شنبه ۹ خرداد ۱۴۰۵
یک بازنشستهٔ تأمین اجتماعی گفت: «سه روز است که من به عنوان یک بازنشسته بیمار تأمیناجتماعی، نسخه در دست، میان داروخانهها سرگردان شدهام و تنها پاسخی که میشنود یک جمله تکراری و سرد است: سیستم قطع است».
ناصر احمدی، بازنشستهٔ تأمین اجتماعی، در تماس با ایلنا، در ارتباط با تجربهاش در مراجعه به داروخانهها و تهیه داروها گفت: سه روز است که من به عنوان یک بازنشسته بیمار تأمیناجتماعی، نسخه در دست، میان داروخانهها سرگردان شدهام و تنها پاسخی که میشنود یک جمله تکراری و سرد است: «سیستم قطع است». جملهای که این روزها برای بسیاری از بیماران، نه یک اختلال فنی، بلکه دیواری میان درد و درمان شده است؛ دیواری که هزینه آن را سالمندان و بیماران مزمن میپردازند.
او افزود: اختلال مکرر سامانه دارویی و نسخه الکترونیک تأمیناجتماعی، حالا از یک مشکل فنی عبور کرده و به بحران گاه و بیگاه تبدیل شده است. بازنشستهای که سالها حق بیمه پرداخت کرده، امروز برای دریافت چند قلم دارو باید انتظار و بلاتکلیفی را تحمل کند. در این میان، مسئولان همچنان پشت عبارات تکراری مانند «بروزرسانی سیستم» و «اختلال موقت» پنهان شدهاند.
احمدی ادامه داد: بیماری مردم معطل دکمههای خاموش نمیماند. دردناکتر آنکه بسیاری از بیماران توان خرید آزاد دارو را ندارند و قطعی سیستم عملاً درمان آنان را متوقف میکند. بازنشستگان امروز میپرسند چگونه سازمانی که ماهانه حق بیمه و کسورات را بدون حتی یک ساعت تأخیر دریافت میکند، در ارائه ابتداییترین خدمات درمانی اینگونه ناتوان مانده است؟