کارزار شعر زندگی در برابر اعدام.
پنجشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵
بیست و شش دانشگاهی، نویسنده، و فعال سیاسی و حقوق بشری در نامهای سرگشاده خطاب به زندانیان سیاسی ایران، ضمن اعلام همبستگی با آنها، خواستار پایان دادن به اعدامها و آزادی زندانیان سیاسی در ایران شدهاند. همزمان، آنها جنگ و تحریمهای آمریکا و اسرائیل علیه ایران را نیز محکوم کردند.
این نامه با عنوان «نامهای در همبستگی با زندانیان سیاسی ایران: جنگ امپریالیستی و اعدامهای حکومتی را پایان دهید» منتشر شده است. امضاکنندگان وضعیت زندانیان سیاسی ایران را قرار گرفتن در «تلاقیگاه دو نیروی سرکوبگر» توصیف کردهاند: جمهوری اسلامی از یک سو و نیروهای «امپریالیستی و صهیونیستی» از سوی دیگر.
از میان امضاکنندگان، آنجلا دیویس، زندانی سیاسی سابق و استاد ممتاز بازنشسته دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز؛ آلبرتو توسکانو، استاد ممتاز بازنشسته نظریه انتقادی در گلداسمیتز دانشگاه لندن؛ و جودیث باتلر، فیلسوف و استاد ممتاز مدرسه تحصیلات تکمیلی دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، از چهرههای شناختهشده هستند.
رشید خالدی، استاد ممتاز بازنشسته مطالعات مدرن عرب با کرسی ادوارد سعید در دانشگاه کلمبیا و رئیس مؤسسه مطالعات فلسطین؛ کیانگا-یاماتا تیلور، استاد مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار در دانشگاه پرینستون و مایکل لووی، مدیر پژوهشی بازنشسته جامعهشناسی در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، نیز از دیگر امضاکنندگان این نامهاند.
نویسندگان نامه جمهوری اسلامی ایران را نظامی توصیف کردهاند که از آغاز برپایی خود بر پایه یک ایدئولوژی «انحصارطلب» در پی سلطه مطلق اجتماعی و سیاسی بوده است. آنها نوشتهاند حکومت ایران در حالی که مدعی مقابله با قدرتهای امپریالیستی است، «همان منطق سلطه و همان سازوکارهای زندان، شکنجه و اعدام» را بهکار میگیرد.
امضاکنندگان آمریکا و اسرائیل را نیز به راهاندازی «جنگهای وحشیانه»، نابودی زیرساختهای غیرنظامی و کشتن غیرنظامیان متهم کردهاند. آنها نوشتهاند مردم ایران در این حملات «صرفاً تلفات جانبی در راه دستیابی به سلطه منطقهای» محسوب میشوند.
نویسندگان با اشاره به حمله اسرائیل به مجتمع زندان اوین در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، میگویند این حمله «درمانگاه، بند زندانیان تراجنسیتی و مرکز ملاقات» آن را با خاک یکسان کرده است.
نویسندگان در ادامه از بازداشتهای خودسرانه و موج اعدامهای حکومتی در ایران انتقاد کردهاند و گفتهاند جرمانگاری طبقه کارگر و بیکاران شدت گرفته، کُردها، عربها و بلوچها هدف قرار گرفتهاند و مهاجران افغانستانی مقصر جلوه داده میشوند.
آنها این اقدامات را بخشی از «منطق حکومتهای زندانمدار در سراسر جهان» دانستهاند و نوشتهاند حکومتها هنگامی که از حل بحرانهایی که مردم با آنها مواجهاند ناتوان میشوند، «مردم را مجرم جلوه میدهند یا میکوشند آنها را از صحنه حذف کنند.»
نامه همچنین سیاست اسرائیل در قبال زندانیان سیاسی فلسطینی، از جمله نگهداری آنها با عنوان «بازداشت موقت» برای سالها بدون تفهیم اتهام، و قانون جدیدی را که بهگفته نویسندگان امکان اعدام زندانیان سیاسی فلسطینی را فراهم میکند، مورد انتقاد قرار داده است.
