Skip to content
ژوئن 10, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • پتروشیمی کارون در حمله آسیب دید، خانه کارگر به جای حمایت از حقوق کارگران گفت: خوشبختانه کارگران زنده‌اند!
  • اجتماعی
  • خبرها
  • زحمتکشان

پتروشیمی کارون در حمله آسیب دید، خانه کارگر به جای حمایت از حقوق کارگران گفت: خوشبختانه کارگران زنده‌اند!

سه‌شنبه  ۱۹  خرداد ۱۴۰۵

در پی حملهٔ بامداد دوشنبه به پتروشیمی کارون در ماهشهر، ابراهیم پیرایش، دبیر اجرایی خانه کارگر بندر امام و ماهشهر، به ایلنا گفت:

این حادثه هم‌زمان با زمان تعویض شیفت کارگران رخ داد و اگرچه این حمله خسارت‌هایی به بخشی از تأسیسات وارد کرده است، اما تمامی کارگران در سلامت کامل هستند و «خوشبختانه» هیچ‌گونه آسیب جانی به نیروهای شاغل در این مجتمع وارد نشده است.

ادبیاتی که دست‌کم در این برهه کوچک‌ترین سخنی از حقوق کارگران مطرح نمی‌کند.

نمایندهٔ واقعی کارگران در این شرایط معمولا چه می‌گوید؟

در شرایطی که کارگران از حق تشکل‌یابی مستقل، مذاکره جمعی و نمایندگی صنفی برخوردارند، واکنش یک فعال یا رهبر کارگری در حادثه‌ای مشابه معمولاً فقط به اعلام «خوشحالی از عدم تلفات» محدود نمی‌شود. محور اصلی گفت‌وگوها پس از چنین حادثه‌ای معمولاً ایمنی، حقوق کارگران، شفافیت و مشارکت نمایندگان کارگری در رسیدگی به حادثه است.

نمایندگانه کارگری معمولاً تأکید می‌کنند که کارگران حق دارند بدانند چه اتفاقی افتاده، چه مخاطراتی وجود دارد و چه اقداماتی برای حفاظت از آن‌ها انجام می‌شود. او می‌توانست اعلام کند:
«اولویت ما سلامت کارگران است. مدیریت باید گزارش کامل حادثه، ارزیابی خطر و برنامه حفاظت از کارکنان را منتشر کند.»

در بسیاری از کشورها سندیکاها و اتحادیه‌ها خواستار حضور نمایندگان کارگران در کمیته‌های بررسی حادثه می‌شوند تا ارزیابی فقط در اختیار کارفرما یا دولت نباشد و ابهام کارگران درباره وضعیت خود و همکارانشان پاسخ مناسب بگیرد:
«تحقیق درباره حادثه باید با حضور نمایندگان منتخب کارگران و نهادهای مستقل ایمنی انجام شود.»

دفاع از حق امتناع از کار ناایمن ضمن دریافت حقوق

در برخی نظام‌های حقوق کار، اگر محیط کار ناامن تشخیص داده شود، کارگران یا نمایندگان آن‌ها می‌توانند تا رفع خطر خواستار توقف موقت فعالیت شوند: «تا زمانی که ارزیابی ایمنی تکمیل نشود، هیچ کارگری نباید مجبور به کار در بخش‌های پرخطر شود.»

نمایندگان کارگری معمولاً تلاش می‌کنند که نیروهای پیمانکاری، رسمی و قراردادی از همان سطح حفاظت، بیمه و جبران خسارت برخوردار شوند:

«تمامی کارکنان، از جمله پیمانکاری، باید تحت پوشش کامل ایمنی و حمایت‌های پس از حادثه قرار گیرند.»
نیاز کارگران به حمایت روانی، معاینات پزشکی و پایش سلامت پس از حادثه، یک روال معمول است که کارفرما معمولا در انجام آن تعلل می‌کند. حتی اگر مصدومیت ظاهری وجود نداشته باشد، تشکل‌ها می‌دانند که هر چه سریع‌تر باید پایش سلامت جسمی و روانی پس از حادثه انجام شود.

نمایندگان واقعی کارگران معمولا خواستار جدول زمانی ایمن‌سازی می‌شوند و برای بازگشت به کار و حمایت از کارکنانی که شیفت یا درآمدشان مختل شده گفتگوهای گسترده را آغاز می‌کنند.

در موج حملات قبلی به پتروشیمی‌ها، خانه کارگر به محکوم کردن حمله بسنده کرد ولی بسیاری از کارکنان پتروشیمی‌ها که شاهد کشته شدن همکاران خود بودند همچنان به حال خود رها شدند تا کارفرما مزایایشان را قطع کند و کارگران اخراجی پتروشیمی پتروناد ماهشهر که با تلاش و هزینه شخصی توانستند حکم بازگشت به کار بگیرند هنوز به کار خود بر نگشته‌اند.

از کانال تلگرامی داوطلب

چاپ 🖨

Continue Reading

Previous: بیانیهٔ انجمن جامعه‌شناسی ایران درباره دستگیری یاشار دارالشفاء
Next: تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و بیست‌ و چهارم در ۵۶ زندان کشور
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • در باره ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved