یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ (۸ مارس، روز جهانی زن)
۸ مارس روز جهانی زنان، روز گرامیداشتِ پیکارِ طولانی و پرفرازونشیب زنان در راه دستیابی به برابری حقوقی و رهایی از خشونت و تبعیض جنسیتی امسال در وضعیتی فاجعهبار در کشور ما فرا میرسد. در این اوضاع و احوال، مردم میهنما با همهٔ وجود خود نگران رویدادهای این روزها دقیقهها و لحظههایی جانفرسا را سپری میکنند. و چشم و گوش جهانیان نیز با همدلی با مردم ما و نفرت از متجاوزان، به خبرها و تصویرهای رویدادهای این روزها یعنی به جنگ خانمانسوز در خاورمیانه و تجاوز ددمنشانه و تروریستی دولت فاشیستی آمریکا و رژیم نژادپرست اسراییل به خاک و مقامهای مسئول میهن ما که رسانهها را انباشته دوخته شده است. آن هم در شرایطی که سرزمین خونین و غمزده و سوگوار ما هنوز در تکانهٔ کشتار هزاران انسان بی گناه در اعتراضهای مردمی دیماه ۱۴۰۴ بهدست رژیم استبدادی و سرکوبگر ولایت فقیهی و قتل و ویرانی تهاجم دوازدهروزهٔ چند ماه پیش از این در سوگی عظیم بود که هدف حملههای مشترک موشکی و نظامی دو نیروی فاشیست و تجاوزگر قرار گرفت، جنگی خانمانسوز که مردم و همه نیروهای مترقی با نگرانی و هشدار احتمال وقوعش را حدس میزدند در میهن ما بهوقوع پیوست. در بمبارانهای وحشیانهٔ این روزها با هدف نابودی زیرساختارهای کلیدی ایران تنها در اولین روز آن در مدرسه دخترانهای در میناب بیش از ۱۶۰ دانشآموز بیگناه و ۱۴ نفر از معلمان این مدرسه بهنحوی دلخراش کشته شدند.
هنوز ردِ خون پاک جوانان و قتلعام وحشیانهٔ مردم معترض از کف خیابانها و کوچهها و گذرگاههای شهرهای کوچک و بزرگ ایران پاک نشده و خانوادههای عزادار با وجود همهٔ تهدیدها در کنار کنشهای سیاسی و دُور زدن آیینهای سنتی عزاداری و جایگزین ساختنشان با رقص سوگ همراه با قشرهای گوناگون مردم شجاع و آزادهٔ ایران در یادمان چهلم عزیزانشان بودند که بمبهای ترامپ و موشکهای نتانیاهوی کودککُش بر سرشان باریدن گرفته است. فریاد “نه” به دیکتاتوری و “نه” به جنگ در دانشگاهها و مدارس عالی گستردهتر و رساتر از همیشه بهگوش میرسید که بهفرمان شخص اول دولت امپریالیستیِ غارتگر آمریکا و “نتانیاهو” همدستِ جنایتکارش حملهها به مردم و خاک ایران آغاز شد تا با گسترش جنگی ویرانگر و تخریب زیرساختها و منابع انسانی بهمنظورِ بهیغما بردن گنجینهٔ غنی ثروتهایِ زیرزمینی کشور بار دیگر مبارزات مردم و هدفها و آرمانهای انسانی جنبش مردم رنجکشیدهٔ میهنمان را بهشکست یا به انحراف بکشانند.
به گواهیِ تاریخ، مردم مبارز میهن ما نبردی طولانی و پرفرازونشیب را در مبارزه با رژیمهای استبدادیِ سلطنتی یا ولایی و علیه دخالتهای امپریالیستی در مسیر تحقق یافتن حقوق و آزادیهای دموکراتیک و عدالت اجتماعی را در کارنامه پرافتخار مبارزاتیشان بهثبت رسانیدهاند. زنان پیشرو و مترقی ایران بهویژه در زمرهٔ تلاشگران پیگیر این نبرد بودهاند. تلاشگرانی که همواره حقوق انسانی آنان نادیده گرفته شد اما از پا ننشستند. از شرکت وسیع و میلیونی زنان ایران در انقلاب بهمن ۵۷ برای استقلال، آزادی، و سرنگونی دیکتاتوری پهلوی گرفته، حکومتی که بهکمک کودتای آمریکایی به سلطنت بازگردانده شد، تا شرکت گسترده در جنبشهای مردمی اخیر. بر این اساس، یک سده مبارزهٔ پرشور و قهرمانانۀ زنان ایران برای دست یافتن به برابری حقوقی و رهایی از ستم جنسی و طبقاتی و در مقطعهای زمانی تاریخی مهم برای هواداری از صلح و علیه جنگ و تجاوز بیگانگان در تاریخ مبارزات مردم میهن ما با خطوطی زرین حک شده است.
