اردشیر امیرارجمند
یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴
یک ماه پیش در چنین ساعاتی، رژیم استبدادیِ تحت امر ولی فقیه، ننگینترین برگ تاریخ حکمرانی خود را با خون جوانان بیگناه وطن طراحی کرد. با قطع اینترنت و در سکوت خبری و تاریکی شب، کشتار بیرحمانه و از قبل برنامه ریزی شدهای را آغاز کرد و چند هزار نفر را به خاک و خون کشید و ملت را عزادار کرد. سپس جهت ایجاد رعب بیشتر به دستگیری گسترده معترضین اقدام نمود که هنوز از سرنوشت برخی از آنها خبری در دست نیست.
موج این بازداشتهای غیر قانونی همچنان ادامه دارد. جنایتکاران باید فهمیده باشند که مردمِ جان به لب رسیده نه آن کشتار را فراموش میکنند و نه از مطالبات خود دست میکشند و نه سرکوبها مانع استمرار راه آنها میشود. سوگواری ملی در عزای جان باختکان، گواه همبستگیِ مدنیِ ملیِ ایرانیان برای گذار از این سیاهی است. اصرار، با توسل به همه شیوههای مدنی، بر توقف اعدامها، آزادی فوری کلیه بازداشت شدگان اخیر، زندانیان سیاسی و محصورین، تشکیل کمیته حقیقت یاب کاملا مستقل و مورد قبول خانواده قربانیان برای تعیین آمرین و مجریان جنایت، تضمین حق اعتراض مردم و امکان برگزاری آزادانه سوگواری جمعی، اولین قدمهاییست که اجماع ملی برای نجات ایران را تسهیل میکند.