امضاکنندگان همچنین به بازداشتگاههای اداره مهاجرت و گمرک آمریکا، موسوم به ICE، و سابقه برخورد دولت آمریکا با فعالان سیاهپوست، بومی، پورتوریکویی و دیگر فعالان ضد استعماری اشاره کردهاند. آنها میان این نظامهای زندانمدار پیوندهایی میبینند که از طریق اشتراک اطلاعات، تجربه و شیوههای حکمرانی شکل گرفته است.
در همین باره، نویسندگان به زندان فدرال ماریون در ایالت ایلینوی اشاره کرده و نوشتهاند این زندان در دهه ۱۹۶۰ «به الگویی برای ساختن زندانهایی در ایران و اسرائیل بدل شد».
در ادامه نامه آمده است: «چه دیوار مرزی باشد و چه دروازه زندان، هدف یکسان است: خاموش کردن انسانها از طریق ارعاب، سلطه و انزوا.»
امضاکنندگان از جامعه مدنی جهانی و فعالان و سازمانهای ضدامپریالیست خواستهاند حمایت و همبستگی خود را با زندانیان سیاسی گسترش دهند، با زندانیان سیاسی ایران ارتباط برقرار کنند و صدای آنها را رساتر کنند.
آنها همچنین از این گروهها خواستهاند با به چالش کشیدن روایت رسمی جمهوری اسلامی، بر حکومت ایران فشار بیاورند تا «بیدرنگ به همه اعدامها پایان دهد و زندانیان سیاسی را آزاد کند.»
در پایان نامه آمده است: «مقامهای مسئول جمهوری اسلامی باید اکنون سیاست غیرانسانی اعدام و زندان را متوقف کنند.» نویسندگان همچنین از آمریکا و اسرائیل خواستهاند به «جنگهای وحشیانه و تحریمهای ظالمانه» خود که بهگفته آنها آگاهانه جوامع را ویران میکند، پایان دهند.
متن کامل این نامهٔ سرگشاده را در ادامه بخوانید:
نامهای در همبستگی با زندانیانِ سیاسیِ ایران: جنگ امپریالیستی و اعدامهای حکومتی را پایان دهید
همنوعان ما! کنشگران مدنی، دانشجویان، اندیشمندان، کارگران، زندانیان عقیدتی و هنرمندانی که پشت دیوار زندانها و بازداشتگاههای سراسر ایران در بند هستید:
این نامه را ازسرِ همبستگی عمیقمان با شما مینویسیم، با قلبی فشرده از درک ستمی که در زندان بر شما میرود: شکنجه، بیتوجهی نظاممند، خفقان و واقعیت هولناک محاکمههای نمایشی و اعدامها. ما، زندانیانِ سیاسیِ سابق و کنونی، کنشگران و پژوهشگران ضد اقتدارگرایی و ضد امپریالیسم، و حامیان جنبش برچیدن زندانها، به شما از پسِ فاصلههای جغرافیایی و سکوتِ سانسور و قطع اینترنت مینگریم. و همبسته و همپیمان در کنار شما میایستیم، در کنار شما که در تلاقیگاه دو نیروی سرکوبگر گرفتار آمدهاید.
شما از یک سو، با جمهوری اسلامی مقابلید، نظامی که از آغاز برپایی، بر پایه ایدئولوژیای انحصارطلب در کار سلطهی مطلق اجتماعی و سیاسی بوده است. حکومتی که مدعی مقابله با قدرتهای امپریالیستی است ولی همان منطق سلطه و همان سازوکارهای زندان، شکنجه و اعدام را به کار میگیرد. از سوی دیگر، شما با تهاجم و خشونت همان نیروهای امپریالیستی و صهیونیستی روبرو هستید که جمهوری اسلامی مدعی ایستادگی در برابر آنهاست. آمریکا و اسرائیل جنگهای وحشیانه راه میاندازند، زیرساختهای غیرنظامی را ویران میکنند، دختران معصوم دبستانی را میکشند و شما را صرفاً تلفات جانبی در راه دستیابی به سلطهی منطقهای به شمار میآورند. ما فاجعهی ۲ تیر ۱۴۰۴ (۲۳ ژوئن ۲۰۲۵) را از یاد نبردهایم؛ روزی که اسرائیل به مجتمع زندان اوین حمله کرد و درمانگاه، بند زندانیان تراجنسیتی و مرکز ملاقات آن را با خاک یکسان کرد. شما خود این سرکوب دوسویه را به گویاترین بیان آشکار کردید، وقتی گفتید: «احساس میکنیم میان دو تیغهٔ یک قیچی گیر افتادهایم: رژیم پلیدی که ما را زندانی و شکنجه میکند، و نیرویی خارجی که به نام آزادی بر سرمان بمب میریزد.»
