پنجشنبه ۶ فروردین ۱۴۰۵
در گزارشهای وزارت کار و رسانههای نزدیک به دولت، بارها بر لزوم حضور میدانی مدیران در کنار واحدهای تولیدی، تداوم عرضهی محصولات و حفظ «سنگر تولید» تأکید شده است.
اما همین تصویر رسمی، همهی واقعیت را پوشش نمیدهد.
جنگ فقط ادامهی کار برخی صنایع را بههمراه نداشته، بلکه برای بسیاری از دیگر بخشها بهمعنای توقف کار، ناامنی محیط کار، تعطیلی موقت یا دائم و از میان رفتن امکان اشتغال بوده است. در بیانیهی کانونعالی انجمنهای صنفی کارگران ایران در ۲۵ اسفند، هدف قرار گرفتن مراکز تولیدی و محل کار هزاران کارگر محکوم شده و این حملات تعرض مستقیم به معیشت کارگران و خانوادههای آنان خوانده شده است.
به گفتهی کانون عالی، چند شهرک و مجموعهی صنعتی بهعنوان مراکز مهم تولیدی و اشتغالزا زیر حمله قرار گرفتهاند:
شهرک صنعتی طولا قشم، شهرک صنعتی عباسآباد پاکدشت، شهرک صنعتی شنزار در شریفآباد، شهرک صنعتی لیا قزوین، شهرک صنعتی حسنآباد فشافویه، شهرک صنعتی شکوهیه قم و شهرک صنعتی خیرآباد اراک.
این شهرکها فضاهای متمرکز اشتغالاند که در آنها صدها واحد تولیدی، کارگاهی و صنعتی و هزاران کارگر مشغول به کار بودهاند.
حمله به چنین مراکزی، فقط تخریب فیزیکی یک محل نیست، بلکه اخلال در شبکههای تولید، حملونقل، سفارش، پرداخت مزد و امنیت شغلی شمار بزرگی از کارگران است.
افزون بر این، جنگ گروههای وسیعی از شاغلان را که اساساً بیرون از کارخانههای بزرگ کار میکنند نیز تحت تأثیر قرار داده است.
درآمد چه کسانی کم شده است؟
کارگران ساختمانی، کارگران روزمزد، رانندگان تاکسی، فروشندگان، مغازهداران، کارکنان کافهها، صاحبان آنلاینشاپها و شاغلان خرد شهری، همگی بهعنوان گروههایی ظاهر میشوند که یا کارشان متوقف شده یا درآمدشان بهشدت کاهش یافته است.
در مورد رانندگان تاکسی، خود وزیر کار از اعطای وام فوری سهمیلیونتومانی به رانندگان تاکسی استان تهران خبر داده و این خود نشان میدهد که دولت نیز کاهش درآمد این گروه را به رسمیت شناخته است.
در گزارش داوطلب ببینید که برنامه حمایتی دولت چه مواردی را شامل میشود.