از نخستین تلاشها برای بزرگداشت روز جهانی زن در روز ۱۷ اسفندماه ۱۳۰۱ یعنی ۱۰۳ سال پیش که در مراسمی بهابتکار زنان پیشرو میهنمان در شهر رشت برگزار شد تا امروز زنان میهن ما نه تنها در چالشهای حقوقی و برابریطلبانه علیه رژیمهای استبدادی، بلکه در مبارزات آزادیخواهانه و ضد استبدادی و علیه توطئههای امپریالیستی نقشی فعال داشتهاند. از جمله در برهههای زمانیای تعیینکننده همچون انقلاب مشروطیت، جنبش ملی شدن صنعت نفت کشور (کوتاه کردن دست امپریالیسم از غارت منابع نفت ایران) مبارزه بر ضد رژیم دیکتاتوری شاه، انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و سرنگون کردن رژیم سلطنتی دست نشاندهٔ امپریالیسم، مبارزه برای حفظ صلح و پایان دادن به جنگ هشت ساله ایران و عراق، و بهویژه در خلال سالهای دهههای اخیر در مبارزه بر ضد سیاستهای استبدادی و زنستیزانهٔ رژیم “ولایت فقیه” همواره پیشرو بوده و مُهر و نشان خود را بر جنبشهای اجتماعی میهن ما بهجا گذاشتهاند. جنبش “زن، زندگی، آزادی” از نمونه های درخشان چنین مبارزه ای است که ما در سال های اخیر شاهد آن بوده ایم.
زنان میهن مابیش از یک سده است که با وجود همه سرکوب شدنها و محدودیتهای بهوجود آمده از طرف رژیمهای استبدادی روز تاریخی ۸ مارس را چه در زندانها و چه در زندانی بهوسعت ایران گرامی داشتهاندو بر مبارزه برای رسیدن به آزادی و رفع هر نوع تبعیض و نابرابری پای فشردهاند و همچنان پیگیر پای میفشارند.
۸ مارس و شعار سازمان ملل بهمناسبت “روز جهانی زنان“
شعار امسال “نهاد زنان سازمان ملل متحد” برای ۸ مارس (سال ۲۰۲۶) “حقوق، عدالت، و اقدام برای همهٔ زنان و دختران” تعیین شده است که بر اساس آن بر اقدام مؤثر دولتها برای از بین بردن مانعهای ساختاری در جهت دست یافتن به عدالت و برابری تأکید دارد.
در میهن ما بهطورکلی سیاستهای راهبردیِ رژیمِ زنستیز و واپسگرای اسلام سیاسی در همهٔ زمینهها بهویژه در زمینه اقتصادی در جهت محدود ساختن اشتغال زنان تنظیم شده که درنتیجه به شکاف هرچه بیشتر جنسیتی در بازار کار ایران دامن زده است. در شرایط فعلی نیز همراه با سیاستهای مخرب اقتصادی و تحریمهای اعمال شده و اجرای هرچه بیشتر نسخههای مخرب نولیبرالی از طرف رژیم حامی کلانسرمایهداران، بیشترین آسیب ها را زنان و دختران ایران از اقتصاد بیمار و نحیف ایران و “جراحی”های اقتصادی دیده و میبینند. از جمله در روند تغییرهای تدریجی قانون کار بهسود کلانسرمایهداران و تعدیل اقتصادی، از کاستن ساعتهای کار زنان کارگر متأهل شاغل در صنایع مختلف، حجاب اجباری در محیط کار، دستمزد نامساوی در برابر کار مساوی زنان با مردان در کارهای مشابه، بهرهمند نبودن از مزایای قانون کار شامل اجرای حقوق سابقهٔ کاری، حقِ بیمه و اولاد، و ازاین قبیل، را میتوان نام برد که دولتهای مختلف در نظام ولایی جمهوری اسلامی همواره آن را به پیش بردهاند. در برنامهٔ “هفتم توسعه” نیز در شرطِ حمایت از اشتغالِ زنان بر ازدواج کردن و فرزند آوردن زنان تأکید شده است.
