سه شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
با وجود تصریح قوانین کار مبنی بر «موجه بودن ترک خدمت در شرایط جنگی» عمده اخراج پرستاران بیمارستانهای خصوصی به علت ترک کار در زمان جنگ بوده و مشکلات اقتصادی مراکز درمانی نقشی در تعدیل این نیروها نداشته است.
با آن که طبق دستورالعملهای وزارت کار، ترک کار در شرایط تهدید جانی، غیبت غیرموجه محسوب نمیشود، بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ پرستار بیمارستانهای خصوصی تهران پس از بازگشت به کار، با درهای بسته و حکم اخراج مواجه شدند؛ اقدامی که رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران آن را غیر انسانی و غیر قانونی دانست که هیچ توجیهی ندارد.
مهدی همزه گفت:
▫️در زمان جنگ اخیر بسیاری از پرستاران بیمارستانهای خصوصی تهران از بیم جان و همچنین به علت نداشتن بیمار در این مراکز محل کار را ترک کردند. کارفرماهای بیمارستانهای خصوصی نیز در زمان جنگ خیلی اصراری به ماندن پرستاران در محل کار نداشتند، چون شرایط جنگی بود و بیم جان وجود داشت و در عین حال بیمار هم نداشتند بنابراین این اقدام آنها و اخراج پرستاران بعد از جنگ به بهانه ترک کار دور انتظار و غیر اخلاقی بود.
▫️از حدود ۶۳ بیمارستان خصوصی بزرگ در تهران در هر یک از این بیمارستانها بین ۱۰ تا ۲۵ پرستار بعد از جنگ اخراج و بیکار شدهاند بنابراین تعداد پرستاران اخراج شده در این مراکز بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر برآورد میشود.
▫️وزارت کار طبق قانون برای این پرستاران مقرری بیمه بیکاری را اعمال میکند اما مبلغ بیمه بیکاری در سطح حداقل حقوقی و بسیار اندک است.
▫️ تقریبا همه بیمارستانهای خصوصی بزرگ تهران اخراج پرستاران را بعد از جنگ داشتهاند. این موضوع در درمانگاهها کمتر بوده است. درمانگاههای کوچک در این شرایط بیشتر با مدیریت شیفت نیروها در سطح ۵۰ درصد نیروها را مدیریت کردند و کمتر تعدیل نیرو داشتند.
▫️برخی از این مراکز برای جبران کمبود نیرو به سمت جذب دانشجویان غیر فارغ التحصیل، ماماها و افراد غیر متخصص رو میآورند تا هم کمبود نیرو را جبران کنند و هم حقوق کمتری به نیروهایشان بدهند و متاسفانه نتیجه این کار افزایش خطاهای بیمارستانی و آسیب های جبران ناپذیر به بیماران است.
▫️این اقدامات منجر به پروندههای تخلفات بزرگی می شود و متاسفانه سال گذشته نیز چند پرونده آسیب جدی به بیماران داشتیم.
▫️ بسیاری از پرستاران بخش خصوصی با قراردهای ۶ ماهه یا یکساله کار میکنند و این مساله دست کارفرمایان را باز می گذارد تا در پایان قرارداد به راحتی نیروها را تعدیل کنند و دیگر با آنها قرارداد نبندند و همین امر امنیت شغلی پرستاران بخش خصوصی را بسیار پایین آورده است.
در شرایطی که حقوق پرستاران به سادگی نقض میشود، معدود تشکلهای رسمی موجود نتوانستهاند جلوی نقض قانون و پایمال شدن حقوق پرستاران را بگیرند.
منبع: ساعت سلامت