یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۴
جمعی از چشمپزشکان ایران در بیانیهای خطاب به رؤسای قوا و مسئولان نظامی، انتظامی و قضایی کشور، نگرانی عمیق و اعتراض صریح خود را نسبت به افزایش نگرانکنندهی موارد آسیبهای شدید چشمی و نابیناییهای دائمی در جریان برخوردها با اعتراضات مردمی، که در اثر استفادهی گسترده و بیضابطه از تفنگهای ساچمهزن ایجاد شده است، اعلام کردند.
در این بیانیه آمده است :
ما بهعنوان پزشکانی که هرروز شاهد رنج این قربانیان و خانوادههای آنان هستیم، با صراحت اعلام میکنیم :
کورکردن انسانها، حتی در شرایط ناآرامی و اعتراض، نه ابزار کنترل، بلکه مصداق بارز ظلم، نقض کرامت انسانی و عملی مجرمانه و غیرانسانی است.
در بخش دیگری از این بیانیه تاکید شده است :
۱. استفاده از سلاحهای ساچمهزن به شکلی که منجر به هدف قرارگرفتن صورت و چشم شهروندان میشود، از نظر پزشکی و اخلاقی کاملاً غیرقابل قبول و بهشدت خطرناک است.
۲. نابيناکردن انسانها، تحت هر عنوان و در هر شرایطی، نه شرعاً، نه قانوناً و نه اخلاقاً قابل توجیه نیست.
۳. این اقدامات، علاوه بر آسیبهای جبرانناپذیر جسمی و روانی به قربانیان، زخمهای عمیق و ماندگار اجتماعی بر پیکر جامعه برجای میگذارد.
ما از مسئولان محترم کشور قاطعانه میخواهیم :
دستور توقف فوری استفاده از تفنگهای ساچمهزن و هر ابزار مشابه در برخورد با تجمعات مردمی را صادر کنند.
دربارهی موارد متعدد نابیناییهای رخداده، تحقیق مستقل، شفاف و پاسخگو صورت گیرد.
آمران و عاملان این اقدامات، مطابق قانون، مورد رسیدگی قضایی عادلانه قرار گیرند.
سازوکاری روشن برای جبران خسارت مادی و معنوی قربانیان و حمایت درمانی، توانبخشی و اجتماعی از آنان ایجاد شود.