جمعه ۲ مرداد ۱۴۰۵
آمار ترک خدمت پرستاران بیش از ارقام رسمیست چرا که ترک خدمت پرستاران شرکتی (قرارداد موقت) در آمارها لحاظ نمیشود!
محمد شریفیمقدم در گفتگو با رکنا:
▫️پرستاران ابتدا تلاش کردند مطالبات خود را از مسیرهای قانونی و صنفی پیگیری کنند. اما مشکل اینجاست که نظام پرستاری که باید نقش یک نهاد صنفی مستقل را ایفا کند، بهطور کامل در اختیار دولت قرار گرفته است.
🔴همان گروهی که به گفته ما بر نظام سلامت سیطره دارد، در ساختارهای صنفی نیز نفوذ کرده است. بهگونهای که مدیران و مسئولانی انتخاب میشوند که منافع همان جریان را تأمین کنند. به اعتقاد ما حتی نهاد صنفی پرستاران نیز عملاً استقلال خود را از دست داده و به جای دفاع از حقوق پرستاران، در بسیاری از موارد در برابر مطالبات آنها قرار گرفته است.
🧩 هر زمان که پرستاران نسبت به وضعیت موجود اعتراض یا مطالبهای مطرح میکنند، به جای آنکه نظام پرستاری نقش انتقالدهنده مطالبات را ایفا کند، به نوعی به سد راه تبدیل میشود. در حالی که یک نهاد صنفی باید فشارهای موجود را به مدیران بالادستی منتقل کند، این نقش به درستی انجام نمیشود.
🔴 پرستاران ابتدا از طریق نامهنگاری، مکاتبه، گفتوگو و طرح مطالبات در چارچوبهای صنفی پیگیر مشکلات خود بودند. اما به تدریج این روند به تجمعات اعتراضی و اعتراضات صنفی کشیده شد.
▫️متأسفانه در برخی موارد حتی با افرادی که در ساختارهای صنفی پرستاری دیدگاههای انتقادی داشتند نیز برخورد شد و همین مسئله موجب افزایش نارضایتی در میان پرستاران شد.
▫️ آمارهایی که به صورت رسمی اعلام میشود، همه واقعیت را نشان نمیدهد. معاونت پرستاری وزارت بهداشت اعلام کرده است که حدود هزار و ۷۰۰ نفر ترک خدمت داشتهاند، اما این عدد تنها مربوط به نیروهای رسمی است.
▫️بخش قابل توجهی از نیروهای وزارت بهداشت به صورت شرکتی فعالیت میکنند و آمار آنها در این گزارشها لحاظ نمیشود. زمانی که یک نیروی شرکتی از سیستم خارج میشود، در آمار رسمی «ترک خدمت» محسوب نمیشود و صرفاً عنوان میشود قرارداد او به پایان رسیده یا ادامه همکاری نداده است.
شریفیمقدم گفت:
پرستاری در همه جای دنیا جزو مشاغل سخت و پرخطر محسوب میشود:
در سالهای گذشته شاهد شیوع بیماریهایی مانند کرونا، ایدز، هپاتیت و سایر بیماریهای عفونی بودهایم. بدیهی است هر فردی که از نظر علمی و حرفهای بیشترین تماس را با بیمار داشته باشد، بیشترین احتمال ابتلا به بیماری را نیز خواهد داشت. علاوه بر این، پرستاران در شیفتهای غیرمتعارف و شرایط سخت کاری فعالیت میکنند.
در بسیاری از کشورهای دنیا برای جبران این سختیها، مشوقهایی در نظر گرفته میشود تا پرستاران انگیزه کافی برای ماندن در این حرفه را داشته باشند اما متأسفانه در نظام سلامت ایران شرایط متفاوت است و کارانهها با نسبت درستی به نسبت دیگر مشاغل پرداخت نمیشود.
در نظام سلامت کشور، نوعی رانت، باندبازی و تعارض منافع وجود دارد:
گروه خاصی بر نظام سلامت سیطره پیدا کردهاند؛ گروهی که هم منابع و ثروت را در اختیار دارند، هم مناصب مدیریتی را و هم ابزار نظارت را. زمانی که قدرت، ثروت و نظارت همگی در اختیار یک مجموعه قرار بگیرد، بروز فساد اجتنابناپذیر خواهد بود. سازوکاری شکل گرفته که در آن پرستاران و بسیاری از کارکنان نظام سلامت نادیده گرفته میشوند و صرفاً بهعنوان ابزاری برای تأمین منافع گروههای ذینفوذ دیده میشوند.
پرستاران در حال حاضر پایینترین حقوق ثابت را در میان کارکنان دولت دریافت میکنند و امروز بیشترین آمار مهاجرت در میان گروههای مختلف نظام سلامت مربوط به پرستاران است. بسیاری از پرستاران ترجیح دادهاند وارد مشاغل دیگری شوند؛ از فعالیت در حوزه خدمات زیبایی و پوست گرفته تا فروش تجهیزات پزشکی، مشاغل آزاد و کسبوکارهای مختلف و رانندگی تاکسیهای اینترنتی.
⚠️نمونههایی وجود دارد که پرستاران به دلیل هزینه بالای مسکن، از اجاره خانه صرفنظر کردهاند و زمان استراحت خود را در خودرو یا فضاهای موقت سپری میکنند. برخی از این افراد بخش عمده ماه را در بیمارستانها حضور دارند و تنها چند ساعت در شبانهروز فرصت استراحت پیدا میکنند.
❓ اگر منابع مالی محدود است، این سؤال مطرح میشود که «چرا افزایشهای قابل توجه در برخی بخشها انجام میشود اما مطالبات پرستاران همچنان بیپاسخ میماند؟»