پرستش (مائده) دهاقین، داروساز و دانشآموختهٔ دانشگاه تهران، که روز دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۴۰۴ (۹ مارس ۲۰۲۵) در جریان بمباران جنگندههای اسرائیل و آمریکا در محلهٔ آپادانا در تهران کشته شد.
مجتبی نجفی
پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۴
بله، زیر ساختهای ما آدمها هم هستند، فقط فرودگاه و اتوبان و پالایشگاه نیست. امثال دکتر پرستش دهاقین هم هستند که در شیفت شبانهروزی در داروخانه کشته شدند. آنهمه دانشآموز مینابی هم هستند. کشتگان دیماه هم هستند. جنگ و دیکتاتوری هر دو ایرانی میکشند و زیرساختها را نابود میکنند.
ملیگرایی من گزینشی نیست. سوگوار و دادخواه همهٔ خونهای بهناحقریختهٔ فرزندان ایرانم، چه در قساوت دیکتاتوری چه در بیرحمی جنگ. از دیماه تا اسفندماه خیابانهای ایران سرخ است و اکنون که در قطع اینترنت کمکم خبر مرگهای جانهای شیفته بیرون میآید، قاتلان را فراموش نمیکنیم و باز بر اهمیت ترویج گفتمان «نه جنگ، نه دیکتاتوری» و «آری به صلح و دموکراسی» تأکید میکنیم، با تکیه بر این اصل که «خون شهروند ایرانی حرمت دارد» و سکوت بر این یا آن جایز نیست، و اینها نه عدد که «جان» هستند، و نه اجازه دهیم دیکتاتوری این جانها را مصادره کند و نه اجازه دهیم جنگطلبی آنها را به فراموشی بسپارد.
جنگ در عاملیت ما نیست، دیکتاتوری هم سایهٔ خودش را گسترانیده، اما کلمات ما علیه فراموشیاند و حافظ گفتمانی است که علیه خشونت و چنددستگی برمیخیزند و از تبدیل کردن جانها به عدد جلوگیری میکند. به عبارتی، ما قائلان به این گفتمان با روایت خودمان اعلام میکنیم که «ما» را مصادره نکنید، «ما»یی که هم از دیکتاتوری بیزاریم هم از جنگ. ما نه از شماییم نه از آنها.
برگرفته از کانال تلگرام نویسنده