یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۴
مولانا عبدالحمید، امامجمعه اهلسنت زاهدان، در خطبههای نماز جمعه ۱۰ بهمن ۱۴۰۴، با هشدار نسبت به خطر وقوع جنگ، نارضایتی گسترده مردم را بزرگترین چالش کنونی کشور دانست و تأکید کرد که تنها راه جلوگیری از جنگ، تندادن به خواستههای ملت و گفتوگوی مستقیم با مردم است.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دفتر امامجمعه اهلسنت زاهدان، وی با اشاره به رأی اکثریت مردم به جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۱۳۵۷ گفت: مردم با امید به آبادانی و سعادت خود و نسلهای آینده به این نظام رأی دادند، اما امروز نارضایتی ملت ایران یک واقعیت انکارناپذیر است.
مولانا عبدالحمید با انتقاد از بیتوجهی مسئولان به مطالبات عمومی تصریح کرد: «بنده باز هم تأکید میکنم که شما کنار مردم بنشینید و ببینید خواسته و مطالبۀ مردم چیست. اگر بنده به جای شما (مسئولان) میبودم کنار مردم مینشستم و هر خواستهای که داشتند برآورده میکردم.»
او در ادامه موضعی کمسابقه و صریح درباره حق انتخاب مردم در تعیین نظام سیاسی کشور اتخاذ کرد و افزود: «اگر ادارۀ امور کشور در اختیار بنده میبود و اکثریت مردم ـ نه اقلیت ـ اعلام میکردند که بهجای نظام اسلامی، سیستم دیگری را میخواهند، بنده بر نظام اسلامی پافشاری نمیکردم؛ زیرا بر این باورم و هیچ قصد و غرضی نیز در میان نیست، که دین با اجبار هیچ فایدهای ندارد و نمیتوان کسی را با زور به بهشت بُرد.»
امامجمعه زاهدان با استناد به قرآن کریم گفت: «قرآن مجید فرموده است: لا إکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی؛ در پذیرش دین هیچ اجباری نیست. مراد خداوند این است که حق از باطل روشن شود؛ پس از آن هر کسی راه خود را انتخاب میکند و فایده یا زیان آن متوجه خود اوست.»
وی یادآور شد که مشروعیت جمهوری اسلامی از رأی مردم نشأت گرفته و افزود: جمهوری اسلامی مشروعیتش را از اکثریت قاطع آرای مردم ایران گرفت. امروز هم از ملت ایران که حدود نیم قرن قبل به جمهوری اسلامی رأی دادند، بپرسید که چه میخواهد.
مولانا عبدالحمید خطاب به حاکمان تصریح کرد: مردم ولینعمت شما مسئولان هستند و مشروعیت شما و نظام در نتیجۀ رأی همین مردم است. تمام مسئولان کشور در جمهوری اسلامی، مستقیم یا غیرمستقیم، با رأی مردم روی کار آمدهاند. رهبری هم بالواسطه با رأی مردم روی کار آمده است. لذا مردم، اصل و صاحبان کشور هستند و نباید در مقابل این مردم ایستاد و آنها را زد.
مولانا عبدالحمید در پایان تأکید کرد: در شرایطی که خطر جنگ کشور را تهدید میکند و نارضایتی عمومی گسترش یافته است، بهترین و کمهزینهترین راه برونرفت از بحران، کنارآمدن با مردم و تندادن به خواستههای ملت ایران است.