چهارشنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۴
با گذشت چهار ماه از توافق آتشبس در نوار غزه، گرسنگی همچنان در میان هزاران خانواده فلسطینی، بهویژه کودکان و اقشار آسیبپذیر، بیداد میکند. هرچند طی این مدت مقادیری کمک غذایی از گذرگاهها وارد شده، اما این کمکها برای بسیاری از ساکنان کافی نبوده و نتوانسته است بحران معیشتی بر جای مانده از بیش از دو سال جنگ و ویرانی را جبران کند.
گزارشهای میدانی از چادرهای آوارگان، بیمارستانها، و مراکز درمانی نشان میدهد که موارد سوءتغذیهٔ حاد، کمبود پروتئین، و دسترسی نداشتن به غذای سالم همچنان روزانه ثبت میشود. بیکاری گسترده، نبود درآمد، گرانی شدید، و آلودگی محیطی نیز شرایط را برای کودکان شکنندهتر کرده است.
بر اساس اعلام «طبقهبندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی» در ۱۹ دسامبر گذشته، اگرچه نسبت به ارزیابی قبلی که از وقوع قحطی خبر میداد بهبود نسبی حاصل شده، اما حدود ۱.۶ میلیون نفر، معادل ۷۷ درصد جمعیت مورد بررسی، همچنان با ناامنی غذایی حاد روبهرو بودهاند. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل در واکنش به این گزارش گفته بود که خطر قحطی کاهش یافته و افراد بیشتری به غذا دسترسی دارند. با این حال، واقعیتهای میدانی تصویر متفاوتی ارائه میدهد؛ زیرا ورود کالا به بازار الزاماً به معنای توان خرید مردم نیست.
چهار نهاد سازمان ملل شامل فائو، یونیسف، برنامه جهانی غذا و سازمان جهانی بهداشت نیز تاکید کردهاند که این بهبود بسیار شکننده است و بدون گسترش پایدار کمکهای غذایی، معیشتی و درمانی، خطر بازگشت صدها هزار نفر به وضعیت قحطی وجود دارد. برنامه جهانی غذا در گزارشی دیگر هشدار داده بود که بسیاری از خانوادهها حتی در صورت موجود بودن کالاها، پولی برای خرید آن ندارند. یونیسف نیز اعلام کرده ۳۲۰ هزار کودک زیر پنج سال در غزه در معرض خطر شدید سوءتغذیه حاد قرار دارند.
در بیمارستان کودکان الرنتیسی در شهر غزه، داستانهای تلخ بسیاری از پیامدهای گرسنگی شنیده میشود. آلاء عیاد، مادر ۳۳ سالهای که در چادری در دیر البلح زندگی میکند، از وضعیت نوزاد چهارماههاش ماهر میگوید که به دلیل بیماریهای ناشی از سوءتغذیه بستری است. او توضیح میدهد که در دوران بارداری به غذای کافی و مغذی دسترسی نداشته و فرزندش با وزن پایین متولد شده است. به گفته او، همسرش در جریان جنگ کار خود را از دست داده و توان خرید اقلامی مانند شیر، تخممرغ یا میوه را ندارد.
هاله لطفی البیشاوی، مادر ۲۴ ساله دیگری که در چادری در شمال غرب شهر غزه زندگی میکند، از شرایط دشوار دختر یکسالهاش مَلَک سخن میگوید؛ کودکی که با مشکلات عصبی و سوءتغذیه دست و پنجه نرم میکند و همچنان در بیمارستان بستری است. او میگوید غذای روزمرهشان عمدتاً از آشپزخانههای خیریه تامین میشود و امکان تهیه مواد غذایی سرشار از پروتئین و ویتامین برایشان فراهم نیست.
اسماء محمد عبدالدایم، ۱۹ ساله نیز در بیمارستان مراقب دختر شش ماههاش ملاک است که تنها سه کیلوگرم وزن دارد؛ در حالی که وزن طبیعی برای این سن دست کم شش کیلوگرم است. پزشکان برای جبران کمبود پروتئین و تقویت سیستم ایمنی، به او شیر درمانی میدهند. اسماء پیشتر فرزند دیگری را بر اثر سوءتغذیه از دست داده و اکنون نگران تکرار آن تجربه تلخ است.
احمد بصل، رئیس بخش تغذیه بیمارستان الرنتیسی میگوید اگرچه شمار موارد شدید نسبت به گذشته کاهش یافته، اما کمبود اقلام اساسی حاوی پروتئین و مواد معدنی همچنان پابرجاست. به گفته او، بازارها پر از کالاهای غیرضروری مانند بیسکویت و نوشابه است، اما پروتئین کافی در دسترس نیست. کمبود شیر خشک، مشکلات نگهداری تخممرغ و کیفیت پایین مرغهای منجمد موجب شده کودکان عمدتاً با نان و مواد قندی تغذیه شوند؛ وضعیتی که سیستم ایمنی آنان را تضعیف کرده و خطر ابتلا به عفونتها را افزایش میدهد.
کارشناسان تغذیه هشدار میدهند که سوءتغذیه کودکان ریشه در سوءتغذیه مادران دارد؛ بسیاری از کودکان در دوران جنگ و گرسنگی متولد شدهاند و مادرانشان در دوران بارداری به غذای کافی دسترسی نداشتهاند. بیکاری، فقر، تراکم جمعیت و آلودگی محیطی نیز زمینهساز شیوع بیماریها شده است.
در مجموع، اگرچه در گزارشهای رسمی از کاهش خطر قحطی سخن گفته میشود، اما روایتهای خانوادهها و دادههای درمانی نشان میدهد که بحران غذایی در غزه همچنان ادامه دارد. ساکنان این منطقه خواستار گسترش فوری و پایدار کمکهای انسانی و ایجاد امکان دسترسی واقعی به غذای سالم هستند؛ زیرا به گفته بسیاری از آنان، «قحطی شاید عقب نشسته باشد، اما گرسنگی هنوز تمام نشده است».
برگرفته از کانال تلگرام مرکز اطلاعرسانی فلسطین