سه شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، طبق روال همه هفته بازنشستگان تامین اجتماعی امروز ۲۸ تیرماه در شهرهای تهران، رشت، قزوین، شوش، اهواز، دزفول، تبریز و شاغلین در چوکای پره سر و ماشین سازی تبریز به میدان مطالبه گری آمدند.
در کارخانه چوکا کارگران که مدیرعامل بی عرضه و بی ادب را از کارخانه بیرون انداخته اند از فروردین حقوق دریافت نکرده و خواستار آمدن ۲۵ همکار اخراجی خود به کارخانه و شفافیت مالی شدند. چوکا جزو کارخانه های تحت مالکیت شستاست و اینگونه است که شستا ضرر می دهد.
کارگران ریخته گری ماشین سازی تبریز هم دو ماه است حقوق نگرفته اند و امروز دست به اعتصاب زدند.
بازنشستگان در رشت در حالی که شعار محوری “نه به اعدام” را سر میدادند، با در دست داشتن تصویر زهرا_طبری، زندانی محکوم به اعدام و محبوس در زندان لاکان رشت، خواستار لغو فوری حکم اعدام و آزادی بیقید و شرط او شدند و بار دیگر مخالفت صریح خود را با مجازات اعدام و هرگونه سلب حق حیات اعلام کردند.
همچنین، با طنین شعار “معلم زندانی آزاد باید گردد”، تصاویر دو تن از استوارترین چهرههای جنبش آزادی خواهی و عدالتخواهی فرهنگیان ایران،هاشم_خواستار و مسعود_فرهیخته معلمان مبارز، در دستان معترض خود برافراشته نگاه داشتند و آزادی فوری و بیقید و شرط آنان، به عنوان مطالبهای ملی و انسانی را فریاد زدند.
حضور امروز مطالبه گران كف خيابان گیلان، تنها یک گردهمایی اعتراضی نبود؛ بلکه تجلی وجدان بیدار جامعهای بود که آزادی، عدالت، کرامت انسانی و حق اعتراض مدنی را حقوقی غیرقابل سلب میداند و بر این باور است که هیچ قدرتی نمیتواند ارادهی ملت برای دستیابی به آزادی و عدالت را به بند کشد.
در قزوین بازنشستگان در مورد بی عملی کانون عالی و گفتار درمانی های بی خاصیت اسدی ریاست کانون عالی صحبت کردند.
در دزفول بازنشستگان خواستار:بازگرداندن مبلغ ۷۱۶ هزار تومان قدرت خرید حداقل بگیران، افزایش موارد مزایایی شامل حق اولاد، حق معیشت، حق مسکن و حق عائلهمندی، برقراری مجدد حق عائلهمندی بازماندگان، پرداخت معوقات فروردین و اردیبهشت همزمان با حقوق تیرماه، اجرای کامل قوانین مربوط به متناسبسازی و سایر حقوق قانونی بازنشستگان شدند.
بازنشستگان اهوازی در گرمای بالای ۵۰ درجه و علیرغم وضعیت فاجعه بار جنگی جنوب، فریاد اعتراض علیه فقر، معیشت و درمان اسفبار، فساد ساختاری، تورم و گرانی کمرشکن، سر دادند.
در شوش بازنشستگان که با فرزندان خود در اعتراض به تورم و گرانی، اعتراض به ستم و استثمار، تبعیض و نابرابری، اعتراض به جنگ افروزی، اعتراض به دستمزدهای ناچیز و نامناسب، اعتراض به فقر و نداری، اعتراض به کالایی شدن درمان، تحصیل و آموزش و رفاه عمومی و با شعارهای:
ظلم و ستم کافیه، سفری ما خالیه/تورم، گرانی، نه به جنگ و ویرانی/ خیابان خیابان سنگر زحمتکشان/سفری بی نان ما، چه می خواهید از جان ما/حسین حسین شعارشون، دروغ و دزدی کارشون/ مدعی عدالت تا کی دروغ به ملت/ یخچال بازنشسته خالی تر از گذشته به میدان آمدند.
در تبریز هم در کانون بازنشستگان و هم در مقابل تامین اجتماعی تجمع صورت گرفت. تاکید بر تداوم مطالبه گری و اعتراض بر نارسائی های دارو، درمان، همبستگی با کارگران معترض تبریز و دیگر شهرها از خواسته های آنان بود.
در تهران ضمن دادن شعارهای بازنشستگی حمایت از صیادان جنوب کشور، کارگران فولاد و چوکا داده از از امیر وقاری بازنشسته گیلانی حمایت به عمل آمد. با شعارهای داده شده رو به خیابان تعدادی از مردم هم به بازنشستگان پیوستند.
آنچه این روزها رخ می دهد یک سیاست بی برنامگی کامل است. در حالی که کشور در بحران غوطهور است جز سیاست های خانه خراب کن و گرانی های هر روزه، نبود یک انسجام فکری و سیاسی در میان مسوولان، کشور را به ورطه سقوط کشانده آن هم با شکستن استخوان مزدبگیران با ندادن دستمزدها و بخشنامه های علیه معیشت شان. در حالی که ثروتمندان، کارفرمایان از دادن سهم هزینه های خود به جامعه می گریزند، به آنان در این مسیر از سوی وزیران کمک می شود. از نان گرفته تا دارو و مسکن و بیمه بیکاری از مزدبگیران دریغ می شود.
دزدی های هر روزه از خزانه مردم با نیاوردن ارزهای صادراتی، پیگیر نشدن ۵۰۰ میلیارد دلار ثروت کشور در امارات، گم شدن مرتب پول و بنزین و گازوییل در شرکت نفت و پرداخت پول های افسانه ای به مدیران بی لیاقت و بنیادهای بی خاصیت، نشان از روندی است که کشور را عمدن به سمت فروپاشی می برد.
علیه این سیاست ها زحمتکشان متحد هستند و خیابان را رها نخواهند کرد و یکشنبه های اعتراضی را تداوم خواهند بخشید.
حداقل حقوق برای همه وزیران
بازنشستگان متحد تهرانی
کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران