اعتراضهای دانشجویی در ایران. عکس از آرشیو.
دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
محمدحسین امید، رئیس دانشگاه تهران، روز شنبه در نشستی خبری در پاسخ به پرسشی دربارهٔ حضور یا عدم حضور گشت ارشاد در دانشگاه گفت: «ما هیچوقت و حداقل در طول سال گذشته که بنده در خدمتتان بودم، گشت حجاب در دانشگاه نداشتیم.»
او گفت: «همهٔ دانشگاهها چارچوبهایی برای خودشان دارند که آن را اعمال میکنند و این موضوع در همهٔ دنیا هست؛ یعنی ممکن است سطوح متفاوتی داشته باشد ولی اینکه دانشگاهی هیچ چارچوبی برای ورود و خروج و وضعیت حضور و رفتار نداشته باشد، وجود ندارد و دانشگاه ما هم همین است و آن چارچوبهایی که قانون تعیین کرده را اجرا میکند.»
امید اضافه کرد: «البته سعی میکنیم در دانشگاه با صحبت، با مذاکره و گفتوگو مسائل را پیش ببریم و قطعاً ما چیزی به اسم گشت حجاب در دانشگاه نخواهیم داشت.»
مسئله اینجاست که نبود «گشت ارشاد» به معنای نبود برخوردهای مرتبط با حجاب نیست. ممکن است در دانشگاه ون یا نیروهایی با عنوان «گشت ارشاد» حضور نداشته باشند، اما دانشجویان زن مرتباً توسط حراست و برخی از معاونان و اساتیددانشگاه بابت نوع پوششخود بازخواست میشوند. برای مثال، حامد حاجیحیدریکه از اساتیدگروه جامعهشناسی دانشگاه تهران است، مرتباً دانشجویان دختر را بهدلیل نوع پوششان مورد تمسخر قرار میدهد و آنان را در صورت سرپیچی از تذکرات وی مبتنی بر رعایت حجاب، از کلاس بیرون میکند. مسئلهٔ نبود ونها و حجاببانها در محیط دانشگاه تفاوت چندانی در اصل ماجرا ایجاد نمیکند. دانشجویان همواره با تذکرهای متعدد بهویژه توسط حراست روبهرو هستند.
همچنین، گزارشهای رسیده به تهراندانشجو راجعبه دانشجویان تحصیلات تکمیلی ساکن در خوابگاه فاطمیه که حتی دربارهٔ بلندی و کوتاهی دامن یا نمایانبودن مچ دستشان نیز بازخواست شدهاند نیز سخنان امید را زیر سؤال میبرند.
رئیس دانشگاه تهران در بخش دیگری از صحبتهای خود وقیحانه از گفتوگو و مذاکره برای حل اینگونه مسائل صحبت میکند. این در حالیست که همین عدم حضور گشت ارشاد در دانشگاهها خود نتیجهٔ تعلیق شدن، اخراج شدن و حتی کشته شدن تعداد زیادی از دانشجویان و دیگر اصناف مردم طی “جنبش مهسا”ست؛ اشخاصی که با سیستم زنستیز و مرتجع جمهوری اسلامی مبارزه کردهاند.
ایضاً، گفتوگو زمانی معنا پیدا میکند که دانشجو پیش از تبدیلشدن به متهم، امکان توضیحدادن و دفاعکردن از خود را داشته باشد. اما تا همین امروز نیز دانشجویان در بسیاری موارد دقیقا به دلیل حجاب در کمیته بازخواست شدهاند و در پروندهٔ آنها مسئلهٔ عدم رعایت حجاب وجود داشته است.
نکته مهمی که رئیس دانشگاه تهران و دیگران نباید فراموش کنند آن است که دانشجویانی که در سال ۱۴۰۱ در دانشگاهها فریاد «زن، زندگی، آزادی» سر دادند، «اجازهٔ» حضور گشت ارشاد و دیگر اشکال تبعیض علیه زنان را دانشگاهها نخواهند داد؛ و این لطفی نیست که محمدحسین امید در حق دانشجویان کرده باشد.