شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴
مردم داغدیده ایران، با عرض سلام و تسلیت، بهویژه به هزاران خانواده سوگوار این زمستان خونین،
همه میدانیم که این روزها میهن ما یکی از خطیرترین دوران تاریخ خود را میگذراند. آرایش نظامی گسترده و کمسابقهٔ آمریکا در خاورمیانه و شکاف عمیق میان مطالبات دولتهای ایران و آمریکا در مذاکرات اخیر، باعث شد تا دولتهای امریکا و اسرائیل به ایران حمله نظامی کنند. اين در حالی است که زخمهای تاریخی بهجامانده از کشتار دیماه ۱۴۰۴، تشدید فقر و تورم، بیکاری فزاینده، فجایع زیستمحیطی و … اکثریت قاطع ایرانیان را آکنده از اندوه و خشمی عمیق و کمسابقه کرده، و امید شمار زیادی از آنها را به توان خودشان برای ایجاد تحولات مسالمتآمیز از میان برده و سبب شده که بخشی از این هموطنان، از سر یاس و خستگی و از فرط بیزاری از وضع موجود و نومیدی از عملکرد فاجعهبار حکومت، برای تحقق مطالبات برحق خود خواهان مداخله ارتشهای خارجی شوند.
ما اما بر این باوریم که بالاتر از سیاهی هم رنگهای زیادی هست، و به این عده از هموطنان بهستوهآمدهمان خاضعانه یادآوری میکنیم که تاریخ قدیم و معاصر جهان بارها و بارها شاهد پیامدهای ویرانگر و جبرانناپذیر تهاجم نظامی به هر سرزمینی بوده است، چنان که در تاریخ خود نیز همواره شاهد بودهایم که فارغ از نوع نظام سیاسی حاکم، تجاوز به ایران همواره بزرگترین تهدید برای تمامیت ارضی و استقلال ایران و جان و مال و آزادی ایرانیان بوده، هست و خواهد بود.
در حالی که جنگطلبان، عملیات روانی و رسانهای گسترده و پرهزینهای برای کاستن از حساسیت جامعه به تجاوز خارجی سامان دادهاند و در حال فروش رویای نجات از خارج به ملت سوگوار و کابوسزده ما هستند، ما معتقدیم که دولت کنونی آمریکا در پی دیکته کردن ملاحظات امنیتی و منافع اقتصادی خودش به دیگر کشورها است و دغدغههای واقعی مردم ایران، یعنی دموکراسی، حقوق بشر و مطالبات اقتصادی- اجتماعی برایش در خوشبینانهترین حالت اولویت آخر است.
از این رو ما امضاکنندگان این بیانیه، ضمن تاکید بر ضرورت آتشبس فوری، اعتراض به سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی و دفاع از تنشزدایی و روابط متعارف با جامعهٔ جهانی و حسن همجواری با همسایگان، مخالفت صریح خود را با تجاوز نظامی خارجی انجام شده به خاک و آب و آسمان کشورمان و زیر پا نهادن یکپارچگی سرزمینی ایران اعلام میکنیم. ما ضمن یادآوری فجایع حاصل ازپرورش اپوزیسیون وابسته و دموکراسیسازی از بالا به اتکای ارتش خارجی، بر این باوریم که ایران کهن، متکی بر سرمایههای فرهنگی و تمدنیاش، هرگز پذیرای قیمومت و تحتالحمایگی نمیتواند باشد. نظامیگری وضع وخیم ایران را وخیمتر میکند؛ و با کشتار ایرانیان، با ویرانی خانهها و و شهرها و زیرساختها، و تشدید رنجها و مصیبتهایشان، حاصلی جز نابودی زندگی ایرانیان و تهدید موجودیت ایران، و البته تشدید بیثباتیها و منازعات منطقهای نخواهد داد. اصابت موشکها و افتادن بمبها برای ما نه فرصتی برای تمرین دمکراسی میسازد، نه امکانی برای بهبود معیشت و رونق اقتصادی فراهم میآوردو پیامدی جز تبدیل کشورمان به سرزمینی سوخته و آماده برای استثمار سیاسی و اقتصادی نخواهدداشت.
نه صلح، نه عدالت و نه آزادی، هیچ يک به تنهایی برقرار نمیشود. ما همه هموطنانمان را به دفاع همزمان و فعالانه از این سه اصل اساسی سعادت ملت دعوت میکنیم.
ما راه نجات ایران را گذار خشونتپرهیزانه به مردمسالاری، و مسیر صلح و امنیت پایدار را تعیین ساختار قدرت سیاسی بر اساس روشهای دمکراتیک میدانیم؛ و بر برگزاری همهپرسی و انتخابات آزاد و منصفانه مجلس مؤسسان، در چارچوبِ موازین آزاد و منصفانه انتخابات در جهان، خارج از ساز و کارهای رسمی و تحت نظارت نهادهای موثق و مردمی به منظور گذار خشونتپرهیز به دموکراسی تاکید میورزیم.
به امید آن روز.
برگرفته از کانال تلگرام کلمه