عبدالرحمان السید؛ تصویر ترکیبی دربارهٔ نقش رسانههای دیجیتال در کارزار نامزدهای ترقیخواه آمریکا. عکس پایه از Conlan Houston / Wikimedia Commons، مجوز CC BY-SA ۴.۰
جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵
پیروزی عبدالرحمان السید در انتخابات مقدماتی دموکراتها برای سنای آمریکا در ایالت میشیگان تازهترین نشانه از افزایش نفوذ شبکهای از رسانههای مستقل چپگراست که به نامزدهای ترقیخواه امکان میدهد بدون عبور از مجاری سنّتی حزب دموکرات مخاطب پیدا کنند، کمک مالی جمع کنند، و نیروهای داوطلب را به میدان بیاورند.
عبدُل السید روز ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ در رقابتی نزدیک هیلی استیونز، نامزد مورد حمایت تشکیلات حزب دموکرات را شکست داد. او در حالی پیروز شد که گروههای حامی اسرائیل و دیگر نهادهای بیرون از حزب دهها میلیون دلار برای تبلیغات تلویزیونی علیه او یا در حمایت از رقیبش هزینه کرده بودند. السید اکنون در انتخابات آبانماه (نوامبر) با مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه مورد حمایت دونالد ترامپ، روبهرو خواهد شد.
بر پایهٔ گزارش رویترز، وبسایتهای خبری مستقل، پادکستها، برنامههای یوتیوب، و پخشهای زندهٔ اینترنتی به سکویی سیاسی برای نامزدهای ترقیخواه تبدیل شدهاند. این رسانهها به نامزدها امکان میدهند برنامههایشان را در گفتوگوهای طولانی و دور از محدودیتهای شبکههای تلویزیونی توضیح دهند و مستقیماً با رأیدهندگان، فعالان اجتماعی، و سازمانهای محلی ارتباط برقرار کنند.
برنامههایی مانند «گزارش اکثریت با سَم سدر»، «برکینگ پوینتس»، و پادکست «من دیگر تحملش را ندارم» در معرفی السید و دیگر نامزدهای چپ نقش داشتهاند. السید دو بار در پادکست اخیر حضور یافت و جنیفر ولش، یکی از مجریان آن، آشکارا از نامزدی او حمایت کرد. این برنامه اکنون در مجموع بیش از ۵میلیون و ۲۰۰هزار دنبالکننده در یوتیوب، فیسبوک، اینستاگرام، و تیکتاک دارد.
نمونهٔ دیگر، کریس رب، نمایندهٔ مجلس ایالتی پنسیلوانیا و عضو جریان سوسیالیست دموکراتیک است که در اردیبهشت امسال نامزد مورد حمایت تشکیلات حزب دموکرات را در انتخابات مقدماتی حوزهٔ سوم کنگره شکست داد. او میگوید حضور در رسانههای مستقل چپ هم اعتبار سیاسی و دامنه شناخته شدنش را افزایش داد و هم به جمعآوری کمکهای مالی برای کارزار انتخاباتیاش یاری رساند.
رشد مخاطبان این رسانهها نیز چشمگیر بوده است. رسانهٔ «زِتِئو» که مهدی حسن، مجری پیشین شبکهٔ اماسانبیسی، در سال ۲۰۲۴ تأسیس کرد، اکنون حدود ۷۰۰هزار مشترک در ساباستک دارد که نسبت به سال گذشته ۵۰درصد افزایش یافته است. کانال یوتیوب «گزارش اکثریت» بیش از دومیلیون مشترک دارد و حدود سهچهارم مخاطبانش زیر ۵۵ سالاند. حسن پیکر، مفسر و فعال ترقیخواه، نیز بیش از سهمیلیون دنبالکننده در شبکهٔ توییچ دارد.
