. برخی از آنها نیز فقط سالی دو بار فرصت بازگشت به کشور و دیدار با همسر و فرزندانشان را پیدا میکنند.»
اسماعیلی با بیان اینکه عزیمت این افراد به کشورهای همسایه به معنای برخورداری از درآمد زیاد یا رفاه اقتصادی نیست، گفت: «این کارگران برای تأمین حداقل معیشت خانوادههایشان و در شرایط دشوار اقتصادی مجبور به مهاجرت کاری شدهاند و درآمد حاصل از این کار نیز صرف هزینههای زندگی خانوادههایشان در داخل کشور میشود.»
این فعال کارگری ادامه داد: «قطع شدن کالابرگ و یارانهٔ سرپرستان این خانوارها در واقع فشار مضاعفی بر خانوادههای کارگری وارد میکند و باید شرایط و وضع واقعی این افراد پیش از تصمیمگیری دربارهٔ حمایتهای معیشتی آنها مورد توجه قرار گیرد.»
او تأکید کرد: «دولت باید در سیاستهای مربوط به قطع یارانه و کالابرگ این کارگران تجدیدنظر کند و صرف حضور موقت کارگر در خارج از کشور را ملاک حذف حمایتهای معیشتی قرار ندهد.»
اسماعیلی خاطرنشان کرد: «کارگر ساختمانی که بهدلیل نبودن کار در داخل کشور مجبور شده است برای تأمین معاش خانوادهاش در ترکیه یا عراق کار کند نباید به دلیل همین تلاش برای کسب درآمد و ادارهٔ زندگی از حمایتهای معیشتی محروم شود. حمایت از این خانوادهها حمایت از معیشت قشرهای کارگری است.»