اسماعیل عبدی به دعوت «بینالملل آموزش» در نشست سالانهٔ سازمان بینالمللی کار (ILO) شرکت و سخنرانی کرد. ۱۲ خرداد ۱۴۰۵.
چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵
اندیشهٔ نو: صد و چهاردهمین کنفرانس سازمان بینالمللی کار (ILO) از تاریخ ۱ تا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ (۱۱ تا ۲۲ خرداد ۱۴۰۵) در شهر ژنو در مقر این سازمان در حال برگزاری است.
این نشست که به «پارلمان جهانی کار» نیز معروف است هر سال در شهر ژنو در سوئیس برگزار میشود. امسال نمایندگان دولتها، کارفرمایان، و کارگران از ۱۸۷ کشور عضو در این نشست حضور دارند تا درباره موضوعهای مهمی مانند هوشواره (هوش مصنوعی)، کار شایسته، برابری جنسیتی، سهجانبهگرایی، و گفتوگوی اجتماعی بحث و تبادل نظر کنند.
امسال، در روز ۲ ژوئن (۱۲ خرداد) اسماعیل عبدی، فعال سندیکایی و فرهنگی ایران، به دعوت و به نمایندگی از بینالملل آموزش (Education International, EI)، در این همایش رسمی شرکت و سخنرانی کرد.
او در بخشی از صحبتهایش گفت: «من اینجا با شگفتی و ناباوری در برابر حضور هیئتی از رژیم ایران و خانهٔ کارگر، که تشکلی حکومتی است، هستم. این در شرایطی است که رهبران واقعی کارگران و معلمان زندانیاند و این موضوع توهینی آشکار به اصل سهجانبهگرایی سازمان بینالمللی کار است.»
او اشاره کرد که «دموکراسی مدرن از محیط کار، از اتحادیههای کارگری، و از مدرسهها آغاز میشود» و افزود: «اما آنچه در ایران زیر سلطهٔ حکومت دینی و سیاستهای اقتصادی نولیبرال میبینیم آزار و اذیت مستمر فعالان سندیکایی و تخریب سیستماتیک سازمانهای کارگری سرکوبشده و شکننده است که کارگران و معلمان را از آخرین سنگر دفاعیشان در برابر نابرابری محروم میکند.»
اسماعیل عبدی در ادامه بر ضرورت اجرای کامل مقاولهنامههای ۸۷، ۹۸، ۱۰۰، و ۱۱۰ سازمان بینالمللی کار در ایران تأکید کرد و آن را «ضرورتی اجتنابناپذیر» دانست.
او افزود که این اقدام گامی کوچک اما حیاتی برای تحقق حقوق واقعی کارگران است که جمهوری اسلامی آن را بهطور مداوم و آشکارا نادیده گرفته است.
او در مورد مزدها و خط فقر در ایران گفت: «در حالی که خط فقر در حدود ۳۰۰ دلار در ماه است، معلمان با حدود ۱۵۰ دلار زندگی میکنند و کارگران با میانگین فقط ۱۲۰ دلار در ماه امرار معاش میکنند.»
او سخنانش را با «زنده باید همبستگی بینالمللی» به پایان برد.
صحبتهای کامل اسماعیل عبدی در صد و چهاردهمین همایش سازمان بینالمللی کار در روز ۱۲ خرداد را در لینک زیر بشنوید: