چهار شنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵
دادههای رسمی بهار ۱۴۰۵ از نابودی ناگهانی ۴۵۰ هزار شغل حکایت دارند؛ اما شوک اصلی در لایههای عمیقتر پنهان است، جاییکه در کوتاهمدت، ۶۳۰ هزار شغل صنعتی بهعنوان ستونهای ثبات معیشتی جامعه فرو ریختهاند.
کاهش نرخ مشارکت اقتصادی به ۴۰.۷ درصد، نشانهای آشکار از یک اپیدمی اجتماعی است. «سندرم ناامیدی متقاضیان» و این یعنی بخش بزرگی از نیروی کار، بهویژه زنان که با پدیدهی محرومیت مضاعف و مردانهترشدن اشتغال روبهرو شدهاند، حتی از صف جویندگان کار نیز خارج شده و به درون خانهها پس رانده شدهاند.
.