در سال گذشته، شاهد تیزتر شدن هر دو تیغهٔ این قیچی بودهایم. بازداشتهای خودسرانه و موج هولناک اعدامهای حکومتی را میبینیم. میبینیم که چگونه جرمانگاریِ طبقهی کارگر و بیکاران شدت میگیرد، کردها، عربها و بلوچها هدف قرار میگیرند و مهاجران افغانستانی مقصر جلوه داده میشوند. همهی اینها تقلایی مذبوحانه است برای درهم شکستن روح و ارادهی مردمی که نمیتوانند مهارشان کنند. این همان منطق حکومتهای زندانمدار در سراسر جهان است: هرگاه از حل بحرانهایی که خود برای مردم ایجاد میکنند ناتوان میشوند، مردم را مجرم جلوه میدهند یا میکوشند آنان را از صحنه حذف کنند.
همین منطق سلطه را در جایی میبینیم که اسرائیل به نام «بازداشت موقت»، زندانیان سیاسی فلسطینی را سالها بدون تفهیم اتهام در حبس نگه میدارد؛ زمانی که مقامات اسرائیلی تصویب قانون تازهای را جشن میگیرند که به آنان اجازه میدهد زندانیان سیاسی فلسطینیای را اعدام کنند که نتوانستهاند به انقیاد خود درآورند. آن را در بازداشتگاهها و زندانهای ادارهی مهاجرت و گمرک ایالات متحده میبینیم؛ جایی که دولت آمریکا برای پیشبرد اهداف سیاسیِ نژادپرستانهی خود، مردم ما را زندانی میکند، و کنشگران سیاسیمان را بازداشت میکند، چرا که شهامت سخن گفتن علیه نسلکشیای را دارند که اسرائیل با پشتیبانی ایالات متحده انجام میدهد. همین منطق را در تاریخ ایالات متحده میبینیم، در هدف قرار دادن مبارزان راه آزادی، بهویژه کنشگران سیاهپوست، بومی، پورتوریکویی و دیگر کنشگران ضد استعماری؛ در به زندان افکندن آنان برای دههها، برای درهمشکستن جنبشهای رهاییبخش و هرگونه تلاش برای دستیابی به حق تعیین سرنوشت. ما پیوندهای محکم میان این نظامهای زندانمدار را میبینیم؛ نظامهایی که اطلاعات، تجربیات و شیوههای حکمرانی را با یکدیگر به اشتراک میگذارند. نمونهای از این پیوندها، زندان ماریون در ایالت ایلینوی است که در دههی ۱۹۶۰ به الگویی برای ساخت زندانهایی در ایران و اسرائیل بدل شد. چه دیوار مرزی باشد و چه دروازهی زندان، هدف یکسان است: خاموش کردن انسانها از طریق ارعاب، سلطه و انزوا.
مبارزهی شما، به همان اندازه جهانی است که آرزوی جمعی ما برای آزادی و کرامت انسانی. ما در کنار شما میایستیم و دوگانهی دروغین امپریالیسم و ضدامپریالیسمِ توخالی را رد میکنیم. از جامعهی مدنی جهانی، کنشگران و سازمانهای ضدامپریالیستی دعوت میکنیم تا حمایت و همبستگیِ بیقیدوشرط خود را با همهٔ یارانِ دربندی که برای رهاییِ جمعی ما مبارزه میکنند، گسترش دهند. از آنها میخواهیم با زندانیان سیاسی ایران پیوندهایی پایدار برقرار کنند و صدای آنان را رساتر سازند. میخواهیم تا با به چالش کشیدن روایت رسمی جمهوری اسلامی، بر این حکومت فشار آورند تا بیدرنگ به همهی اعدامها پایان دهد و زندانیان سیاسی را آزاد کند.