این رسانهها برخلاف بسیاری از شبکههای خبری سنّتی مرز روشنی میان روزنامهنگاری، اظهارنظر سیاسی، و فعالیت انتخاباتی نمیکشند. کریستال بال، یکی از مجریان «برکینگ پوینتس»، در برنامهٔ جمعآوری کمک مالی برای السید و دیگر نامزدهای ترقیخواه میشیگان شرکت کرد. حسن پیکر نیز برای کارزار فرانچسکا هونگ، نامزد سوسیالیست دموکراتیک فرمانداری ویسکانسین، خانهبهخانه تبلیغ کرد و شب اعلام نتایج انتخابات میشیگان در گردهمایی هواداران السید حضور داشت.
مدیران این رسانهها میگویند به خلأی پاسخ میدهند که رسانههای جریان اصلی و رهبران حزب دموکرات قادر به پر کردن آن نبودهاند. مهدی حسن معتقد است «تقاضا و اشتیاق شدید برای شنیدن دیدگاههای متفاوت» در جامعهٔ آمریکا وجود دارد. حمایت از بیمهٔ درمانی همگانی، افزایش مالیات ثروتمندان، تقویت اتحادیههای کارگری، برچیدن ادارهٔ مهاجرت و گمرک، و توقف کمکهای نظامی آمریکا به اسرائیل از جمله مواضعی است که در این رسانهها فضای بیشتری برای طرح شدن پیدا میکند.
توانایی تولید بخشهای کوتاه از گفتوگوهای طولانی و انتشار گستردهٔ آنها در شبکههای اجتماعی یکی دیگر از عوامل موفقیت این الگوست. نامزدها میتوانند در برنامههای اینترنتی دربارهٔ سیاست درمانی، مسکن، یا جنگ غزه به تفصیل سخن بگویند و سپس دهها بخش کوتاه از همان گفتوگو در تیکتاک، اینستاگرام، و یوتیوب میان میلیونها نفر دستبهدست شود. به این ترتیب، رسانه، کارزار انتخاباتی، و شبکهٔ فعالان سیاسی عملاً به چرخهای بههمپیوسته تبدیل میشود.
با این حال، این الگو منتقدانی نیز دارد. رسانههای مستقل چپ هنوز از نظر منابع مالی و گسترهٔ نفوذ با شبکهٔ عظیم رسانههای راستگرا فاصله دارند و بخش مهمی از مخاطبانشان از پیش به مواضع ترقیخواهانه گرایش دارند. منتقدان هشدار میدهند که پیوند نزدیک روزنامهنگاری و فعالیت سیاسی میتواند شکافهای درون حزب دموکرات را عمیقتر کند و نامزدهای چپ را در جلب رأیدهندگان میانهرو با مشکل روبهرو سازد.
آزمون اصلی عبدُل السید نیز از همینجا آغاز میشود. او توانست با تکیه بر پایگاه ترقیخواه، رسانههای مستقل، و سازماندهی داوطلبان تشکیلات حزب و هزینههای سنگین گروههای بیرونی را شکست دهد، اما برای پیروزی در انتخابات سراسری باید در ایالتی که دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۴ در آن پیروز شد بخشی از رأیدهندگان مستقل و میانهرو را نیز با خود همراه کند.
در تازهترین تحول، رهبران دموکرات میشیگان پس از رقابت تلخ مقدماتی تلاش کردهاند جبههای متحد در برابر جمهوریخواهان تشکیل دهند. هیلی استیونز حمایتش را از السید اعلام کرده و چهرههایی مانند پیت بوتجج و نامزدهای دموکرات ایالت قرار است در کنار او ظاهر شوند. آسوشیتدپرس میگوید رقابت میشیگان ممکن است در تعیین کنترل آیندهٔ سنای آمریکا نقشی اساسی داشته باشد.
انتخابات مقدماتی فرمانداری ویسکانسین در ۲۰ مرداد، جایی که فرانچسکا هونگ در نظرسنجیها پیشتاز است، آزمون بعدی این موج خواهد بود. ادامهٔ موفقیت چنین نامزدهایی میتواند نشان دهد که رسانههای نوین چپ دیگر تنها بازتابدهندهٔ نارضایتی از تشکیلات حزب دموکرات نیستند، بلکه خود به یکی از مراکز شکلدهندهٔ قدرت سیاسی درون این حزب تبدیل شدهاند.
از وبگاه اخبار روز