چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵
🔹امروز در شرکتهای زیرمجموعه وزارت نفت، چیزی که بیش از هر چیز آزاردهنده شده فقط پایین بودن حقوق نیست؛ وارونگیِ عدالت است.
🔹سالهاست میان نیروهای رسمی، قراردادی، ارکان ثالث، خدماتی و متخصص در یک مجموعه واحد، فاصلهای ناعادلانه و غیرمنطقی ایجاد شده که نه با منطق کاری سازگار است و نه با وجدان انسانی.
🔹وقتی نیرویی که بار اصلی تولید، بهرهبرداری، تعمیرات، نگهداری و استمرار کار را بر دوش میکشد، از نظر دریافتی در جایگاهی پایینتر از نیرو و نوع استخدامیای قرار میگیرد که لزوماً ارزش افزوده و فشار کاری مشابهی ندارد، دیگر نمیشود اسم این را نظام پرداخت گذاشت؛ این تبعیض سازمانیافته است.
🔹چگونه ممکن است در یک واحد صنعتی، نیروی خدماتی یا غیررسمی بعضاً دریافتیای داشته باشد که از نیروی متخصص و رسمی بیشتر است؟
چگونه ممکن است یک سوپروایزر ابزار دقیقِ رسمی با چند نیروی زیرمجموعه، حقوقی بگیرد که حتی با جمع دریافتی برخی نیروهای زیر دستش همخوانی نداشته باشد، اما در همان سازمان، نیرویی با مسئولیت کمتر یا تخصص پایینتر از مزایای بیشتر برخوردار باشد؟
این دیگر تفاوت حقوق نیست؛ این بههمریختگی معیارها و تحقیر تخصص است.
🔹وقتی یک کارگر، یک متخصص، یک تکنسین یا یک نیروی فنی برای راهاندازی، نگهداری و پایداری یک تأسیسات حیاتی تلاش میکند، ارزش کار او را نمیتوان با کارهایی که ماهیتاً خدماتی یا نگهبانی هستند یکی گرفت.
هیچکس منکر اهمیت خدمات و پشتیبانی نیست؛ اما اهمیت هر شغل باید متناسب با ماهیت، سختی، مسئولیت، ریسک، مهارت و ارزش افزودهاش سنجیده شود، نه بر اساس سلیقه، پیمانکار، قراردادهای مبهم و نگاه تبعیضآمیز.
🔹در گزارشها و مطالب منتشرشده نیز همین نارضایتی بهوضوح دیده میشود؛ از جمله در گزارش «شرق» درباره اعتراض نیروهای حراستِ ارکان ثالث که به تبعیض در مزایا و تفاوت برخورد با نیروهای قراردادی اشاره کردهاند. این یعنی مشکل، یک گلایه فردی یا مقطعی نیست؛ مسئلهای ساختاری و مزمن است.
🔹وقتی در یک مجموعه، حتی میان نیروهای نزدیک به هم هم برابری رعایت نمیشود، طبیعی است که نارضایتی عمیقتر شود و اعتماد نیروها به عدالت سازمانی از بین برود.
🔹ما میپرسیم:
➖اگر قرار است معیار پرداخت، کارایی، تخصص و ارزش افزوده باشد، پس چرا نتیجه برعکس شده است؟
➖اگر قرار است عدالت رعایت شود، چرا نیرویی که چرخ یک واحد را میچرخاند، باید کمتر از کسی بگیرد که نقش او صرفاً حاشیهایتر است؟
➖و اگر قرار است کارمند و کارگر و متخصص، در یک بدنه واحد خدمت کنند، چرا نظام پرداخت اینقدر چندپاره، تبعیضآلود و غیرشفاف است؟
این وضعیت فقط ایجاد نارضایتی نمیکند؛
انگیزه را میکشد، بهرهوری را پایین میآورد، حس بیعدالتی را تشدید میکند و کرامت نیروی انسانی را زیر سؤال میبرد.
🔹توجه واقعی به کرامت نیروی انسانی، نه فقط شعار، بلکه اصلی بنیادی است.
اگر قرار است شرکت نفت بدنهی اصلی اقتصاد کشور باشد، ستون فقرات آن نیروی انسانی متخصص و زحمتکش است.
و اگر ستون را بیعدالتی فرسوده کند تا جائیکه دچار فلج نخاعی گردد، نه تولید میماند، نه انگیزه، نه اعتماد.
عدالت مزدی لطف نیست؛ حق است.
تخصص باید دیده شود، زحمت باید جبران شود، و تبعیض باید پایان یابد؛ همه اینها میبایست با اولویتهایی همچون: تجربه، شختی و اهمیت محل خدمت، تخصص، تاثیرگذاری، نوع استخدامی و میزان تعهد سازمانی و… دیده شود.
افکار_نفت: آقای وزیر، خانم معاون، آقایان و خانمهایی که مسئول رنگآمیزی و ابعاد سفرهی کارکنان هستید! لطفا چشم و گوشتان را باز کنید و عاقلانه تصمیم بگیرید و شجاعانه عمل کنید…
پایگاه اطلاع رسانی مطالبات کارکنان رسمی صنعت نفت ایران