دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
🧩با اعتراض کادر درمان یزد، به عنوان شهر محافظهکار، آستانه واکنش و عدم تحمل شرایط کاری و معیشتی تعریف شده که نشان میدهد هزینه روانی اعتراض در شهرهای دیگر و حتی حرفههای دیگر احتمالا کاهش خواهد یافت.
تجمع و اعتراض نهم خرداد پرستاران یزد روبروی استانداری و طرح دو مطالبه اصلی (پرداخت مطالبات معوقه تعرفهگذاری خدمات پرستاری و پرداخت اضافهکاریهای معوق) در شبکههای اجتماعی بازتابی گسترده داشت ولی این اعتراض پیام و پیامدهای اجتماعی گستردهتری از یک اعتراض معمولی دارد که در همان دید نخست در سه سطح قابل بررسی است:
▫️ تأخیر چندماهه در پرداخت مطالبات باعث میشود کارکنان درمانی عملاً بخشی از هزینههای نظام سلامت را از جیب خود تأمین کنند.
▫️پرستاران معتقدند سهم آنان از درآمدهای نظام سلامت با سهمی که در ارائه خدمات درمانی دارند متناسب نیست. این انتقاد سالهاست در میان گروههای پرستاری مطرح میشود و به نحوه توزیع منابع میان گروههای مختلف شاغل در نظام درمانی بازمیگردد.
▫️افزایش هزینههای زندگی باعث شده حتی در صورت پرداخت کامل مطالبات، بسیاری از پرستاران درآمد خود را ناکافی بدانند.
اعتراض یزد بخشی از روند گستردهتری است که در سالهای اخیر در شهرهای مختلف مشاهده شده است اما:
🧩تجمع پرستاران یزد را میتوان یکی از نشانههای بازگشت تدریجی مطالبات معیشتی و صنفی به عرصه عمومی پس از یک دوره سکوت ناشی از جنگ، بحران و انقباض فضای داخلی دانست؛ یعنی موضوعاتی که در دوره بحرانهای امنیتی یا سیاسی موقتاً به حاشیه رفته بودند، احتمالا دوباره در حال مطرح شدن هستند.
🔴اهمیت جغرافیا و سرمایه اجتماعی حرفههایی با حساسیت ویژه:
پرستاران از چند ویژگی برخوردارند که اعتراض آنان را اثرگذارتر میکند:
- از سرمایه اجتماعی نسبتاً بالایی برخوردارند.
- خواستههای آنان عمدتاً معیشتی و حرفهای است و کمتر اجازه میدهند که اعتراضاتشان رنگوبوی سیاسی به خود بگیرد.
- افکار عمومی معمولاً با مشکلات کاری و فشار شغلی آنان همدلی بیشتری نشان میدهد.
به همین دلیل، اعتراض پرستاران میتواند مشروعیت اجتماعی بیشتری نسبت به بسیاری از اعتراضات صنفی دیگر به دست بیاورد، آستانه عدم تحمل و زمان واکنش به فشار معیشتی را برای اجتماع تعریف کند و توجه افکار عمومی را به مسئله دستمزدها و وضعیت خدمات عمومی جلب کند.
🧠 تجمع کادر درمان یزد هزینه روانی حضور در اعتراض را برای گروههای مشابه و حتی دیگر گروهها کاهش میدهد.
این تجمع نشان میدهد بیان نارضایتی و مطالبهگری فقط به شهرهای بزرگ یا سنتاً معترض محدود نیست، فشارهای اقتصادی و معیشتی به لایههای مختلف نیروی کار رسیده و حتی گروههایی با حساسیت ویژه شغلی و حتی امنیتی اکنون پس از یک دوره دشوار و فشرده، مایلند از حق اعتراض خود استفاده کنند.