زنان ایران همواره برای بازستاندن ابتداییترین حق (مثل حقِ پوشش) و بنیادیترین حقوق انسانیشان باشکال گوناگون و پیگیرانه به مبارزه برخاستهاند، و علاوه بر خواست رفع ستم جنسی و جنسیتی همزمان نیز بر ضد تمام شکلهای نابرابری و ستم از جمله ستم بر اقلیتهای دینی، قومی، و ستم طبقاتی و ستمِ در فقر زیستن و تحمل انواع ناهنجاریهای اجتماعی ناشی از آن مثل زن کشی، و برپا کردن برخی کارزارهای مهم اخیر مثل کارزارِ “نه به زن کُشی” و “زن ناموس هیچکس نیست” را با تمام محدودیتهای اعمال شده به پیش بردهاند. در چالشهایی مثل “کار کودک” یا “ازدواج کودکان” ، تلاش برای تشکیل و گسترش نهادهایی غیردولتی، مبارزه برای حفظ صلح و حفظ محیط زیست و برای داشتن حقِ حیات (کارزار“نه” به اعدام) حفاظت از یادمان جانباختگان راه بهروزی مردم (مادران دادخواه) جنبشهای دانشجویی، و غیره، همواره در صف مقدم بوده و همراه با جنبشهای مدنی و اجتماعی کارگران، زحمتکشان، بازنشستگان، و فرهنگیان به مبارزه پیگیرشان ادامه دادهاند. گاه در رویدادهایی تاریخی و ماندگار از جمله در خیزش بزرگ “زن زندگی آزادی” صحنههایی خلق کردهاند که عزم راسخ آنان در پیگیری خواستهای انسانی و تغییرهایی بنیادین را نشان میدهند. در خیزش سرتاسری “زن زندگی آزادی” (سال ۱۴۰۱) این جنبش فراگیر و مردمی با محوریت زنان و دختران شجاع ایران نقطه عطفی تاریخی در جنبش آزادیخواهانه و مردمی میهن ما بود و به دستاوردهایی بازگشت ناپذیر توانست نائل شود که تداوم آن را در خیزش دیماه ۱۴۰۴ شاهد بودیم.
۸ مارس و زنان علیه جنگ
در جهان پرآشوب کنونیِ ما بیش از هر زمان دیگری شاهد یکه تازی امپریالیسم امریکا و همدستان آن در جهان و بخصوص دولت نژاد پرست و راست افراطی اسراییل در خاور میانه هستیم و این که چگونه جنگها و تنشهای منطقهای خشونت را در تمام شکلهایش گسترش میدهند و علاوه بر نابودی زیرساختها و منابع انسانی، بسیاری دیگر از عرصههای حیاتی از جمله محیط زیست و اقتصاد را بهنابودی میکشانند. زنان و کودکان اولین قربانیان این فاجعهٔ عظیماند، فاجعهای که قدرتهای امپریالیستی با بهانههای گوناگون برای حفظ منافع ژئوپلتیکیشان به جنگ و تنشهای منطقهای دامن میزنند و رسانههای وابستهشان نیز نه تنها تودههای غیرنظامی و بیگناه را به ابزار و شماره و تعداد کشته شدگان در جنگها تقلیل میدهند، بلکه پای بندی به “حقوق بشر” این قدرتها نیز انتخابی و از قبل تعیین شده است. جنگ علیه مردم ستمدیدهٔ فلسطین و غزهٔ ویران شده و خونین نمونهای بارز از مدعیات این بشردوستان دروغین است .
