پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
در حالی که شعلههای جنگ و درگیری در گوشه و کنار جهان روزبهروز بیشتر زبانه میکشد، روز ۱۷ ژوئن (۲۷ خرداد) مقر سازمان ملل متحد در نیویورک میزبان نشستی دربارهٔ یکی از مهمترینترین جنبههای دیپلماسی بینالمللی بود: نقش زنان در فرایندهای صلح.
در این نشست، که به ابتکار و ریاست دورهیی کلمبیا برگزار شد، مقامات ارشد سازمان ملل متحد، برندگان جایزهٔ صلح نوبل، و فعالان جامعهٔ مدنی به اعضای شورای امنیت گفتند که دوران شعارهای دیپلماتیک به پایان رسیده است و توافقنامههای صلحی که زنان در نگارش آنها نقشی نداشته باشند محکوم به شکستاند.
نمایندهٔ لیبریا در این نشست با دست گذاشتن بر تاریخ معاصر و تجربهٔ کشورش در گذار از جنگهای داخلی، از نقش میدانی زنان گفت. زنانی که منتظر دعوتنامهٔ رسمی سیاستمداران نماندند، بلکه خودشان با شجاعت از خطوط نبرد عبور کردند، میان گروههای درگیر ایستادند، و تفنگها را خاموش کردند. حضور زنان تضمینکنندهٔ عدالت، مصالحهٔ ملی، و امنیت پایدار است و تجربهٔ ۲۳ سال ثبات و بازنگشتن به جنگ در لیبریا محکمترین سند برای اثبات این ادعاست. نماینده لیبریا گفت: «صلحی که بدون حضور و مشارکت زنان ساخته شود صلح نیست. بلکه فقط آتشبسی موقت در زنجیرهٔ خشونتهاست.»
در این نشست همچنین از عملکرد شورای امنیت انتقاد شد. کاویا آسوکا، مدیر اجرایی گروه کاری سازمانهای غیردولتی در حوزهٔ زنان، صلح، و امنیت، از تناقضی آشکار گفت و اینکه خودِ این شورا در حال عقبنشینی از دستاوردهای گذشته است.
به گفتهٔ آسوکا، آمارها نشان میدهد که در سال گذشتهٔ میلادی فقط در ۴۶درصد از مصوبهها و تصمیمهای شورای امنیت به «دستور کار زنان، صلح، و امنیت» اشاره شده که این رقم کمترین میزان ثبتشده از سال ۲۰۰۹ به این سو است. او با محکوم کردن رویکرد دوگانهٔ برخی قدرتهای جهانی گفت: «اینکه کشورها در تریبونهای بینالمللی حمله به غیرنظامیان را محکوم کنند، اما همزمان به تسلیح عاملان این خشونتها ادامه دهند، بههیچوجه پذیرفتنی نیست.» آسوکا بهصراحت خواستار توقف فوری فروش تسلیحات به مناطقی شد که در آنها خطر جدّی خشونتهای سیستماتیک علیه زنان وجود دارد.
لیما گبوی، برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل لیبریایی، از دیگر سخنرانان این نشست بود. او از ساختار مالی فرایندهای صلح در جهان انتقاد کرد و با اشاره به اینکه پروژههای مربوط به زنان همواره با کمبود بودجه مواجه میشوند و موضوعی حاشیهیی دیده میشوند، گفت: «نمیتوانید با میلیونها دلار بودجه جنگافروزی کنید، اما وقتی نوبت به صلح میرسد، بخواهید با بودجههای ناچیز صلح برقرار کنید.» به باور این فعال سرشناس، برنامههای اقدام ملی برای صلح، بدون پشتوانهٔ مالی اختصاصی و ارادهٔ سیاسی محکم، کاملاً بیخاصیت خواهد بود.
در این نشست سیما باهوس، مدیر اجرایی بخش زنان سازمان ملل متحد (UN-Women)، خواهان اجرای تعهد مشترک دبیرکل شد. هدف این تعهد تعیین یک کفِ حمایتیِ حداقل ۳۳درصدی برای حضور رسمی و مستقیم زنان در همهٔ گروههای میانجیگری و مذاکرات صلح است. باهوس گفت: «دادههای آماری هر بار ثابت کرده است که وقتی زنان در امنیت باشند، ملتها در صلح و آرامش بیشتری خواهند بود.»
از کانال تلگرام جمهوری ایرانی