دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
اندیشهٔ نو: مصطفی مهرآیین، نویسنده و جامعهشناس، در بهمن سال گذشته به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، و «اهانت به مقام رهبری» مجرم شناخته شده و بر اساس رأی دادگاه در مجموع به هشت سال حبس تعزیری محکوم شده است. اما او بهرغم بازداشت و زندان، اخراج و بیکاری، و تحمل فشار شکنجهٔ سفید دولتی همچنان بر سر آرمانهایش ایستاده است. او در پیامی که در اینستاگرام منتشر کرد نوشت:
«من مدتهاست که پس از رفتن به زندان و دادگاه و گرفتن حکم و باز دعوت به زندان و آزادی دوباره و اکنون اخراج از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و بیکار شدن و افتادن در چرخهٔ اندیشیدن به خود و بازنگری در… در هیچ جمع دوستانهای نه حضور داشتهام و نه بحثی مطرح کردهام و نه متنی آفریدهام.
این بحث در جمع سهنفرهٔ دوستان که پُر از سکتهٔ زبانی، فراموشی نامها، و حتی خطای تفسیری است (اشتباهات آن را بر من ببخشید) را تنها به این دلیل منتشر میکنم که بگویم با همهٔ این اتفاقات چیزی در من در خصوص مسئولیتپذیری اخلاقی در قبال جامعه تغیر نکرده است، اگرچه با داشتن حکم هشتساله و اخراج از کار و بیکاری و بیپولی و… در حال مدارا با شکنجهٔ سفیدی هستم که به زیبایی برایم طراحی شده است.
در آخر بگویم باز هم شروع به تدریس خواهم کرد، درسگفتار خواهم داشت، و خودم به تنهایی «مدرسهٔ مهرآیین» را به شیوهٔ کوچگردی و تدریس و سخن گفتن در وضعیتهای سخن مدنی تأسیس خواهم کرد. از همهٔ احوالپرسیهای دوستان عزیزم در این ایام هم ممنونم که تنها نجاتدهندهٔ انسان «عشق و محبت دیگران» به انسان است: عشق میپذیرم و از عشق سخن خواهم گفت تا باور کنم که زندهام.»