مردم میهنمان بهویژه زنان ایران هیچگاه خواهان جنگ نبوده و نیستند و این را بارها و از جمله در جنگ ۱۲ روزه ثابت کردند و نشان دادند که حفظ تمامیت ارضی و کیان سرزمین ایران در اولویت آنان است و این را در “نشست هماندیشی نهادهای مدنی دربارهٔ صلح” که تابستان گذشته بهمناسبت “روز جهانی صلح” در تهران برگزار گردید با صدای رسا و بهصراحت اعلام داشتند (کانال تلگرامی “مادران صلح ایران”، ۲۸ شهریورماه ۱۴۰۴/ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵). هماکنون میهن ما بار دیگر با تجاوز جنایتکارانه دولتهای فاشیستی آمریکا و اسراییل درگیر جنگی خانمانسوز و ناخواسته شده است تا اسرائیل به “آرزوی ۴۰ ساله”اش که تجزیهٔ خاورمیانه است برسد (نقل بهمضمون از سخنان اخیر “نتانیاهو” جلاد غزه) و برای امپریالیسم نیز راه چپاول و غارتگری در ایران و منطقه و بهطورکلی حفظ منافع ژئوپولیتیکیاش آسانتر گردد.
در جنگ جنایتکارانهٔ اخیرکه مانند قبل در میانهٔ مذاکرات رخ داد، مدارس و بیمارستانها را نیز هدف قرار داده و میدهند. بنا به گزارش هلال احمر ایران تا امروز (روز سوم) ۷۸۷ نفر از مردم جان باختهاند که بسیاری از آنان کودکان و دانشآموزانی بودند که در مدارس یا سالنهای ورزشی کشته شدند . بهجز دختران دانشآموز کشته شده در میناب و مدارس دیگر خبرگزاری دانشجو از جان باختن ۱۸ تا ۲۰ والیبالیست دختر در حمله رژیم صهیونیستی به یک سالن ورزشی در لامرد – فارس- خبر رسانی کرد.
در پی این حملههای خونبار به میهن ما و ارسال بیانیهٔ “تشکیلات دموکراتیک زنان ایران” خطاب به سازمانهای “فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان“ مبنی بر محکومیت این اقدام جنایتکارانه، بسیاری از سازمانهای خواهر در سراسر جهان ضمن محکوم کردن تجاوز وحشیانه امپریالیسم آمریکا پیام همبستگی خود را با زنان و مردم ایران اعلام داشتند. از جمله سازمانهای مترقی زنان در کشورهای ایتالیا، لبنان، ترکیه، ژاپن، اتریش، انگلستان حمایتهای خود را از مردم میهن ما ابراز داشتند. “لورنا پنا مندوزا”- رئیس “فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان“ در پیام خود تأکید کرد: “مردم ایران از همبستگی و حمایت جامعهٔ مترقی جهان برخوردار است”. “انجمن زنان مترقی ترکیه” (“İKD”) در بیانیه خود ضمن ابراز همبستگی با مردم ایران و هشدار به مقامهای سیاسی ترکیه مبنی بر بستن حریم هوایی کشور به روی هواپیماهای آمریکایی و اسراییلی نوشت: “ما در برابر تجاوز امپریالیسم و صهیونیسم قاطعانه در کنار مردم ایران میایستیم”.
تشکیلات دموکراتیک زنان ایران با ارزشمند شمردن این همبستگی های بینالمللی باور عمیق دارد که جنگ ها پیامدهایی ویرانگر برای مردم جهان بهویژه زنان و کودکان به همراه دارد. ما خواهان آتش بس فوری و مذاکره برای صلح و پایان دادن به این جنگ خانمانسوز در میهن ما هستیم و از همه صلحدوستان جهان تقاضا داریم در این روز تاریخی در کنار سایر خواستهای انسانی صدای اعتراض خود را بهویژه علیه جنگ و جنگافروزان هرچه رساتر سازند.
تشکیلات دموکراتیک زنان ایران ضمن همدردی عمیق با خانوادههای داغدار و ستمدیده ایران در گرامیداشت هشت مارس، روز مبارزه همبسته زنان جهان برای دستیابی به صلح و آزادی، برابری و عدالت اجتماعی و حفظ محیط زیست، یک بار دیگر بهصراحت تأکید میکند که تصمیمگیری دربارهٔ آیندهٔ سیاسی ایران تنها ومنحصراً بهعهدهٔ مردم ایران است نه دولتمردان خارجیای که دستشان تا مرفق به خون هزاران نفر در سراسر جهان بهویژه کودکان غزه و هم اکنون نیز ایران آغشته است.
پیروز باد مبارزهٔ مردم ایران در راه دست یافتن به حاکمیتی ملی و دمکراتیک!
زنده باد صلح، آزادی، برابری و عدالت اجتماعی !