مقامهای مسئول جمهوری اسلامی باید اکنون سیاست غیرانسانیِ اعدام و زندان را متوقف کنند. و آمریکا و اسرائیل باید به جنگهای وحشیانه و تحریمهای ظالمانهی خود که آگاهانه جوامع ما را ویران میکند، پایان دهند.
با همبستگی و مهر
آنجلا دیویس (Angela Davis)، زندانی سیاسی سابق، استاد ممتاز بازنشسته، *دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز
آلبرتو توسکانو (Alberto Toscano)، استاد ممتاز بازنشسته نظریه انتقادی، گلداسمیتز، *دانشگاه لندن
برناردین دورن (Bernardine Dohrn)، استاد بازنشسته حقوق، *دانشگاه نورثوسترن
بیل ایرز (Bill Ayers)، استاد، *کالج آنباند (College Unbound)
شری ال. موراگا (Cherríe L. Moraga)، استاد ممتاز بازنشسته، دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا،
نویسنده فمینیست چیکانا و فعال مدنی
دن برگر (Dan Berger)، استاد مطالعات قومی تطبیقی، *دانشگاه واشنگتن باتل
حسام الحملاوی (Hossam el-Hamalawy)، سوسیالیست مصری، پژوهشگر و زندانی سیاسی سابق
جایروس بانجی (Jairus Banaji)، تاریخپژوه و استاد در مدرسه مطالعات مشرقزمین و آفریقا (SOAS)، دانشگاه لندن
جیسون استنلی (Jason Stanley)، استاد فلسفه، *دانشگاه تورنتو
جودیث باتلر (Judith Butler)، استاد ممتاز در مدرسه تحصیلات تکمیلی، *دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
کیانگا-یاماتا تیلور (Keeanga-Yamahtta Taylor)، نویسنده کتاب «از #BlackLivesMatter تا آزادی سیاهپوستان»، استاد مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار، *دانشگاه پرینستون
مایکل لووی (Michael Löwy)، مدیر پژوهشی بازنشسته جامعهشناسی در *مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، پاریس
مایکل منسفیلد (Michael Mansfield)، وکیل حقوق بشر و آزادیهای مدنی
مومیا ابوجمال (Mumia Abu-Jamal)، زندانی سیاسی فعلی، معلم، روزنامهنگار و فعال مدنی
نادیا ابو الحاج (Nadia Abu El-Haj)، استاد مردمشناسی، کالج بارنارد، *دانشگاه کلمبیا
نسرین الامین (Nisrin Elamin)، استادیار مطالعات آفریقا و مردمشناسی، *دانشگاه تورنتو، از اعضای مؤسس گروه همبستگی سودان
رشید خالدی (Rashid Khalidi)، استاد ممتاز بازنشسته مطالعات مدرن عربی (کرسی ادوارد سعید)، گروه تاریخ، *دانشگاه کلمبیا. رئیس مؤسسه مطالعات فلسطین
ریکاردو خیمنز (Ricardo Jiménez)، فعال اجتماعی، زندانی سیاسی سابق پورتوریکویی
رابین دی. جی. کلی (Robin D. G. Kelley)، استاد ممتاز تاریخ، *دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA)
روها بنجامین (Ruha Benjamin)، استاد مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار، *دانشگاه پرینستون
روث ویلسون گیلمور (Ruth Wilson Gilmore)، مرکز تحصیلات تکمیلی، *دانشگاه شهری نیویورک (CUNY)
سنان آنطون (Sinan Antoon)، دانشیار ادبیات عرب، دانشگاه نیویورک، رماننویس و شاعر. از بنیانگذاران و سردبیران مجله جدلیه (Jadaliyya)
والدن اف. بلو (Walden F. Bello)، استاد وابسته بینالمللی جامعهشناسی، *دانشگاه ایالتی نیویورک در بینگامتون
یاسین الحاج صالح (Yasin al-Haj Saleh)، نویسنده سوری، دگراندیش سیاسی و زندانی سیاسی سابق در سوریه
نام سازمانها و دانشگاهها صرفاً برای شناسایی افراد ذکر شده است.
از رادیو زمانه